De mooie jongen van Shocking Blue, die al in 1975 zijn gitaar in de wilgen hing

Het eeuwige leven: Klaasje van der Wal (1949-2018)

'A bass player God' noemde een van de leden van grungeband Nirvana de bassist van Shocking Blue. Maar al in 1975 stopte Klaasje van der Wal als musicus.

Klaasje van der Wal. Foto Eus Driessen

Met zijn witte Danelectro-basgitaar bepaalde Klaasje van der Wal mede de sound van de band Shocking Blue, die met het nummer Venus als eerste Nederlandse groep een nummer-één-notering had in de VS.

Golden Earring-zanger Barry Hay noemde Van der Wal de mooiste jongen van Den Haag. Popjournalist en radiomaker Martin Reitsma, die goed bevriend met hem was, herinnert nog dat alle serveersters met hem op de foto wilde als hij een restaurant binnenstapte. Geluidsman Jim Knebel van Shocking Blue zegt dat hij zeker geen rokkenjager was. 'Eigenlijk was hij heel introvert. Als we in de Marathon (een dansgelegenheid, red.) kwamen, ging hij het liefst achteraf zitten.'

Maar hij was ook een geweldige muzikant. 'A bass player God', schreef bassist Krist Novoselic van Nirvana eind jaren negentig op zijn blog. De allereerste single van de grungeband was een cover van het Shocking Blue-nummer Love Buzz.

In 1971 stapte Van der Wal uit de band, waarvan hij de naam had bedacht. Hij wilde niet kapot gaan aan de drank en een meer regelmatig leven leiden met zijn vrouw Monique en zijn jonge dochter Sandy. Hij koos voor een huisje-boompje-beestjebestaan.

Na enige tijd bij AkzoNobel in Sassenheim te hebben gewerkt, vond hij een baan bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst. De dood van zijn echtgenote in 2010 was een enorme klap voor hem. Hij viel weer terug in een ongezonde levensstijl. In 2016 overleed ook nog zijn dochter. Zijn weerstand was gebroken. Klaasje van der Wal overleed zelf op 12 februari in zijn woning in Den Haag.

Van der Wal werd geboren als de zoon van een hoofdagent van de politie in de Zuiderparkwijk van Den Haag. Al op zijn 10de leerde hij gitaar spelen. Op de hbs zou hij zijn eigen elektrische gitaar bouwen. Toen de school hem voor de keuze stelde zijn lange haren af te knippen of van school te gaan, koos hij voor het laatste.

In de toen zo florerende Haagse popscene formeerde hij met Ad Lagerwaard (later bekend als de oplichter Diamanten Adje) in 1965 de band The Kick. Tijdens hun optredens in het Haagse clubcircuit werden complete zalen afgebroken. Daarna maakte hij deel uit van de band The Davies, die in het voorprogramma stond van grote buitenlandse acts als Small Faces, The Who en Manfred Mann.

In 1967 werd Van der Wal door de van The Motions afkomstige Robbie van Leeuwen gevraagd tot een nieuwe band toe te treden, waarvan Barry Hay de leadzanger zou moeten worden. Hay vertrok na een maand repeteren naar Golden Earring. Pas toen Mariska Veres een jaar later als zangeres werd ingehuurd, volgden de successen elkaar op.

Na Venus volgden de nummer-één-hits Mighty Joe en Never marry a railroad man. Klaasje van der Wal tourde met de band de wereld over. Nadat hij uit Shocking Blue was gestapt, kon hij de muziek niet meteen missen. Hij had nog even de band Antilope, die drie singles uitbracht. In 1975 hing hij de gitaar definitief aan de wilgen.

Volgens Martin Reitsma keek Van der Wal met een goed gevoel terug op zijn muziekcarrière, vooral op de periode bij Shocking Blue. 'Als we uitgingen, hadden we het vaak nog over die gouden tijd.'

Na de dood van Monique leerde hij na verloop van tijd zijn tweede vrouw Dijana kennen, met wie hij kort voor zijn dood is getrouwd. Robbie van Leeuwen toonde zich geschokt door het verlies van Klaasje en het besef dat na de dood van Mariske Veres en drummer Cor van der Beek hij het enige overgebleven Shocking Blue-groepslid is.