De nieuwe partner van mijn vader/moeder moet zijn/haar plaats kennen

Lezersrubriek over hoogte-, diepte- en knelpunten in het familieleven...

Lastig als je het niet kunt vinden met de nieuwe partner van een van je ouders. Maar het valt natuurlijk ook niet mee als je de 'binnendringer' bent. Kun je de acceptatie een beetje bevorderen of is het juist beter om je koest te houden en maar rustig af te wachten wat de kinderen van je nieuwe vriend(in) van je vinden?

'Ik ben zo'n nieuwe partner', schrijft een anonieme vrouw op het Bloedband-weblog. 'Mijn kinderen hebben geen probleem met mijn keuze, maar de kinderen van mijn geliefde hebben aangegeven dat ze de keuze van vader niet respecteren. Zonder in details te treden: onze relatie is niet netjes begonnen, wij waren beiden getrouwd. Door ons zijn zowel de kinderen van geliefde als die van mij met een echtscheiding geconfronteerd.'

Dat vinden die van haar nieuwe man geen pretje, want 'ondanks het feit dat geliefde uitlegt aan zijn kinderen dat er nu wel geluk in de lucht hangt, blijven ze star en willen ze hem alleen zien als ik er niet ben. Ze zijn boos dat ik hun vertrouwde leven heb verstoord. Een boze ex draagt daar in ernstige mate aan bij'.

Volgens 'anoniem' ontstaan de problemen met nieuwe partners doordat kinderen hun ouders als 'een soort bezit' beschouwen. Ze willen meedenken en -beslissen over het leven van hun vader of moeder. Onterecht, vindt zij. 'De keuze van een nieuwe partner is niet de keuze van het kind. Dat hoeft hem of haar ook niet per se aardig te vinden, maar respect moet het kind toch zeker op kunnen brengen. Dat is wat wij ouders ook moeten doen als onze kinderen thuiskomen met een potentiële partner. Hoe moeilijk dat soms ook is.'

Een teken des tijds, deze problematiek van gebroken gezinnen? Nee hoor, zo blijkt wel uit de e-mail van de 61-jarige M.A. Kleisen uit Dordrecht. Ook zijn moeder vond destijds meer geluk bij een andere man, en dat maakte hem op zijn beurt ongelukkig. Desondanks maakt hij niet die nieuwe partner verwijten, maar zijn moeder. 'Mijn moeder verliet mijn vader voor een ons onbekende man en begon te 'leven'. Ik was 18. Ik had niet veel liefde ontvangen en in plaats van meer, wat ons was beloofd en waarvoor we mijn vader extra pestten, werd het minder. Mijn moeder verwaarloosde ons, bleek haar plaats als moeder niet meer te kennen. De nieuwe vriend nam helemaal geen plaats in.'

Meneer Kleisen trouwde jong, op zijn negentiende, om maar uit de buurt van zijn moeder te zijn. Toen zijn vrouw beviel van een dochter was 'oma' op vakantie en toonde vervolgens nauwelijks belangstelling. 'We hebben haar zeker vijftien jaar niet gezien, ook daarna is het niets geworden, de kinderen hebben nooit iets voor oma gevoeld.'

Zint eer ge begint, wil Kleisen betogen. 'De kinderen bezitten hun ouders niet, zoals ik iemand zag schrijven: de ouders nemen kinderen en moeten hun bezit alles meegeven wat nodig is om zelfstandig en liefst gelukkig in het leven te staan.'

Niet te snel kiezen voor die nieuwe partner dus?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden