De onzachtzinnige surftocht met een plank van levend vlees

Misschien is het wel Peter Gabriel, van alle popmuzikanten de braafste, die het crowdsurfen heeft uitgevonden. Al in de jaren tachtig liet hij zich eens, onder de larmoyante tonen van zijn lied Biko, voortbewegen door een publiek dat hem - zeer letterlijk - op handen droeg....

HENRICO PRINS

Bij het jaarlijkse popfestival in Werchter, België, zal het surfen afgelopen zondag een minder aangenaam schouwspel hebben gevormd. Er vielen tientallen gewonden, ruim dertig mensen moesten naar het ziekenhuis worden afgevoerd met botbreuken en ander ernstig letsel.

Zo langzamerhand kan de beknopte encyclopedie van de concertbezoeker wel een aanvulling gebruiken. Headbangen, het heftig op en neer schudden van het hoofd, is uit. Met stagediven, de duik van het podium waarbij welwillende toeschouwers fungeren als vangnet, tel je niet meer mee. Crowdsurfen is het helemaal.

Het is een ontwikkeling die een jaar of drie geleden in gang werd gezet, wanneer je althans mag afgaan op de vorm van bescherming die de Nederlandse concertorganisator Mojo zijn publiek sedertdien biedt tijdens concerten waarbij geduw en getrek kan worden voorzien. 'Dat crowdsurfen gebeurde steeds vaker', zegt Ben Giezenaar van Mojo. 'Om de val van die mensen te kunnen breken, zijn we rubber matten gaan leggen tussen het podium en de hekken vooraan.'

Die matten zijn, erkent hij, een wat magere oplossing voor een steeds groter wordend probleem. Maar bij de ruwe landing achter de hekken vallen dikwijls niet eens de meeste slachtoffers - als ze mazzel hebben worden de buitelaars er ook nog eens opgevangen door bouncers, potige mannen die hen vriendelijk terugsturen naar de meute. Nee, het gevaar schuilt vooral in de surftocht zelf.

Die eindigt, als ie al van de grond komt, meestal voortijdig te midden van het publiek. En de mensen die vooraan staan, zij die geacht worden de plank van levend vlees een zetje te geven in de richting van het speelvlak, zijn doorgaans niet van het zachtzinnige slag. Net als de surfers zelf. Die willen nogal eens op hun kop tussen al dat dringend volk terecht komen. En dan kan het gebeuren dat zo'n medebezoeker, iemand die je net nog ter wille was door een stukje van je lichaam in opwaartse richting te stuwen, zo maar op je arm gaat staan.

'Wij weten niet zo goed wat we ermee aan moeten', zegt Giezenaar. 'Maar wat kun je? Tegen zulke mensen zeggen: je mag het niet meer doen?'

Bij Werchter moesten de zondaars voor straf achteraan gaan staan.

Henrico Prins

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden