De opmars van de nederhasj

Nederwiet werd een historisch succes. Maar waar blijft dat andere cannabisproduct van eigen bodem, de nederhasj? De skuff, nederhasj van topkwaliteit, staat steeds vaker op het menu van de koffieshops....

IN de Utrechtse coöperatieve koffieshop 't Grasje, pleisterplaats van goedmoedige cannabisten, heerst optimisme. De nederhasj begint de buitenlandse hasj weg te concurreren, is de ervaring achter de counter. Verkoopster Arwen: 'Dat is een logisch gevolg van het zelf kweken van cannabis in Nederland. Wie neemt nog de moeite van het smokkelen als je de hasj zelf kan maken? In Marokko houden ze het lekkerste ook voor zichzelf.'

In Haarlem is Nol van Schaik, eigenaar van koffieshop Willie Wortel, in de weer met een manshoge hasjpers. Het apparaat, gemaakt door het Deense AC Hydraulics, kan zestien ton druk leveren en kon hij voor een prikkie op de kop tikken. Met een paar ferme halen aan de hefboom perst Van Schaik, een voormalig krachtsporter, een ons hasjpoeder ('shake') fijn tot een stevig plakje Nederhasj.

Hij pakt er een vergrootglas bij. De THC, de werkzame stof van de cannabis, parelt in het lamplicht. Van Schaik: 'Eerst verwarm je het een beetje, dan pers je de kristallen open. Die hechten zich dan weer aan elkaar.'

Het resultaat - Van Schaik klopt een rechthoekig en stevig plakje hasj uit een zware metalen mal - is lichtgroen van kleur. Hoe lichter groen, hoe beter de kwaliteit, zeggen kenners. Van Schaik: 'Aan dit product kun je zien dat de Nederlandse cannabisindustrie volwassen is geworden. Dit is tophasj zonder bindmiddel, net als in Marokko mogelijk is. En zo compact dat het een prima exportmiddel is. Makkelijk te smokkelen. Voor onze hasj hoeven we niet afhankelijk te zijn van het buitenland.'

Valleien vol wuivende cannabis sativa, zoals in Afghanistan, Pakistan en Marokko zijn te vinden, ontbreken tussen Den Helder en Maastricht. Nederland is voor zijn wiet voornamelijk aangewezen op kunstlichtakkertjes, die uit angst voor politie en justitie zijn weggestopt achter garagedeuren, onder hanebalken of in geblindeerde kassen. Nederlandse kwekers richten zich op de vierkante meter: hoe krijg ik zoveel mogelijk wiet van goede kwaliteit van één plant?

Dat Nederland een wietland is geworden, is niet vreemd. Wiet, officieel marihuana genoemd, is het eerste product dat van de cannabis-plant komt. Het zijn de vrouwelijke bloemtoppen die gedroogd en verkruimeld gerookt worden. Voor het maken van hasj moet niet alleen meer moeite worden gedaan. De THC-kristallen moeten namelijk van de plant worden geslagen, getrild of geslingerd en vervolgens samengeperst tot een bal of een plaatje, al dan niet met gebruik van een bindmiddel. Maar voor een redelijke hoeveelheid hasj zijn vooral véél planten nodig. Dat is in Marokko geen probleem, maar wel in Nederland.

Daarom hebben Nederlandse kwekers, met dank aan de Nederlandse kennis uit de tuinbouw, de meest potente wietstruiken ontwikkeld die ze konden bedenken. De skunk die daar af komt, was een stormachtig succes. Niet alleen door de krachtige geestverruimende werking, maar ook in commercieel opzicht. Volgens de Amsterdamse wetenschapper dr. A. Jansen, een koffieshop-vorser, is bijna 70 procent van de cannabis die wordt verkocht in Nederlandse koffieshops Nederwiet.

Van al die Nederlandse wietplanten kun je ook hasj halen, een gratis bijproduct. Dat was al langer bekend, maar sinds de introductie in 1994 van de Pollinator, een centrifuge die de THC van de bladeren van de wietplant slingert, is dat besef in brede kring doorgebroken. De Amsterdamse fabrikante Mila Jansen verkocht al 'een paar duizend' Pollinators, in verschillende maten.

De verkoopcijfers duiden op een bloeiende hasjproductie. Een Pollinator is een flinke aanschaf. In de Amsterdamse growshop Positive Grow, een winkel voor kweekbenodigdheden, worden verschillende maten Pollinators aangeboden van vierhonderd tot zeventienhonderd gulden. Een hasjpers die twintig ton druk kan leveren ('speciaal voor de semi-professionele hasj-maker'), komt bij de groeiwinkel op 3750 gulden.

'In het begin wist niemand dat je van je wietplant ook nog hasj kan halen', zegt Jansen van de Pollinator Company. Ze legt uit hoe je dat doet: 'Je droogt de kleinste blaadjes, daar zit het meeste THC op. Een jaar bewaren is het beste voor de smaak. Net als met wijn gaat de smaak door bewaren vooruit. Je krijgt dan een hele goede hasj.'

In haar Amsterdamse bedrijf komen kwekers binnen met vuilniszakken vol wietblad. Het gedroogde blad wordt even in de vriezer gelegd, om de THC-kristallen op te vriezen. Zo vallen ze makkelijker van het blad. De Pollinator, een soort wastrommel in een houten kastje, wordt gevuld en aangezet. De trommel draait en de THC slaat neer op de bodem van de kist.

Hoe langer je draait, hoe minder de kwaliteit van het product, weet men bij koffieshop Catweazle in Tiel. Bedrijfsleider Nico van Acquoy leest het cannabismenu voor. 'We hebben Nederhasj één, twee en drie op de lijst staan. Eén is de eerste zeving, de beste kwaliteit. Drie is de derde zeving en de meest commerciële versie. Daar zit het meeste bladafval in. Dat komt door het langere zeven. Er is nog commerciëlere hasj te bedenken, maar dat gaat naar het buitenland.'

In Marokko is de minste kwaliteit immers ook bedoeld voor de export, legt Van Acquoy uit. 'Die eerste zeving is zo duur dat het voor de export minder geschikt is. Om daar op te verdienen, je hebt ook nog het transport, moet je wel waanzinnige prijzen gaan vragen.'

Nederhasj of skuff (een vrije vertaling van 'stuff van skunk') heeft de toekomst, denkt hij. 'Er is veel vraag naar, het is echt wel een topper. We maken het zelf, dus weten wat erin zit. Bij zo'n vette Marok weet je toch nooit wat erin zit. Hier kun je de THC met een loepje gewoon zelf bekijken. En het is zuiver en zacht voor de keel.'

0 E nederhasj lijkt booming business, maar de opmars van de soft drug verloopt uiterst traag. Een wietkweker uit het noorden des lands (duizend planten, 44 lampen) is gestopt met het maken van hasj. Het rendement is te laag, heeft hij gemerkt. 'Je moet je knipafval bewaren. Dat is een groot risico, want het werkt bij een inval mee als bewijs van eerdere oogsten. Dat is ook fiscaal gezien niet zo fijn. En invriezen van de bladen is niet gratis natuurlijk.'

Zo'n Pollinatorcentrifuge is nog behoorlijk kostbaar, vindt de kweker. 'De mijne is vorig jaar in beslag genomen en dan moet je voor bijna vijftienhonderd gulden weer een nieuwe kopen. Verdien dat maar eens terug met je hasj.'

De markt voor Nederhasj blijkt niet makkelijk. 'Dan kom je bij de koffieshop, willen ze het geperst hebben. Ga je persen, dan hebben ze net goedkoop goede Marok binnen gekregen en willen ze het niet meer. En de grote vraag is toch naar wiet. Stuff vinden de meeste blowers maar ouderwets. Bovendien, wat haal je nou van duizend planten? Ik heb veel knippers in dienst, die maken er een rotzooi van. Dan vind je honden en kattenharen in je shake. Dat moet je weer gaan uitzoeken. Na al dat werk houd je zeg maar een ons hasj over, van duizend planten. En met een onsje ga je natuurlijk niet langs koffieshops rijden. Je moet het dus opsparen, terwijl je er zo snel mogelijk vanaf wilt.'

De kwaliteit van de aangeboden hasj valt bar tegen, oordeelt Arjan Roskam, eigenaar van drie vestigingen van koffieshop The Green House. 'Wat je aangeboden krijgt is geen teken van het volwassen worden van de cannabis-branche, maar van het commercieel worden daarvan.'

Roskam spreekt van het tijdperk van de gehaktmolen. 'Bijna alles wat ons wordt aangeboden, keuren we af. Ze mengen een partij plantafval samen met misschien 30 procent Nederhasj en noemen dat skuff. Echte skuff is heel kostbaar. We hebben het maar zelden en dan alleen voor de echte freaks. Dat kost dan dertig tot vijftig gulden per gram, waar we dan nog op toe moeten leggen.'

'Het is echt on-mo-ge-lijk om permanent goede Nederhasj aan te bieden als de kweek niet legaal wordt. Je hebt grote velden nodig. Die heb je in Marokko, maar niet in Nederland.'

Koffieshopvorser Jansen noemt de nederhasj 'een marginaal product. 'Het marktaandeel van de nederhasj is zeer gering. Goede nederhasj wordt verkocht tegen zeer hoge prijzen, véél hoger dan die van de Marokkaanse hasjies. Dan halen ze de prijs wel naar beneden door een grove zeef erop te zetten, zoals dat heet, maar dan wordt het een inferieur product met veel plantafval.'

Waar de nederhasj dan vandaan komt? Jansen: 'Koffieshophouders maken zich ook wel eens schuldig aan kortzichtig middenstandsbeleid. Ze leggen de marihuana wel eens op de zeef voordat ze die verkopen. De kracht van de marihuana gaat zo achteruit, maar ze kunnen wel een aardig stukje nederhasj verkopen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden