De nieuwe partner van mijn vader/moeder moet zijn/haar plaats kennen

Lezersrubriek over hoogte-, diepte- en knelpunten in het familieleven...

Nog even over de stelling 'Ik weet het zeker: mijn kind is ongelukkig met zijn/haar partner'. Want Sijmen Duineveld, '29-jarige kind' uit Dordrecht, is verbaasd over het advies van een deelnemer op het Bloedband-weblog. Die schrijft daar dat ouders hun kinderen hun gang moeten laten gaan bij een partnerkeuze, vooral niet mee bemoeien. Sijmen mailt: 'Als jij denkt dat je kind niet verstandig bezig is met zijn/haar huidige partner, dien je (mijns inziens) uit liefde voor je kind, dit ook kenbaar te maken. Wees gewoon eerlijk en open, en zeg wat je denkt. Een welgemeend advies wordt altijd gewaardeerd (toch?).' Hij is niet bevreesd voor ruzie en vindt zelfs dat je het recht hebt om te weten wat je ouders van je partner vinden. 'Uiteraard is de keuze uiteindelijk wel aan het kind. Als mijn ouders zich zouden onthouden van advies, zou ik twijfelen aan hun liefde voor mij.'

Hans Spijkers (68) uit Vught zou het iets voorzichtiger willen aanpakken. Kinderen moeten fouten kunnen maken, vindt hij. Maar: 'Laat ze merken dat je een luisterend oor en - zo nodig - ook een bord, een bed en een kopie van je huissleutel voor ze hebt, en dring niemand iets op. Bén er gewoon voor ze. Dat is ze vaak genoeg: dan kunnen ze weer verder op hún eigen weg.'

Kiki Livny (56) uit Middelburg heeft drie dochters en mailt dat ze zich wel degelijk heeft bemoeid met het liefdesleven van een van hen. Kiki maakt zich weleens zorgen over de vriendjes van die dochter. 'De laatste moest voor zijn studie een maandje naar het buitenland en gaf haar de bons omdat hij gevoelens had voor een meisje daar. Helaas, toen hij terugkwam was hij dat andere meisje alweer snel vergeten en wilde hij mijn dochter terug. Toen heb ik wel mijn mening gezegd - namelijk dat ik vond dat hij misschien nog niet zo toe was aan een serieuze verhouding - vooral ook omdat ze zelf niet zeker wist wat ze nu wilde.' Of ze commentaar geeft, laat Kiki afhangen van de situatie, maar 'ik ben zeker niet te lui om iets te zeggen en te wijzen op bepaalde, minder aangename karaktereigenschappen als ik vind dat ze een te vreemde eend in de bijt hebben. Maar wel zo omzichtig mogelijk natuurlijk.'

Tot zover de problemen met de schoonkinderen.

Op het Bloedband-weblog draait een deelnemer onder de naam Voordaan het om: wat als de nieuwe partner van een van je ouders je niet ligt? 'Ik zag als 18-jarige mijn vader steeds ongelukkiger worden met 'die' vrouw. Zij claimde hem (weduwnaar, kon zijn vrouw niet vergeten) meer en meer, terwijl ze alleen maar bevriend waren. Ze eiste alle aandacht op. Toen ze bij mij haar hart wilde luchten over mijn vaders vervelende karaktertrekken, heb ik haar de deur gewezen. Het was wel mijn vader! De volgende dag maakte ze het uit. Daar moesten wij erg om lachen. Het was niet eens aan!'

Vrij rigoureus, als 18-jarige een volwassene de deur uit zetten. Geven kinderen gemakkelijker hun mening over de nieuwe partner van hun ouder(s) dan andersom? En hoe erg is het eigenlijk, als je het niet kunt vinden met je stiefvader of -moeder? Onze stelling: De nieuwe partner van mijn vader/moeder moet zijn/haar plaats kennen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden