De middenklasse

Gistermiddag deed het Centraal Planbureau een loffelijke poging tot water hozen door nogmaals voor te rekenen wat de inkomensafhankelijke krentenbollen van Mark Rutte zullen betekenen voor hardwerkend Nederland. Er verschenen zestien pagina's 'nadere toelichting' op de website van het instituut. Lief bedoeld, maar alleen te doen voor de doorbijter, met plaatjes van de 'koopkrachtmutatie 2013-2017 met mediane koopkracht en 95 procent bereik'.


Er bleek andermaal uit dat de pijn voor het overgrote deel van Nederland te overzien blijft. Voor 95 procent van de werkenden blijft het koopkrachtverlies beperkt tot maximaal 2 procent; een deel van hen krijgt er juist koopkracht bij, maximaal 2 procent.


Maar zo makkelijk laten we ons het recht op permanente boosheid natuurlijk niet afnemen. Zeker niet door het CPB, want is dit niet een nogal doorzichtige poging van Coen Teulings, CPB-hoofd en erkend PvdA'er, om zijn nieuwe rode vriend Mark heel te houden?


Boos zijn we, boos zullen we blijven. Ook wanneer het Nibud straks zeven miljoen koopkrachtplaatjes heeft doorgerekend. We zullen onze woede koesteren, ook als we straks tot in detail weten wat de gevolgen zijn voor de rokende kostwinner met een Ierse Setter, een Saab uit 1983, drie kinderen uit twee huwelijken en een derde vrouw die op zolder een zieltogende nagelstudio drijft.


Ook al zullen we geen idee hebben wat we vervolgens met die informatie aan moeten.


Er bestaat geen exacte definitie van het begrip 'middenklasse'. Sommigen zeggen dat het begrip alle mensen omvat die minimaal een middelbare opleiding hebben genoten en niet met hun handen hoeven te werken. Anderen zeggen dat het de gezinnen zijn die een middeninkomen (ergens tussen de 30- en 60 duizend euro bruto per jaar) verdienen. En volgens Eva Jinek, betoogde ze onlangs in haar zondagochtendshow, behoren mensen met een inkomen van boven de 150 duizend euro tot de 'hogere middeninkomens'.


Geen wonder dus dat, wanneer je mensen vraagt of ze zich tot de middenklasse rekenen, het ganse land volmondig 'ja' zegt. Voor hen bestaat 'de middenklasse' uit de groep mensen die iets te verliezen heeft: comfort, een nette auto, balletles voor de kinderen, een bonuskaart van de Albert Heijn en een vliegvakantie op zijn tijd. Door de ongekende welvaartsgroei van de afgelopen decennia is die groep groter dan ze ooit geweest is.


Waar verlies dreigt, groeit de rancune. Als er dus iets is wat een nieuw kabinet niet kan gebruiken, is het de perceptie dat het 'de middenklasse' onevenredig pakt. Ook al pakt Rutte II in werkelijkheid vooral mensen die iets meer dan twee keer modaal verdienen.


Het resultaat: gisteravond de hele avond Torentjesoverleg en opgewonden televisieverslaggevers voor een dichte deur, die repten van 'crisisberaad'. Er zal wel een reparatie uit komen rollen die zo onnavolgbaar is dat het een week of wat zal duren aleer we door zullen krijgen dat we nog steeds gepakt worden. Via een belastingverhoging, via wat grovere grepen uit andere potjes, of alsnog via inkomensafhankelijke krentenbollen.


Een bezuiniging van 16 miljard moet nu eenmaal betaald worden, linksom of rechtsom. Driemaal raden door wie.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden