De Oudste

Ze is 111, en de oudste inwoner van Nederland. Een portret in zes afleveringen...

Er kwam een schim met twee uitgestoken handen op me af. Een stem zei: ''Hoe gaat het met u?'' Ik kan niemand herkennen, ik zie alles door een waas, dus ik vroeg: ''Wie bent u?'' ''Ik ben de koningin'', zei de schim.'

Aart Mulder herinnert zich de dag nog levendig, het was op de vijfde mei van dit jaar. Als hoofdzorgmanager van de Westerkim begeleidde hij Hendrikje naar paleis Huis ten Bosch, voor een bezoek aan koningin Beatrix. In verband met de MKZ-crisis was het koninklijk bezoek aan Hoogeveen op koninginnedag afgelast, zodat ook de ontmoeting met de oudste inwoner van Nederland niet door kon gaan. Maar vandaag was het dan zo ver. Vroeg in de morgen was ze bij het tehuis opgehaald door een comfortabele vip-bus, en vergezeld van notabelen uit Hoogeveen en Meppel naar Den Haag gebracht.

Aart: 'De ontmoeting vond plaats in de groene zaal. De koningin hield heel lang haar handen vast. Het was ontroerend hoe ze met elkaar praatten. ''Majesteit'', zei mevrouw van Andel, ''wat vind ik het fijn dat ik hier ben.'' Ze was het middelpunt, ze glorieerde. ''U moet de groeten hebben van de heer Beijering van de Westerkim en van heel Hoogeveen'', zei ze, en bij het afscheid: ''De hartelijke groeten aan uw man en aan Máxima''.'

'Meneer Koning, het was de mooiste dag van mijn leven. Nee, de op een na mooiste, want de allermooiste was de dag dat ik met Dik trouwde. De koningin vond het fijn dat ik op bezoek was. Ik moest naast haar zitten aan tafel. Een lakei vroeg: ''wat drinkt u?'' Toen heeft hij speciaal thee voor mij gezet. De koningin kan ontzettend goed praten. Ze vroeg of ik haar volgend jaar, als ze naar Hoogeveen komt, weer wil ontmoeten. Als ik nog leef, ga ik naar de bijeenkomst, maar ik maak geen plannen meer. Als je zo oud bent als ik kun je geen plannen meer maken.

'Het is ademhalen, steeds maar weer ademhalen. Het leven is niet zo leuk meer. Vroeger dronk ik nog wel eens een borreltje. Tien jaar geleden nam ik voor het naar bed gaan een half glaasje bessen. Toen ik lag, had ik het gevoel dat mijn hoofd breder was dan mijn schouders. Dat was de laatste keer.

'Het gaat een beetje de verkeerde kant op. Er is in Nederland wel geen oorlog, maar wel op andere plaatsen. En hier leven de mensen veel gemener, ze hebben steekmessen en revolvers.'

'Ze luistert naar alle nieuwsuitzendingen op de radio', zegt Aart Mulder. 'Je kunt over alles met haar praten. Ik probeer elke dag bij haar langs te gaan. Als ik geen tijd heb, ga ik het altijd even zeggen, want ze rekent op me.

'We hebben een speciale band gekregen. Het is jammer dat ze vrijwel niets meer ziet. Ze zegt vaak: ''Ik zou je gezicht wel eens willen zien.'' Dan zeg ik: ik ben een heel knappe kerel, en dan lacht ze.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden