De paus

‘D e tijd wordt gemarkeerd, er gebeurt iets nieuws. Van de mensen wordt een antwoord gevraagd om dit geschenk.’ (de paus)....

Begeleid door de kardinalen liep de paus in zijn glorieuze dracht de Sint-Pietersbasiliek binnen. Opeens sprong een vrouw in rode jas over de stoelen naar de paus en ze wist hem uit evenwicht te brengen waardoor hij op de grond viel. Zijn bewakers overmeesterden de vrouw en de kardinalen hielpen de paus overeind, gaven hem zijn mooie hoge hoed terug en overhandigden hem zijn historische gouden staf, die iets verderop op de grond lag.

Onder een geweldige ovatie van de toeschouwers liep de paus verder naar het altaar. Hij heeft geluk gehad dat hij zijn arm of heup niet gebroken heeft.

Het raakte me, des te meer omdat ik de afgelopen tijd met zijn laatste werk bezig ben, een mysterieus boek genaamd Jezus van Nazareth. Ik lees elke dag, ’s ochtends nadat ik mijn krant gelezen heb, een paar pagina’s. De paus neemt je mee naar zijn persoonlijke wereld als geestelijke, je leest over zijn aarzelingen, angsten en zijn onwetendheid. Ook over zijn overpeinzingen als geestelijke wereldleider Paus Joseph Ratzinger Benedictus XVI. Mijn dag wordt mooier als ik hem lees en stapsgewijs zijn fascinatie en zijn zoektocht naar het grote geheim volg.

Het boek Jezus van Nazareth is een levenslange studie van de paus. Velen zullen het misschien niet volhouden, maar met ontzag blijf ik stilstaan bij sommige frases:

‘Zonder verankering in God blijft de persoon van Jezus vaag, onwerkelijk en onverklaarbaar (...) De Evangelies willen de geheimvolle, op aarde verschenen Zoon van God als het ware met vlees omkleden.’

Dit citaat is van Rudolf Schnackenburg, de belangrijkste Duitstalige katholieke exegeet uit de tweede helft van de vorige eeuw.

Nu de paus: ‘Ze hoeven hem niet met vlees te omkleden, Rudolf Schnackenburg. Hij had werkelijk vlees aangenomen. Maar de vraag die overblijft, is: kunnen we dit vlees vinden?’

Ik zie zijn boek als mijn eigen vondst en ben jaloers op hem als auteur, waardoor ik gierig zijn tekst met niemand wil delen. Maar nu hij in de Sint-Pietersbasiliek op de grond gevallen is, geef ik u een passage van zijn boek als geschenk voor een voorspoedig nieuwjaar en om zijn pijn te verzachten:

‘Mozes vraagt iets aan God: ‘Laat mij uw heelheid zien’ (Ex33,18). Zijn verzoek wordt niet ingewilligd: ‘Mijn gelaat kunt u niet zien’ (33,20).

God beschermt Mozes met zijn eigen hand als Hij voorbijgaat.

‘Als Ik dan mijn hand terugtrek, kunt u Mij van achteren zien want mijn gelaat kan niemand zien’ (33,21V).

Deze geheimvolle tekst heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de christelijke mystiek.

Mozes mocht als mens God niet zien, waar staat Jezus?

Wie Jezus ziet, ziet de Vader (Joh 14,9).’ Wow!

Tegen deze achtergrond moeten we het slot van de proloog van het Johannesevangelie lezen: ‘Niemand heeft ooit God gezien, maar de eniggeboren God, die nu rust aan het hart van de Vader, Hij is de gids en de weg geweest.’

Gisteren waren er veel demonstraties in Iran. Er zijn opnieuw doden gevallen in Teheran. Wat een jonge dappere generatie!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden