Review

De Parade in Rotterdam: mooie verhalen, jaloezie en overlast

Slotweekeinde van de Parade in Rotterdam, met o.a.: Tequila! en Zonde van Freek de Jonge, De Kleedkamer van The Alternates en Overlast van Nieuw Niks. De Parade doet deze zomer nog Den Haag, Utrecht en Amsterdam aan.

Acteurs van de voorstelling Occupy van ZZPlayers in actie op het theaterfestival de Parade in het Rotterdamse Museumpark. Beeld anp
Acteurs van de voorstelling Occupy van ZZPlayers in actie op het theaterfestival de Parade in het Rotterdamse Museumpark.Beeld anp

'Dus nou heb ik een kaartje voor de Parade gekocht, maar nu moet ik nog voor alles extra betalen?'

De man op het terras, niet vertrouwd met de opzet van het rondreizende theatercircus de Parade, was duidelijk hoorbaar verrast en enigszins verontwaardigd. Als de kleine ondernemers van de diverse tenten hun werk net zo goed doen als de zingende sirene van de Lorelei is een Paradebezoeker aan het eind van de avond een smak centen kwijt. Maar dan heb je, inclusief de rosé en de poffertjes (die je zelf mag/moet bakken) wel twee of drie 'grote' voorstellingen gezien en nog een verhaaltje gescoord in De Verhalensupermarkt of even in een 40 duizend jaar oude darkroom gezeten.

Freek de Jonge die de ene avond met een viermansformatie nummers van de cd Zonde speelt en zich de andere avond laat begeleiden door de zeventien man tellende Konrad Kosselick Big Band met een greep uit zijn omvangrijke oeuvre, beloofde niet alleen veel muziek, maar ook een echte Paradeact. Dat is volgens Freek 'een act waarvan je achteraf denkt: Wat heb ik gezien? En was dat het geld wel waard?'

Tussen de mooie verhalen (een luidruchtige familieruzie vol drama tussen oma De Jonge en neef Fred, die maar niet wilde deugen, tijdens de vakantie op Terschelling in 1947, was de basis voor Oerol) en lekker vettige bigbandmuziek klungelde Freek wat met vogels in een kartonnen doos. De rest van de voorstelling Tequila! was het geld meer dan waard.

In De Kleedkamer zien we Alfred van den Heuvel, Rop Verheijen en Stijn Westenend als 'alternates' in een musical: mannen met een klein rolletje die naar voren kunnen worden geschoven als een speler van een grotere rol niet beschikbaar is. Een half uur voor aanvang van de show krijgen we een mix van jaloezie, gemekker op de vierkante millimeter en grootdoenerij over hun carrière die maar niet van de grond wil komen. Helaas komt deze voorstelling (regie: Bruun Kuijt) wat langzaam op stoom, maar als de heren scherp en bitter worden, is het goed uit te houden in de Casa Mondotent.

Verrassing in het slotweekeinde in Rotterdam was de première van Overlast door het muziektheatercollectief Nieuw Niks. De voorstelling wordt in de vervolgsteden Den Haag, Utrecht en Amsterdam verder gespeeld.

Het gezelschap heeft aan een aantal schrijvers, onder wie Gerardjan Rijnders en Leopold Witte, gevraagd hun overlastvisioen te beschrijven. Dat gaat van de troep naast de container gooien, mensen die zeggen dat ze weggaan en ... dan niet gaan, tot aan met veel kabaal de bioscoopzaal binnenkomen als de film al is begonnen.

Nieuw Niks heeft van die flarden een aangenaam lawaaiige voorstelling gemaakt, met muziek in de Orkatersfeer van Vincent van Warmerdam. De prachtige boosheidsexplosie van Roos Drenth blijft lang hangen, net als de vrolijk makende/treurige conclusie van Rogier in 't Hout: 'Ik ben mezelf tot overlast.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden