De naam van de maatschappij zei het al

Zes jaar procederen om een mislukte terugreis na een vakantie. Acht jaar om een slechte brug in het gebit. Tien jaar wegens foutieve kunsthartkleppen....

Zo voelde een groep reizigers zich in 1988 gedupeerd door PC Reizen en Air Atlantis (what's in a name). Ze hadden op de heenreis naar Portugal al een vakantiedag verloren door een technisch mankement, op de terugreis zagen 43 passagiers pas na 24 uur het Hollandse terug.

Procederen dus maar. Een passagier, de heer Karstens, dagvaardde Air Atlantis zelf, de Consumentenbond trad op namens 26 andere reizigers. We schrijven 1990. De Kantonrechter in Haarlem verklaarde zich onbevoegd, en verwees beide zaken naar het kanton Hoofddorp. De Kantonrechter aldaar verwees de zaak aangespannen door de Bond door naar de rechtbank. De hoogte van de verzamelde schadevergoeding oversteeg zijn competentie. De eis van passagier Karstens werd afgewezen, omdat 'waar sprake is van een groepsactie dat (...) nog niet wil zeggen dat elk lid van de groep daadwerkelijk (dezelfde) verhaalbare schade heeft geleden.' Begrijpt u wel?

De rechtbank verklaarde de zaak aangespannen door de Consumentenbond niet ontvankelijk: de volmachten zouden niet deugen. Deze zaak werd nog een paar keer doorverwezen, en belandde uiteindelijk bij de rechtbank in Haarlem. Die wees op 3 mei 1994 de collectieve vordering van de Consumentenbond af. Want, zo motiveerde de rechtbank, het ging hier om de belangen van een duidelijk omlijnde groep, en om één gebeurtenis. De rechtbank vond dat in zo'n geval de gedupeerden zelf voor hun belangen moesten opkomen. Gezien het vonnis in de zaak Karstens is dat een nogal verwarrende uitspraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden