De mooiste concerten van 2008

Als ik vorig jaar had vooruitgeblikt op het concertjaar 2008 in de wetenschap dat ik twee van mijn helden live zou mogen aanschouwen, dan had ik in mijn top tien met beste optredens alvast twee plekken vrijgemaakt voor Tom Waits en Stevie Wonder.

Toch haalden ze de top tien niet, bij lange na niet zou ik bijna zeggen. Er waren domweg te veel concerten die me meer verrasten, opwonden en ontroerden. Waren Waits in Edinburgh en Wonder in Ahoy niet goed dan?
Jawel, maar de vonk kwam dit keer niet over. Wonder had in november 2007 in Madison Square Garden een onuitwisbare indruk gemaakt, dit keer vond ik hem zeer onderhoudend, soms geweldig maar meestal een beetje vlak.

Waits zag ik zes keer eerder, en ineens vond ik hem vooral een acteur. Grapjes met een lange baard en net iets te veel de meest gekunstelde liedjes uit zijn repertoire gekozen. Ik was de enige, want het regende vijfsterren recensies, al gingen die voor de helft over het mooie dat Waits voor zijn enige twee Britse shows Edinburgh had uitgekozen.
Kan gebeuren, ik had er in ieder geval heel veel zin in, en heb ticket, reis en verblijf zelf betaald, en zat er eerder als fan dan als journalist. Ik was teleurgesteld al weet ik nog altijd niet precies waardoor.

Geen Waits en Wonder dus, maar wie wel in de top tien?

10. The Cribs op Festival De Beschaving in Utrecht

Veel meer dan een leuk Brits gitaarbandje vond ik de Cribs niet. Maar sinds kort heeft Johnny Marr (ja die van The Smiths) zich over hen ontfermd. Hij deelde met hen het podium in Utrecht en speelde de sterren van de hemel. Nooit zag ik hem na de Smiths met zoveel plezier gitaar spelen. Ik kijk uit naar het door hem geproduceerde Cribs album.

9. No Age in de Paradiso bovenzaal, Amsterdam

De punkrock band uit Los Angeles speelden er in mei en in november. De overrompeling in mei was groot maar op de Amerikaanse verkiezingsavond speelden ze beter. Pixies-erupties en My Bloody Valetine noise: heerlijk.

8. Triggerfinger in Ekko, Utrecht.

De rock 'n roll sensatie uit Vlaanderen heet natuurlijk al lang geen dEUS meer, nee Triggerfinger is de naam. Hun album boeide me maar matig, maar toen ik ze in maart in Ekko zag was ik verbijsterd. Smerige rock 'n roll stijlvol gespeeld, met als hoogtepunt Teasin' You van Billy 'The Kid' Emerson. Onlangs speelden ze nog in Tivoli De Helling en het speet me toen dat ik ze niet veel vaker ben gaan zien. Echt een band om het vertrouwen in de rock 'n roll weer mee terug te vinden.

7. Marc Ribot's Ceramic Dog in BIM Huis, Amsterdam

Zag twee topconcerten in het BIM huis dit jaar. Dat van de Italiaanse Vinicio Capossela en dat van gitarist Marc Ribot. Deze laatse haalde de top tien, omdat hij me echt van de stoel afblies met zijn rock trio Ceramic Dog. De meestergitarist gaf zijn optreden (luister ook eens na de nauwelijks opgemerkte cd Party Intellectuals!) een paar dagen voordat ik zijn oude broodheer Tom Waits zag, en sorry hoor, maar dat optreden van Ribot was tien keer spannender (en twintig keer goedkoper).
Ribot was er nog bij toen Waits vier jaar geleden in Carré stond, misschien maakte hij ook wel het verschil.

6. Bruce Springsteen & The E Street Band in het Emirates Stadium in Londen


Ongelooflijk, hij lijkt echt alleen nog maar beter te worden. Ik moest zijn ArenA show wegens vakantie missen, maar eind mei in het stadion van Arsenal was ik opnieuw overdonderd door de enorme kracht van zijn muziek en voordracht.


5. Fleet Foxes op Crossing Border in Den Haag

Verrassing van het jaar bleek ook live van een ongekende schoonheid. Nooit zag ik het afgelopen jaar een publiek dat zo roerloos en stil bleef, verbijsterd door de prachtige samenzang. Snel terugkomen graag!

4. My Morning Jacket op South By Southwest in Austin, Texas.

Natuurlijk, ook hun optreden in de Melkweg was weegaloos, maar een paar maanden eerder in Austin hoorde ik het nieuwe materiaal voor het eerst, en dat bleek niks minder dan een sensatie. Echt zo'n optreden waar je maar niet genoeg van kon krijgen, ook al duurde het meer dan twee uur.

3. My Bloody Valentine in de Manchester Acadamy, Manchester

Jammer dat ze Nederland niet aandeden, want de band is na 16 jaar alleen nog maar beter geworden. Blij ook dat ik voor beide avonden kaartjes had gekocht, want ik genoot er de tweede avond niet minder van. Al moet ik zeggen dat ik de tweede avond het na tien minuten You Made Me Realise voor gezien hield. Leuk, zo'n nummer oprekken tot een half uur, maar mij was het vooral te doen om liedjes als Thorn en Slow en die waren prachtig.

2. Elbow in Tivoli, Utrecht

Vier keer zag ik Elbow dit jaar en iedere keer vond ik beter dan de keer ervoor. In Tivoli heerste soms een bijna sacrale rust in de zaal. Ik had een jaar geleden nooit voorspeld dat Elbow de Britse band was die me dit jaar het meest zou verblijden. Toch was het zo.

1. Robert Plant & Alison Krauss in de HMH te Amsterdam

Wat een schoonheid, wat een zang en wat een magnifiek spel. Alles was perfect aan dit optreden. Een Led Zeppelin reunie kan me nog altijd gestolen worden, maar zoals Plant hier ingetogen de beeldschone stem van Krauss aanvulde, zal me nog lang heugen. Mooie plaat, dat Raising Sand maar live tien keer imposanter. Kom op Robert en Alison, kom nog een keer deze kant op. Mooier zou het dit jaar niet worden, en dat had ik echt niet verwacht.





Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden