'De oorlog die nooit voorbij gaat'

Het woord van 2015, een fraaie slotmonoloog en de maden van de buurman.

Links en rechts zijn niet meer wat ze geweest zijn, maar gelukkig hebben we voor de ideologische tegenstellingen de bankiers en het Maagdenhuis nog. Neem 'rendementsdenken'.

De hoofdredacteur van Elsevier, Arendo Joustra, is vóór. We moeten niet vergeten, aldus Joustra, dat zonder rendementsdenken Nederland niet rijker wordt, maar juist armer.

Wat Joustra het 'nieuwe scheldwoord' noemt, wordt in De Groene Amsterdammer juist geprezen: 'Een voorspelling: rendementsdenken wordt hét woord van 2015, of is in elk geval kandidaat. En niet vanwege de positieve bijklank.' Boven het bijschrift van een foto in Elsevier van de ontruiming van het Maagdenhuis staat pesterig 'Mager rendement'.

Onderschat

Vrij Nederland daarentegen, in een groot stuk over de studentenbezetting: 'De aanklacht tegen het rendementsdenken sprak en spreekt niet alleen de academische gemeenschap aan.'

En dan zijn er de bankiers. In een overtuigende column in De Groene maakt econoom Dirk Bezemer korte metten met 'dikbetaalde bankbestuurders'. Op hetzelfde moment neemt Joustra het in Elsevier voor ze op: 'Zouden bankiers echt zoveel slechter zijn dan, bijvoorbeeld, journalisten?'

Het laatste woord hierover is voor Jean Dohmen. De chef-economie van Elsevier dicht voor een deel de ideologische kloof: 'Wat de bestuurders en commissarissen van ABN Amro terecht kan worden verweten, is dat zij schromelijk hebben onderschat hoe gevoelig de salarisverhoging lag.'

Coole oma

Het interview van de week staat opnieuw in Vrij Nederland. Sander Pleij koos het spoor van Johan Doesburg. Hij is, nog even, regisseur bij het Nationale Toneel en werkt koortsachtig aan Genesis, een viereneenhalf uur durende bewerking van het Oude Testament.

Doesburg is een opvallende verschijning. Hij rookt méér dan een ketter en neemt op gezette tijden een borstel ter hand om zijn (lange) haren te kammen. Pleij constateert voorts: 'Razendsnel praat hij, moeilijk om dan niet slap te lullen af en toe.' Het is niet altijd even makkelijk om te zien waar de diepzinnigheden van Doesburg overgaan in slap gelul, maar dat is niet erg.

De 'fraaie slotmonoloog' wordt aangekondigd met de woorden 'Komt-ie'. Waarna Doesburg vertelt dat wij onderdelen van verhalen zijn en dat die verhalen de essentie van mensen op drift zijn, van mensen die zich verplaatsen.

'En dan denk ik: ja, gelul, wat bedoel je nou Doesburg? Nee, nadenken: wij bestaan bij de gratie van het vertellen van verhalen.'

De vrouw van de week is, het zal niemand verbazen, Hillary Clinton. Ze is volgens Vrij Nederland een coole oma. De Groene neemt een voorschot op de eerste dagen van mei en presenteert een 'kleine special' (vier verhalen) over de Tweede Wereldoorlog, de 'oorlog die nooit voorbij gaat.'

De uitspraak van de week tenslotte staat in een interview in Elsevier met Annette Herfkens. In 1992 overleefde ze in Vietnam als enige passagier een vliegtuigongeluk. Ze schreef er een boek over met de titel Turbulentie. Dat is een understatement. 'Er kwamen al gauw maden uit de ogen van mijn buurman.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden