De nieuwe partner van mijn vader/moeder moet zijn/haar plaats kennen

Lezersrubriek over hoogte-, diepte- en knelpunten in het familieleven...

'Het komt allemaal goed, het heeft alleen wat tijd nodig', zei mijn nieuwe partner over het verzet van mijn (volwassen) zoon en zijn (volwassen) dochter tegen de nieuwe situatie', mailt een 55-jarige anonieme vrouw.

Dat verzet was behoorlijk heftig. Wat anoniem beschrijft doet zelfs sterk aan oorlog denken. 'Mijn zoon wilde mijn nieuwe man niet ontmoeten, dus ontmoette ik mijn zoon op neutraal terrein. Later kwam hij bij mij als mijn nieuwe man er niet was, of ik bezocht hem toen hij eenmaal op zichzelf woonde.' Maar zoals voorspeld: toch kwam het allemaal goed. 'Vlak voor kerst had zijn vriendin het uitgemaakt en kon hij niet terecht bij zijn vader. Dus bood ik hem aan bij ons te komen. 'Je man wil mij toch ondertussen ook niet meer zien?', was zijn reactie. Maar die had er echt geen problemen mee. Mijn zoon is die kerst gekomen en sinds die tijd hebben mijn nieuwe man en hij een heel goede, respectvolle relatie.'

De dochter leek de situatie te accepteren. Er was slecht een probleem: de twee vrouwen hadden overal strijd over. Ook dat kwam - zoals voorspeld - allemaal goed. Anoniem paste een tactiek toe: ze gaf haar stiefdochter overal gelijk in. 'En nu kunnen wij ook al jaren heel goed met elkaar opschieten, op een natuurlijke manier.'

Met de volwassen 'stiefkinderen' van N. Niewold (50) uit Montferland is het nog lang niet zover. Zij hoopt dat een toekomstig kleinkind de spanningen straks wat zal kunnen wegnemen.

Ze mailt: 'De kinderen van mijn nieuwe man gaan nog steeds ervan uit dat zij niet om de nieuwe situatie hebben gevraagd en dat zij die daarom niet hoeven te respecteren. En inderdaad, omdat de ex van mijn nieuwe man 'niet boos, maar teleurgesteld is', zijn zij al helemaal niet geneigd naar het welzijn van hun vader te kijken. Juist omdat het tussen hun ouders al heel lange tijd slecht was, is alle aandacht naar hun kinderen uitgegaan, want die mochten nergens onder lijden. Zij zijn daardoor veel te veel verwend. Wij zijn nu een paar jaar bij elkaar en mijn man lijdt onder het slechte contact met zijn kinderen.' Toch twijfelt mevrouw Niewold niet over de beslissing een nieuwe relatie aan te gaan. 'Ik had het misschien nog net even iets langer uit moeten houden, omdat mijn jongste zoon nog geen 18 was en ik heb hem voor mijn gevoel een jaar te vroeg moeten verlaten. Maar uiteindelijk was het voor hem ook veel beter. Mijn eigen kinderen zijn blij voor mij en vinden mijn nieuwe partner een heel aardige vent. Als er na zo'n lange tijd van kou in een huwelijk de kans bestaat op nog wat jaren geluk in het leven, zou ik zeggen: pak die kans. Een mens is niet in het leven om ongelukkig te blijven.'

Goed, de nieuwe partners zijn weer gelukkig, nu de kinderen nog. Op het Bloedband-weblog merkt een anonieme deelnemer op: 'Grappig dat er zoveel 'nieuwe partners' en relatief weinig kinderen reageren.' Kom op, kinderen, belicht jullie kant van het verhaal.

Voor alle andere familieleden is er een nieuwe stelling om zich op uit te leven. Die luidt: Ik ga nooit meer met mijn hele familie in een vakantiehuisje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden