De nieuwe Cruijff worstelt nog altijd

Hij heette een voetballer te zijn bij wie ook zonder shirt een rode baan over het lichaam liep. Sjoerd Ruiter was een echte Ajacied....

Ruiter was hèt talent van de Watergraafsmeer in het begin van de jaren zeventig. De opvolger van Johan Cruijff werd hij genoemd. Hij speelde in het Nederlands jeugdelftal en er verschenen lyrische verhalen over hem, maar hij stond nooit in Ajax 1. Nog geen seconde.

Het jongste nummer van Ajax Magazine blikt terug met de voetballer die het niet maakte. Hij is 43 jaar nu, heeft een zoon van negen en woont in Amsterdam-West. Ruiter ging destijds gebukt onder de hoge verwachtingen en stond er helemaal alleen voor. Steun van zijn ouders had hij niet. 'Ik sprak nooit met iemand thuis; ze vroegen ook nooit wat. Ja, één keer zeiden ze: wat praat je plat, dat komt zeker door Ajax.'

Ook bij de club was weinig begrip voor zijn problemen. Dat anderen hem de tweede Cruijff hadden genoemd, werd zelfs tegen hem gebruikt. Ruiter herinnert zich hoe Han Grijzenhout, de trainer van het tweede elftal, tegen hem tekeer ging na een foute pass op de training.

Ruiter: 'Hij zei, waar iedereen bij stond: die Ruiter mocht willen dat-ie de grote teen van Cruijff had. Ik huilde bijna. Oh, wat raakte-ie me diep. Ongelooflijk. In plaats dat die man me een beetje beschermde voor die druk, voor die verwachting, trapte-ie me de grond in.'

Op zijn twintigste kon Ruiter er niet meer tegen. Na drie jaar in het tweede elftal gaf hij de pijp aan Maarten. Op de brommer reed hij van zijn woonplaats Amstelveen naar Ajax om zijn contract op te zeggen. 'In de bestuurskamer zaten Van Praag en Westrik. Het gaat niet meer, zei ik. Ze waren ontzettend kwaad. ''Je hebt een mooie opleiding gehad, verdomme. We kunnen je aan Jan en Alleman verkopen''. Ze vroegen niet: Sjoerd, wat is er dan. Waarom dan? Nee, niks.'

Het Ajax-verleden heeft Ruiter de rest van zijn leven achtervolgd, ook al omdat hij steeds weer werd geconfronteerd met de druk en verwachtingen die hij zichzelf op allerlei gebieden oplegde. 'Ajax was mijn droom, nu heb ik hoogstens nog een doel in mijn leven: mezelf bevrijden van wat me toen en nu dwarszat.'

Cruijff, de man met wie hij werd vergeleken, heeft hij nooit gesproken. Eén keer, jaren later in Buitenveldert, kwam het er bijna van. 'Ik fietste door een straat en daar stond Cruijff op de stoep bij de Internationale School te wachten, te wachten op Jordi, vermoed ik. Verder was er helemaal niemand in die straat. Alleen Johan en ik. Allen op de Wereld: Cruijff en de Nieuwe Cruijff. Ik dacht nog: ''zal ik hem aanspreken''. Maar ik reed door. Ik durfde niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden