De missie

DE MAN van de defensiestaf die opening van zaken gaf over het Nederlandse aandeel in de Bosnische vredesveldtocht, bleek één bekommernis te hebben, en één troost....

JAN BLOKKER

De bekommernis gold de sneeuwval 'waardoor een verhoogd risico op verkeersongelukken bestaat'. De troost luidde dat onze jongens, mocht het onverhoopt op vechten uitdraaien, altijd hulp kunnen vragen aan de Engelsen.

Niks aan de hand dus eigenlijk, behalve dat het voor Voorhoeve ('Ben je met eten thuis, Joris?' - 'Nee moeder, ik moet in de bunker blijven') een druk jaar zal worden.

Zou er nou weer eens een strijdkrachtenprogramma met groeten op de radio komen?

Toen we nog bij Unprofor zaten was dat natuurlijk niet aan de orde, want toen was er van strijd geen sprake - dat zag je aan de blauwe helmen, en anders wel aan de overste Karremans. Maar nu, nu ze onder een groene helm aantreden?

Maar het is de vraag of de omroep er brood in ziet. Bestaat er in relatie met een beroepsleger dat zich vooral tegen het gladde Joegoslavische wegdek moet zien te wapenen, überhaupt nog zoiets als een thuisfront? En zijn ze in Hilversum bereid dat desnoods te maken?

Ze zouden vanuit Hilversum eigenlijk naar Zuid-Afrika hebben gewild, 'om het Zuidafrikaanse medialandschap te bestuderen'.

Als je weet dat televisie in Zuid-Afrika door de toenmalige regering pas in 1976 werd gedoogd en tot voor kort zo goed als niets heeft voorgesteld, begrijp je meteen hoe het NOS-bestuur over zichzelf denkt.

Ze zouden met z'n allen, onder leiding van André van der Louw, samen met FilmNet, en onder medeneming van een vliegveld vol kamerleden en topambtenaren. Lagen er soms nog bevroren apartheidsdeposito's in Kaapstad of Pretoria? Studie-oogmerken aanvoeren voor een snoepreis - dat kwam me van meet af aan nog net iets ongerijmder voor dan de gedachte dat Van Randwijck een fuifje zou organiseren om nog meer afscheidscadeaus te ontvangen. En pas gisteren las ik dat ook de betrokken departementen van Cultuur en Waterstaat alsmede de geïnviteerde parlementariërs ('ik dacht dat de reis door de NOS zou worden bekostigd', verklaarde mevrouw Van Nieuwenhoven) tenslotte lont waren gaan ruiken. Het gaat niet door.

Hoeveel strijdkrachtenuitzendingen zouden van het aldus uitgespaarde bedrag niet betaald kunnen worden?

Ik weet zeker dat ik er voor thuis zou blijven, al werd het door Ivo Niehe gepresenteerd. Als er maar moeders, en verloofdes, en buren en dorpsgenoten aan het woord zouden komen, liefst sterk geëmotioneerd of zelfs in tranen dan wel halverwege de boodschap ten prooi aan niet te beheersen gemoedsaandoeningen, zodat ze even uit de studio zouden moeten worden geholpen. Reality-TV!

Maar zijn er nog soldatenmoeders en soldatenverloofdes?

De twijfel wordt groter en groter. Straks bestaat de gulden niet eens meer. Straks kan Kluivert ongestraft z'n betrekking bij Ajax opzeggen. Straks gaat de politie in het hele land staken. Straks gaat de Partij van de Arbeid in de VVD op. Straks staan Nederlandse militairen onder voortdurend uitglij- en slipgevaar overal op de wereld klaar om de vrede af te dwingen, en de enige die het weet is de minister van Defensie, in zijn bunker.

Geen strijdkrachtenprogramma, ik weet het eigenlijk wel zeker. Ongeveer alles wat het leven vroeger kleurrijk en opwindend maakte is opgeheven. Wat zouden we trouwens tegen onze zoon, onze verloofde, onze buurman, onze dorpsgenoot moeten zeggen?

'Pas op voor de ijzel, jongens. En als er geschoten wordt, bel in godsnaam de Engelsen.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden