De nieuwe Opzij: meer glossy, meer non-feminisme, weinig originaliteit

Wat is lezenswaardig deze week? Vandaag: Opzij krijgt weer een nieuwe hoofdredacteur en gaat meer de glossy kant op. Iets origineler mag wel.

Alleen al vanwege de opmarcherende Baudet-achtige types lijkt een feministisch tijdschrift harder nodig dan ooit. Columnist Sofie van den Enk somt deze maand op in Opzij: 'Slutshaming, ongelijke salarissen, de overweldigende meerderheid witte mannen die nu de Tweede Kamer bevolkt (...). Dus kom niet aan met dat het nu wel klaar is.'

Toch lijdt Opzij al jaren een kwakkelend bestaan. De hoogtijdagen met Ciska Dresselhuys, hoofdredacteur van 1981 tot 2008, zijn voorbij. De oplage, ooit zo'n 90 duizend, is gedaald tot 20 duizend.

Vorige maand werd bekend dat hoofdredacteur Irene de Bel (sinds 2014) vertrekt. Het is een uitvloeisel van de overname door Hans van Brussel, voormalig uitgever van HP/De Tijd. Naar een nieuwe hoofdredacteur hoefde Van Brussel niet lang te zoeken. Marianne Verhoeven is zijn echtgenote. Ze was de uitgever van HP/De Tijd en hoofdredacteur van spin-off Zus.

De transformatie werd vorige maand ingezet door De Bel. Opzij biedt meer ruimte voor non-feministische verhalen en schuift op naar de glossykant. In het meinummer neemt ze afscheid. Met de wat cryptische zin dat ze 'vol verwachting zijn ten aanzien van de ambities van de jonge generatie feministen', maken de nieuwe makers hun eerste punt.

Twee dingen spelen Opzij parten. Het eerste is dat, aldus De Bel bij haar aanstelling, geëmancipeerde vrouwen geen eenvormige club (meer) vormen. Het tweede is dat de inhoud kranten- en tijdschriftlezers bekend zal voorkomen.

Het coververhaal in het meinummer is een interview met de inmiddels welbekende schrijfster (Hallo witte mensen) Anousha Nzume. Ook Rosanne Hertzberger, aandachttrekkend door haar lofzang op E-nummers, zagen we al elders verschijnen. Sheila Sitalsing en Asha ten Broeke schrijven columns voor Opzij. Qua originaliteit kan het blad dus nog wel een slagje maken.

Hardcore Opzij is deze maand een verhaal over meisjes en seksualiteit. Op de volgende pagina doemt plotseling journalist Arnold Karskens op, in de rubriek 'Man over vrouw'.

Karskens houdt van powervrouwen die een grote bek durven geven, zegt hij. 'En dan niet alleen maar gillen, maar hun woorden ook omzetten in daden.' En verder, over de rolverdeling in het gezin: 'Wie klaagt dat haar partner zijn taak voor de kinderen verslonst, had een ander moeten kiezen.' Duidelijk. Vanuit het hol van de leeuw meldt Karskens ook nog: 'Gezeur is de zwakte van veel Nederlandse vrouwen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden