De Passie-vrucht

Rustig, doeltreffend spelen de acteurs het spel van je geliefde (niet) kennen uit.

Theater


***


De Passievrucht door Hummelinck Stuurman. Naar het boek van Karel Glastra van Loon. Bewerking en regie: Ignace Cornelissen. 16/11, Leidse Schouwburg. Tournee t/m 15/3


Toptheater.nl


Als tegen het eind van de voorstelling de ontknoping van De Passievrucht zich aandient, voel je de zaal splijten. Er zijn toeschouwers die het gelijknamige, bekroonde boek van Karel Glastra van Loon uit 1999 of de daarop gebaseerde film uit 2003 niet hebben gelezen of gezien. Die hoor je opschrikken. Wat? Blijkt díe man de vader van Armins zoon? De uitkomst blijft verbijsterend en roept nieuwe vragen op. En omdat het gegeven zo fascinerend is - een veertiger komt na de dood van zijn vrouw erachter dat zijn 13-jarige zoon niet zijn kind is en verdenkt iedereen die ooit in haar buurt was - blijft het ook voor de 'weters' onder de toeschouwers anderhalf uur spannend hoe de personages reageren op een plots besmet verleden. Ontboezemingen, (dwaal)sporen, insinuaties en pijnlijke antwoorden: toneel leent zich bij uitstek voor een spel rond het (niet) kennen van de (geliefde) ander. Dat spel spelen de vier acteurs rustig en doeltreffend uit in een bescheiden decor.


Meer nog over de speurtocht naar 'de vader' gaat De Passievrucht over de kunst van het (niet-)weten. Armin (Victor Reinier) heeft met de vrijgevochten Monika (Sandra Mattie) een zoon, Bo. Na Monika's dood trekt haar hartsvriendin Ellen (Oda Spelbos) bij hem in; ze hadden al een flirt. Samen voeden ze zoon Bo (Baue van Leyden) op. Wanneer Ellen niet zwanger wordt, blijkt Armin onvruchtbaar. Bo kan dus niet van hem zijn. Hoe goed kende hij Monika eigenlijk, wat weet Ellen, en wat vertellen ze Bo?


Regisseur en bewerker Ignace Cornelissen volgt - sterk ingekort - de lijn van het boek. Vanuit de zoektocht in het heden wordt teruggeflitst naar het verleden, gemarkeerd door lichtwisselingen. In een sober kamerinterieur verwijst een ladder plus half afgeschilderde muur naar een (cruciale) verbouwing. Als Armin de deuken in zijn ego overpeinst, stapt acteur Victor Reinier eenvoudig in het voetlicht naar voren.


In het begin acteren Oda Spelbos en hij nog stram en mag Spelbos de dienstbare Ellen meer gezicht geven. Maar als ze terugzappen naar vroeger en Sandra Mattie als de bruisende Monika ten tonele verschijnt, komt er leven in de brouwerij. Mattie draagt een soepel vallende trui en broek; Spelbos is curieus genoeg gewurmd in een tuttig, cyclaamkleurig deux-pièces dat haar voorgevel prononceert. In deze driehoeksverhouding houdt de jonge acteur Baue van Leyden zich als Bo goed staande. In het decor verandert weinig, er klinkt weinig muziek; ondertussen kantelt de bodem voortdurend onder het leven van de personages. Tot hij bij het graf tot stilstand komt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden