De paden in Friesland liggen bezaaid met eikels en elzenproppen

Aflevering 85: paddestoelentijd in Friesland, de paadjes liggen bezaaid met eikels en elzenproppen.

Caspar Janssen
Caspar loopt. Beeld RV
Caspar loopt.Beeld RV

Weer veilig terug op de hogere gronden, in de Friese Wouden. Vanaf Harkema naar Eastermar, weilanden met elzensingels en houtwallen, eindelijk een dag om erdoorheen te lopen. Het mooiste van september is het licht, als de zon tenminste door het wolkendek komt, maar ik neem me direct voor om hier in het voorjaar nog eens terug te komen, als de meidoorns en sleedoorns in bloei staan, als de mais het zicht niet belemmert, als de gekraagde roodstaarten, de spotvogels en ander trekvogels weer terug zijn uit Afrika.

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Wel is het paddestoelentijd. Ik herken wel iets, parasolzwammen, eekhoorntjesbrood, zwavelkopjes, maar zo'n wandeling is ook een lesje nederigheid, er is nog zo veel dat je niet weet.

Af en toe een oogverblindend doorkijkje, het bestaat hier, een paar koeien in een wat ruiger weilandje waar zelfs nog bloemen staan, houtwallen op de achtergrond. Aan de weilanden herken je de boer. Ik haal het land van biologische boeren er zo uit. Dan zijn er nog de weilanden die in ieder geval worden beweid. En de ook hier overheersende biljartlakens met productiegras.

Het is modderig soms, en de paden en weggetjes liggen bezaaid met eikels en elzenproppen, rond het middaguur stijgen her en der buizerds op, een fazant schrikt op, wat meesjes, af en toe een groepje spreeuwen. Er komt een jeep voorbij en ik vermoed direct een jager die zijn jachtveld komt inspecteren. Dit is ook typisch reeënland, al die bomensingels, geriefbosjes, maar reeën laten zich vooralsnog niet zien. Een idyllisch landschap, maar wel stil.

Het is paddestoelentijd. Beeld RV
Het is paddestoelentijd.Beeld RV

Koffie in Eastermar, dan nog even door en via een iets andere, even mooie weg weer terug. Namiddag, maar nog altijd geen reeën. Schuw geworden van het jagersgeweld, suggereert mijn wantrouwende inborst. Oogsten uit de natuur, wild plukken, bio-industrie, de moderne mens is alles tegelijk: boer, jager en verzamelaar. Dat hebben we toch maar mooi bereikt.

Maar dit is geen dag voor cynisme. Liever kijk ik nog even naar roomkleurige Charolaiskoeien en hun kalfjes, witte kwikstaartjes op de achtergrond, in dat heldere licht dat alleen op een namiddag in september de plaatjes kleurt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden