Review

'De Parade biedt meer dan alleen maar platte lol'

Voor iedereen die even klaar is met moeilijk gedoe op het Holland Festival, is in Rotterdam rondreizend theaterfestival De Parade weer van start gegaan. De plek waar je tussen het consumeren van karaffen rosé en de biologische kroketten uit de Haute Friture door voorstellingen kan zien in diverse klapperende tenten. Theater dat zeker niet langer dan een half uur hoeft te duren.

Acteurs van de voorstelling Baba Yaga op het theaterfestival de Parade in het Rotterdamse Museumpark.Beeld anp

Of als zelfs dat te lang is, kun je ook gewoon op een van de vele terassen plaatsnemen. Want de acteurs komen naar je toe op het terrein aan het Rotterdamse Museumpark. Zoals de spelers van De Nineties. Ze springen rond in hun felgekleurde Power Rangers-pakjes om mensen naar hun nostalgieshow over de jaren negentig te lokken. Hun motto: Live life like a rave machine.

Maar De Parade wil meer dan enkel platte lol bieden. Dat bewijst de zorgvuldig uitgekozen openingsvoorstelling vrijdagavond. Gronings dansgezelschap Club Guy & Roni stuurde enkele piepjonge aanstormende talenten om Deleted Scenes te dansen. Een uitputtende, megastrakke performance op live gemixte beats. Terwijl de pulserende bassen door het houten theatertje blazen dansen de jongens en meisjes als robots, in rigide, schokkerige bewegingen. Non-stop wringen ze hun lichamen in cartooneske houdingen en spelen ze een spel van aantrekken en afstoten, zoals dat gaat op een dansvloer op een gemiddelde uitgaansavond.

Een tent verder probeert cabaretier en televisiehoofd Jörgen Raymann serieus uit de hoek te komen. Daarvoor treedt hij op met het Volksoperahuis en de Curaçaose zangeres Izaline Calister. Ze spelen Geen liefde zonder vrijheid, een voorstelling als een smartlap. Over het mooiste slavenmeisje van de plantage, dat tot grote frustratie van de eigenaar verliefd wordt op een andere slaaf. Raymann is een innemende verteller, maar hij meent ook te moeten acteren, wat hem minder vlot afgaat. De temperatuur in de tent stijgt heel even als de Caraïbische klanken loskomen. Maar het aandeel treurliedjes is helaas groter.

Buiten staan acteurs Gilles Biesheuvel en Kuno Bakker in hun onderbroek al badmintonnend publiek te lokken. Ze behoren tot Dood paard, een theatergroepje dat zich doorgaans verschanst in Theater Frascati. Dit jaar staan ze met het uitzinnige komedietje Collega & collega voor het eerst in hun 18-jarige bestaan op De Parade.

Dood paard heeft zich het Paradevocabulaire goed aangemeten. Op het podium zitten twee bijna naakte mannetjes voor een blokhut elkaar voortdurend vliegen af te vangen. De twee zogenaamde vrienden zijn op vakantie en doen overdreven vriendelijk tegen elkaar. In monologen tegenover het publiek vertellen ze wat ze echt denken. Er wordt flink gescholden en met eten en campingspullen gesmeten. Toch blijkt dit voor sommige bezoekers nog te hoogdravend.

Halverwege de voorstelling, na een kwartiertje, stommelen twee mannen de tribune af. Beneden geven ze de acteurs uitdagend een hand en lopen de tent uit, onderwijl nog snel 'homo's!' roepend. Waarna ze, mogen we aannemen, snel weer aan het bier gaan. Aan de blikken van Biesheuvel en Bakker te zien, hadden ze zoiets nog niet eerder meegemaakt en heel even zitten ze zonder tekst. Welkom op De Parade.

De Parade, Museumpark, Rotterdam, 21 juni. Daar t/m 30/6. Later in Den Haag, Utrecht en Amsterdam deparade.nl



De Parade

  • Oordeel van onze recensent
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden