De pensioenfondsen gaan los

Het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP) is boos. De grootste belegger van Nederland voelt zich niet serieus genomen en schreeuwt in een immense advertentie in de Financial Times om aandacht....

Zo'n noodkreet verwacht je van De Stichting Varkens in Nood, maar niet van het ABP, dat met een vermogen van 136 miljard euro tot 's werelds grootste beleggers behoort. Kent het ABP geen elegantere methoden om invloed uit te oefenen?

Kennelijk niet. Het vermogen van ABP is ongeveer net zo groot als dat van de Berkshire Hathaway Group, het fonds van superbelegger Warren Buffett, maar de invloed is vele malen kleiner. Waar na elke uitlating van Buffett een siddering door de aandelenmarkten trekt, wordt naar het ABP niet eens geluisterd. En dat zit het bestuur van het pensioenfonds niet lekker.

Twee jaar geleden al protesteerde het pensioenfonds tegen het beleid van UPC. Met zijn vaste strijdmakkers, de pensioenfondsen PGGM en SPF, eiste ABP de benoeming van een onafhankelijke commissaris. Om dit op de agenda te krijgen moesten ze 1 procent van de aandeelhouders achter zich krijgen. Dit bleek echter te veel gevraagd.

Ook de actie dit voorjaar tegen de bonussen van de Reed Elseviertop had geen succes. PGGM, ABP en SPF stemden dapper tegen, maar de rest van de aandeelhouders hadden geen enkele moeite met de - in de ogen van ABP - 'exceptionele' bonussen.

ABPs grote voorbeeld is Calpers. Dit pensioenfonds van Californische ambtenaren is een begrip in de VS. Als Calpers het ergens niet mee eens is, gaat het vol in de aanval. Niet alleen op de aandeelhoudersvergadering, maar ook in de bestuurskamers. En als dat allemaal niet helpt, worden de bedrijven publiekelijk aan de schandpaal genageld.

De harde aanpak werkt. Onder druk van Calpers hebben al vele bestuurders het veld moeten ruimen, zelfs bij grote ondernemingen als General Motors en IBM.

Maar bij ABP wil het maar niet lukken. Slechts een keer maakte het pensioenfonds indruk. Dat was anderhalf jaar geleden bij vastgoedfonds Rodamco North America. ABP had dik 30 procent van de aandelen, maar werd niet serieus genomen. Het was daarover zo boos, dat het zijn belang stiekem verkocht aan het Australische Westfield. Met dit belang kon Westfield in een keer de macht overnemen.

En wie waren de dupe? De minderheidsaandeelhouders. En wat deden ze? Ze zetten een advertentie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden