De onweerstaanbare eenvoud van Frank de Boer

Een collega vertelde vrijdag dat ze 's ochtends Frank de Boer had gezien, op de Zeedijk in Monnickendam, vlakbij zijn boerderette. Hij liet een hond uit en staarde over de Gouwzee, een deel van het natuurgebied Markermeer.

Beeld anp

Ik moest daar de hele dag aan denken en zag voor me hoe hij daar stond, met een lege blik turend in de verte. Gelukkig was het nog steeds mooi weer.

Later op de dag vertrok Ajax voor een trip naar China. Dat is trouwens geen land voor Frank de Boer. In China laten ze honden niet uit, maar eten ze ze op.

Wat voor hond het was, wist de collega niet, ze dacht een golden retriever. Ik dacht meteen aan Kenzo, hoewel die hond vorige week in de bijlage Vrouw van De Telegraaf een 'hondje' werd genoemd. Misschien heeft de familie De Boer twee honden.

Kenzo is de hond van Romy (21), zijn oudste dochter. Samen met haar moeder Helen (43) werd ze in Vrouw geïnterviewd, ter gelegenheid van moederdag. Helen is eigenaar van 'woon(advies)winkel' Living-in in Edam, haar dochter heeft een sieradenwebshop.

Ze werken samen. Voordat ze aan het werk gaat, brengt Romy Kenzo bij haar ouders. Ik denk dat Frank de Boer het leuk vindt om honden uit te laten, zeker nu, en er zijn slechtere plekken denkbaar dan de Zeedijk in Monnickendam.

Het interview in Vrouw begint met een uitspraak van Helen. Ze zegt: 'Frank en ik zijn niet zo van de premières of andere feestjes'. Ze leerden elkaar kennen op camping De Speulderbos op de Veluwe, een goede basis voor een huwelijk. Frank en Helen zijn 'huismussen'.

Daarmee is de toon gezet. In dit gezin wordt gewoon gedaan, dat is al gek genoeg. Romy: 'Het blijft vreemd om een bekende vader te hebben. Ik heb zelfs liever dat mensen niet weten dat ik zijn dochter ben.' Haar ouders doen alles samen. Op televisie kijken ze het liefst naar voetbalwedstrijden of woonprogramma's.

Wie dit overziet begrijpt meteen hoe Frank de Boer erin is geslaagd om als trainer een half decennium te overleven bij Ajax. Er was, heel dichtbij, altijd een andere wereld. Romy: 'Bij ons thuis speelt zijn roem geen rol, we zijn gewoon een normaal, beetje chaotisch gezin.'

Nog los van de prestaties (vier titels, twee keer tweede) heeft De Boer bij Ajax een fenomenale prestatie geleverd, de ene dag in een kuil vol slangen, de andere in een badkuip vol piranha's.

Ajax, dat is Sjaak Swart, een klassieke Amsterdammer die verliezen onverteerbaar vindt en de schuld zelden bij zichzelf zoekt. Na het verspelen van de landstitel in Doetinchem, afgelopen zondag, zei hij zo ongeveer alles waarom veel mensen zo'n bloedhekel aan Ajax hebben.

Het filmpje waarin hij tekeer ging tegen De Graafschap, de ballenjongens en de scheidsrechter, werd deze week massaal gedeeld - begrijpelijk, want zo zie je het zelden. Swart hoopt dat De Graafschap degradeert.

Met dit soort mensen heeft De Boer bij Ajax vijf jaar lang te maken gehad. Iedereen daar weet het beter en draagt het zelfverzekerde/arrogante 'wij zijn Ajax, wij zijn de beste' (voorzitter Michael van Praag in de jaren negentig) met zich mee.

Boven hem, in de directieburelen, heerste besluiteloosheid, onder hem gingen diverse kampen elkaar voortdurend te lijf. De revolutie van Cruijff schokt tot op de dag van vandaag na.

Niet één keer koos De Boer partij, altijd had hij, als een der weinigen, alleen het belang van de club voor ogen. Zijn loyaliteit was grenzeloos, net zoals zijn eerzucht en eerlijkheid. En zijn onweerstaanbare eenvoud.

Misschien ga ik wel lampen ophangen bij mijn vrouw, zei hij vrijdag toen hij zijn besluit toelichtte om Ajax te verlaten. Het was een grap; een halve.

Er werd druk gespeculeerd over een sabbatical, maar ik zie het niet voor me, Frank de Boer als manusje-van-alles in woonwinkel Living-in in Edam en zes maal daags langs de Gouwzee wandelend met een hond. Dat is misschien goed voor hem, maar wij schieten er niets mee op.

Paul Onkenhout is redacteur van de Volkskrant.

Reageren? p.onkenhout@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden