De Pelikaanstraat wil geen busbaan voor deur

Niet alle maatregelen ter bevordering van de verkeersveiligheid maken een doordachte indruk. In deze rubriek stelt de verblufte verkeersdeelnemer zijn vragen....

UTRECHT Het broeit in de Utrechtse Pelikaanstraat. Dat valt op te maken uit de raamposters: 'Pelikaan geen busbaan', en: '1700 dat nooit!!' De grote bron van zorg is het plan van de gemeente om dagelijks 1700 bussen door het straatje 'te pompen'. Plus alle hulpdiensten en taxi's die gebruik gaan maken van de 'route om de zuid'.

Aan de eettafel van Pelikaanstraat nummer vijftien zetten vier bewoners de situatie uiteen. Eén ding weten zij zeker: zij zullen zich tot het uiterste verzetten tegen de busbaan.

In 1999 besloot het toenmalige college dat de Pelikaanstraat definitief geen busbaan zou krijgen. Maar Aletta Oosten weet nog goed hoe vorig jaar op koninginnedag 'het hele circus opnieuw begon'. Het was Yet van den Bergh, wethouder Verkeer van Leefbaar Utrecht, die het drie jaar eerder afgeschoten idee toen van de plank haalde. Erik Mans: 'En dat terwijl Leefbaar Utrecht altijd tegen het Hoogwaardig Openbaar Vervoer, en dus tegen een busbaan door onze buurt was'.

De bewoners menen dat de wethouder hoe dan ook die busbaan voor hun deur wil planten. 'Van den Berghs verhaal zit slecht in elkaar, anders had zij haar plannen zoals beloofd wel voor de zomer gepresenteerd', zeggen ze.

De gemeente wil, zo zegt woordvoerder Casper van Riet, de gebruikers van lijn 12, de drukste van Utrecht, snel en kwalitatief beter openbaar vervoer aanbieden. 'Dan is een vrijliggende busbaan noodzakelijk. De route langs de Pelikaansstraat ligt in het verlengde van de al bestaande busroutes vanaf het station, en ligt bovendien vlak naast het spoor.' Pas na het verschijnen van een zogeheten haalbaarheids

onderzoek neemt de gemeente een definitief besluit.

Een hindernis voor de dadendrang van Van den Bergh is wellicht de hechte gemeenschap in de Pelikaanstraat. Mans: 'Iedereen kende elkaar al voordat ze hier een huis kochten. We gaan samen keihard knokken, want niemand wil verhuizen.'

De stank, de drukte, het geluid en de trillingen. 'Met al die overlast is dit toch geen plaats meer voor opgroeiende kinderen', zegt bewoonster Annemieke van der Wart. Oosten: 'Ons leven is dan weg'. De eerste huizen staan al te koop. Voor wie er wil wonen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden