'De Nederlandse slijters willen gewoon geen marge inleveren'

Fons Knobben zit al jaren met zijn slijterij aan de Duitse kant van de grens. Zijn drank is goedkoper, ja, maar dat ligt niet alleen aan de accijns in Nederland.

GRONAU - Het is een geliefd vakantiespelletje: raden wanneer je een grens gepasseerd bent. Zijn de huizen al anders? Of de nummerborden? Soms is het verschil nauwelijks te zien, maar bij de grensovergang Enschede-Gronau is het meteen duidelijk. Zodra de Gronausestraat de Enscheder Strasse heet, is de keurige dorpse winkelstraat opeens een wat haveloze weg met aan weerszijden casino's, een rits goedkope supermarkten en één opvallend gebouwtje: Alvin's Weinimport, een drankhandel van de Nederlander Fons Knobben, die al jaren goed boert.


'Al die boze Nederlandse slijters spelen mij in de kaart met hun geklaag', zegt Knobben (50). 'O, we hebben het zo slecht. En: O, iedereen gaat naar Duitsland. Nou, ik zeg: bedankt. Want iedere klant die nog niet hier kwam voor zijn flesje wijn, die komt nu zeker.'


Het waren drukke weken voor de brancheverenigingen van verkopers van wijn, bier en sterke drank. Nadat het kabinet een reeks accijnsverhogingen aankondigde, klonken van alle kanten de noodkreten. En die werden gehoord, bleek dinsdag, want het kabinet draaide de accijnsverhogingen op alcohol gedeeltelijk terug.


Knobben heeft zich altijd afzijdig gehouden, want voor hem waren de verhalen over hoge accijnzen vooral gratis reclame, maar hij plaatst nu wel stevige kanttekeningen bij de invloed van de dranklobby.


Knobben kocht in de jaren tachtig een café in zijn geboortestad Enschede en maakte er een slijterij van. In 1994 bracht een artikel in de regionale krant Tubantia hem op een idee. 'Ik heb het stuk hier nog liggen', wijst hij naar een mapje met vergeelde knipsels. 'Slijters klagen. Wijn en drank over de grens goedkoper.' Knobben ging op zoek, vond een oud smokkelaarscafé vlak over de Duitse grens en begon een tweede slijterij.


'Drank is in mijn winkel inderdaad goedkoper', zegt hij, 'maar dat heeft slechts voor een deel met accijnzen te maken.' Hij rekent het voor: 'Een fles whisky is in Nederland 4 euro duurder dan hier, maar slechts 1 euro daarvan is aan de accijns toe te schrijven. Die andere 3 euro verschil komt simpelweg doordat ik minder marge reken. Nederlandse slijters willen gewoon geen marge inleveren.'


De slijters in Nederland konden hem uiteraard wel schieten. 'Ik doorbrak de prijsafspraken', beaamt Knobben. 'Neem nou de slijter die hier 400 meter verderop zit. Die blijft maar roepen dat het schandalig is, dat een verdere verhoging hem de nek omdraait, maar hij zit er toch nog steeds?' Enschede telt volgens hem nog steeds twintig slijterijen. 'Als alle klanten inderdaad naar Duitsland zouden gaan, waarom bestaan die zaken dan nog?'


De slijter die Knobben noemt, wil niet samen met hem in een artikel. 'De zaken gaan nog prima en dat wil ik graag zo houden', zegt hij. 'Straks breng ik de klanten nog op een idee.'


Voor Knobben is het duidelijk: het valt wel mee met die accijns. 'Stel dat opa drie borreltjes per dag drinkt. In een fles passen dertig borrels dus hij doet twee weken met een fles. Qua accijns scheelt dat 25 euro per jaar. Denk je echt dat hij daarvoor de grens over fietst? En als gewone tweeverdieners een citroen brandewijntje willen drinken, lopen ze gewoon naar Gall & Gall of Mitra. Die pakken echt niet de auto voor een eurootje minder.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden