Column

'De oorlog tussen Israël en de Palestijnen gaat zeker nog 25 jaar duren'

De terugkerende strafacties die Israël op Palestijns gebied onderneemt, slaan nergens meer op, vindt columnist Max Pam. 'Het lost het probleem maar even op, terwijl op de lange termijn slechts woede en haat worden gezaaid.'

Een Israëlische soldaat rust uit naast een tank. Beeld afp

Nico Scheepmaker, die onder de naam Hopper in deze krant heeft geschreven, had twee televisies boven op elkaar staan. Op die manier hoefde hij nooit iets te missen, want het was nog de tijd dat er maar twee netten waren: Nederland 1 en Nederland 2.

Als Scheepmaker (1930-1990) nog had geleefd, had hij afgelopen zondag getuige kunnen zijn van een vreemde samenloop van omstandigheden. Op het ene net werd The Story of the Jews door de Joodse Omroep uitgezonden, terwijl op het andere net journaalbeelden te zien waren van het Israëlische leger dat de Gaza-strook in puin aan het schieten was.

De tegenstelling kon niet groter zijn. The Story of the Jews is weer zo'n indrukwekkende BBC-serie. De verteller is de grote historicus Simon Schama. Hij is nog een van de weinigen die een Joodse mop kan vertellen zonder dat je aan Max Tailleur moet denken.

Afgelopen zondag sloot Schama de aflevering af in een oude synagoge. Hij zei dat synagoges nooit pronken met pracht en praal, vanwege het historische feit dat Joden elk moment kunnen worden verjaagd en hun koffers moeten pakken. Misschien juist daarom was de synagoge, waar Schama doorheen liep, in al zijn eenvoud van een ongekende schoonheid.

Stil
Ik werd er even stil van. Ondertussen waren op het andere net huilende vaders te zien met dode kinderen in hun armen, woedende menigten en verwoeste gebouwen. Een mens kon niets anders willen dan dat dit zou ophouden.

Beeld epa

Eerst een korte verklaring: ik ben niet Joods, ik heb geen Joodse moeder, ik voel me niet Joods, ik geloof niet in de joodse God - in een andere trouwens ook niet - en ik ben nog nooit in Israël geweest. Mijn vader, die wel Joods was, had weinig sympathie voor het zionisme en de staat Israël beschouwde hij als een muizenval. Wel vond hij dat Israël, nu het er eenmaal was, moest blijven bestaan. Ongeveer zo denk ik er ook over.

Twee weken geleden schreef ik hier dat de rentree van de islam in Europa ook de rentree van het antisemitisme betekent. Natuurlijk zijn er ook andere oorzaken, maar de relatie lijkt mij evident. Het komt zelden voor dat ik antisemitische reacties krijg op een stukje, maar dit keer was het helemaal raak.

Hondenlul
Van een voormalige advocaat kreeg ik te horen dat ik een hondenlul was en dat 'lieden zoals ik zware tijden tegemoet zouden gaan'. Enzovoort. De man was al eens voorgekomen, maar toen vrijgesproken, omdat de rechtbank vond dat 'zijn uitlatingen voor ieder weldenkend mens volstrekt onzinnig zijn'. Een vreemd argument. Daar was ook de bekende antisemiet Otto Genet uit Alkmaar: 'Hé, ouwe shekel die jij daar bent !!.' Ik stel me die man voor als een zielige vrijgezel op een zolderkamertje, maar misschien is het een pseudoniem. Uiteraard deden hele en halve criminelen op Twitter een duit in het zakje.

Intussen woedt die misselijkmakende oorlog tussen Israël en de Palestijnen voort. Ik ben niet optimistisch over een mogelijk einde. Het gaat zeker nog 25 jaar duren, om de eenvoudige reden dat geen der partijen vrede wil. Het is een strijd tussen getraumatiseerde volkeren, die alleen maar zal stoppen als zij volledig oorlogsmoe zijn.

Zoals het er nu voorstaat, kan ik mij niet voorstellen dat Israël ooit serieus zal onderhandelen met Hamas, dat de Protocollen van de wijzen van Sion in zijn Handvest heeft opgenomen, een puur antisemitisch geschrift waarin staat dat Joden naar de wereldheerschappij streven. Het is al honderd jaar bekend dat de protocollen een vervalsing zijn, maar zelfs in Palestijnse kinderprogramma's worden zij als waar gepresenteerd. Autobommen en zelfmoordenaars hebben de zaak alleen erger gemaakt en als je maar dagelijks raketten blijft afvuren, komt vanzelf het moment dat de andere partij haar zelfbeheersing verliest.

Aan de andere kant slaan de terugkerende strafacties die Israël op Palestijns gebied onderneemt nergens meer op. Het lost het probleem maar even op, terwijl op de lange termijn slechts woede en haat worden gezaaid. Je kunt wel blijven klagen over het menselijk schild dat door Hamas wordt opgezet, maar veel andere schilden zijn er niet. Onze schuld wordt daardoor niet automatisch hun schuld. En de wereld kijkt mee.

Ik las dat vredesactivisten in Israël voor nazi's worden uitgemaakt. Dat is van hetzelfde niveau als die Libanese Holocaust-onderzoeker die heeft gevonden dat de Holocaust door de Joden zelf is uitgevoerd. Je hebt zeker honderd op elkaar gestapelde televisies nodig om dat te kunnen begrijpen.

Max Pam is columnist van de Volkskrant.

Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.