De noodzaak om risico's te nemen

Het open parenkampioenschap mag zich verheugen in een enorme belangstelling. Tienduizend paren startten in de herfst van 2002 in een van de vele voorrondes in heel Nederland....

De grillen van het parenbridge zijn een kolfje naar de hand van de echte liefhebber. Er bestaat geen vergelijk met het geluk, de pech, het toeval maar ook de vaardigheid, de techniek en de strategie van de strijd om top en nul. Kansen op elk spel, al valt op dat ook voor open doel zo vaak jammerlijk wordt gemist.

De besten van de dag kwamen bovendrijven. De finale draaide uit op een revanche van de Meesterklasse-paren. Vincent Ramondt/Berry Westra vochten opnieuw een spannend duel uit met Joop Meijs en Marco ter Laare, deze keer met een neuslengte beslist in het voordeel van het eerstgenoemde paar.

Ook drie van de zes paren uit de nationale kernploeg, die in voorbereiding zijn op het EK (juni, Menton), stonden op de deelnemerslijst. Het draaide uit op een slechte generale waarin geen van de internationals, van Prooijen en Brink (9), Drijver/Schollaardt (20) en Verhees/Jansma (35), zich ook maar een moment konden mengen in de strijd om de ereplaatsen.

In een parenwedstrijd is een goede klassering ondenkbaar zonder risico's te nemen. De verleiding werd west in diagram 1 te groot.

Zie diagram 1

west noord oost zuid

-- -- -- 1SA

pas 2* 2* 3*

pas 4* pas pas

dbl pas pas pas

Over het algemeen is het raadzaam muisstil te blijven als de tegenpartij vrijwillig naar een te hoog contract gaat terwijl jijzelf een vervelende verrassing in handen hebt zoals in dit spel de vierkaart in harten. De west in dit spel aasde op een topscore wat hem aanzette tot het alles blootgevende doublet op 4*.

West kwam uit met schoppen, getroefd in de dummy. De leider pakte het spel perfect aan. Een kleine klaveren uit de dummy via *B voor *V van west die voor de tweede keer met schoppen de troeven van de dummy verder inkortte, maar daarmee zuid in de kaart speelde. De leider speelde weer klaveren voor *A van oost die ruiten inspeelde voor *H van zuid. Een kleine troef en west blokte, zuid wist toch dat de troeven vier-nul verdeeld waren, met *10 voor *A in de dummy. Overgestoken naar *H en voor de derde keer schoppen getroefd. Ruiten aas en met een ingetroefde ruiten naar zuid om *H te spelen. West was verslagen, troefde met *B en moest, met *V5 over, de laatste twee slagen aan zuid met *H9 geven. De dankbare leider maakte optimaal gebruik van de informatie die het doublet van west hem verschafte.

Aan hoogstandjes was tijdens de Remu-finale geen gebrek. Zuid maakte tijdens het bieden in diagram 2 de winnende keuze en bekroonde dit met fenomenaal afspel.

Zie diagram 2

west noord oost zuid

-- -- -- 2SA

pas 3* pas 3*

pas 3SA pas pas

pas -- -- --

Na de 3*-transfer naar de vijfkaart harten bood noord met 3SA aan zuid de keuze uit 3SA en 4*h. Meestal kies je met een driekaart hartensteun voor 4*, maar met deze vlakke 4-3-3-3 verdeling is het te begrijpen dat zuid op 3SA past.

Meer dan de helft van het veld koos overigens voor 4* en ging kansloos twee down. West koos tegen 4* voor een veilige schoppenuitkomst zodat het verlies van twee troefslagen, één in schoppen en twee in klaveren onvermijdelijk bleek.

In 3SA kreeg de leider het voordeel van een klaverenuitkomst (na de minder aantrekkelijke schoppenuitkomst is ook 3SA kansloos) en maakte de eerste slag met *10 in de dummy. Een kleine harten naar *V en een tweede harten, via *10 voor *B van oost maakte het hartenzitsel bekend. Oost ging met ruiten van slag. De leider kon nu met *A en harten voor oost negen slagen veilig stellen maar veronderstelde dat oost in het bezit van *H was. De leider nam nog twee ruitenslagen mee en vervolgde met *A en harten voor *H van oost die met alleen schoppen met lede ogen moest aanzien dat de leider *V maakte en de dertiende harten meenam voor een overslag en een 100% score.

Dikwijls was het niveau in de finale hoog, ook al kwamen er een handvol lachwekkende missers voor. Tegen Berry Westra maakten de tegenspelers het in diagram 3 erg bont.

Zie diagram 3

west noord oost zuid

-- pas pas 1*

pas 1SA pas pas

dbl pas pas 2*

pas pas pas --

Westra becommentarieert zelf.'In eerste instantie was ik tevreden met 1SA. De honneurs in de zwarte kleuren leken erg geschikt voor SA. Na het doublet van west kreeg ik koude voeten, angstig vanwege de vijf kleine harten. En Vincent (Ramondt op de noordplaats) had kennelijk ook niet voldoende om te redoubleren. We bezaten samen maximaal vijf kaarten in schoppen. Ik besloot eieren voor mijn geld te kiezen in 2*.'

Deze beslissing om uit 1SA weg te lopen was in theorie fout. In een SA-contract maakt de leider, met *B8 doubleton in west, acht slagen en +120. In het geval dat oost-west na een redoublet op 1SA wegvluchten en 2* bereiken, levert een doublet en een troefuitkomst één down en de magische + 200, de 'kiss of death', op. Gingen Westra/Ramondt met 2*, op het eerste gezicht negen slagen en +110, op weg naar een matige score?

West schoot de leider, Westra, te hulp door met troef uit te komen voor *B in zuid. Deze vervolgde met *H voor het aas van oost die *V naspeelde voor *H in de dummy. Schoppen voor *H en *A gevolgd door schoppen voor *B. Met *H en *A alle uitstaande troeven opgepikt en klaveren uit zuid. Het verschijnen van *B betekende de rest van de slagen voor +150 en een 90% score voor de uiteindelijke winnaars van het open parenkampioenschap 2003.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden