De nieuwe oude mantra: niet zeuren, en aan de slag

Annie M.G. Schmidt schreef het al: Huil je in je bed/ Bijt je in je laken/ Vloek tegen iedereen/ Schreeuw van de daken/ Maar zeur niet! Het credo is weer helemaal actueel in de weekbladen.

'We zeiken met z'n allen te veel', citeert HP/De Tijd Youp van 't Hek. In zijn nieuwe theatershow trekt hij weer fel van leer. 'Als iemand bij z'n volle bewustzijn op z'n 25ste trouwt met de verkeerde vrouw. Hij neemt een lening bij Scheringa en een caravan, dan kun je wel gaan lopen klagen dat je depressief bent, maar dan denk ik: jij bent bij dat lelijke wijf gaan liggen, ik niet.'


De vrouw in kwestie moet trouwens ook niet zaniken, betoogt Elma Drayer in Vrij Nederland. Coaches en trainers praten de werkende moeder 'schuldgevoelens' en 'moeilijke momenten' aan. Werk, in deeltijd, moet vooral 'leuk' zijn. Onzin, vindt Drayer: 'Werk is nu eenmaal niet altijd leuk. Zoals het leven zelf niet altijd leuk is. Zelfs de interessantste banen kennen periodes van sleur, zelfs de simpelste banen kennen momenten van stress. En vervelende collega's zitten overal. Maar ook dan biedt betaald werk een rijkdom die het baanloze bestaan nooit kan bieden: zelfrespect, het trotse besef dat je voor jezelf kunt zorgen, de vanzelfsprekendheid van sociale contacten, structuur in het bestaan van alledag. (...) 'Elders snakken onze zusters naar de vrijheid die zomaar aan onze voeten ligt.'


Vrouwen en 'leuk', het blijft eenmoeizaam thema. Signaleerde Elsevier vorige week nog instemmend de vergroving van cabaretières, in Nieuwe Revu klagen komedianten Theo Maassen, Jan-Jaap van der Wal en Henry van Loon (de laatste verwierf enige bekendheid met een hilarische samenvatting van De Wereld Draait Door, te zien op YouTube). Vraag van Revu: Waarom zijn bijna alle succesvolle cabaretiers man of pot? 'Vrouwen kunnen het gewoon niet', aldus Maassen. Van der Wal: 'En het draait niet alleen maar om kleding. Dus ja...'


Serieuze zaken: een reportage in De Groene Amsterdammer over de chaos in Oost-Congo, waar ontvoeringen en moorden dagelijkse kost zijn. Inzet is de tinerts. De delfstof belandt in onze mobieltjes en mp3-spelers, meldt VN. Producenten als TomTom en Philips doen alsof hun neus bloedt.


Onthullend is het verhaal in Elsevier over No Kidding, een organisatie tegen kindermishandeling. Het 'netwerk' verkondigt betwijfelde cijfers en blijkt afkomstig uit de kring van Anna Clowting, in de jaren negentig de spil van de spirituele beweging Paideia - met alle kenmerken van een sekte. Justine Pardoen van Ouders Online: 'Toen ik keek welke deskundigen No Kidding aanhaalt, stuitte ik op aanhangers van de Scientologysekte en woordvoerders uit de anti-psychiatrie. Nogal dubieuze types.'


Voorts is Elsevier van mening dat het wel meevalt met de verfoeide bezuinigingen op de kunst. 'Bezuinigen maakt creatief', schrijft Arendo Joustra. 'De kunstwereld gonst al van de ideeën.'


Wat hij bedoelt: niet zeuren.


Jean-Pierre Geelen


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden