De metroman

Een gewone bank, een oud-terrorist in Mali en de Van Kooten en de Biestraat

We krijgen een koning en de lezers van Elsevier, de royalist onder de weekbladen, zullen het weten ook. In een grote vitrine, de pagina's 4 en 5, worden tien boeken en tijdschriften over de Oranjes te koop aangeboden.


Verderop wordt de vrouw geïnterviewd die al sinds 1984 grootmeesteres, 'een soort opperhofdame', is van koningin Beatrix. Minpuntje: over de bijna 30 jaar aan de zijde van de koningin mag Martine van Loon (76) niets vertellen. 'Enigszins bedremmeld betreden we dan ook haar huis.' Het interview gaat vooral over haar leven in de Amsterdamse grachtengordel.


Niet alles wordt voor zoete koek geslikt. De oproep van het Nationaal Comité Inhuldiging aan de bevolking om de 'ideale toekomst' van Nederland te schetsen, leidt tot een cynische reactie van hoofdredacteur Joustra: 'Kan dit land niet eens aan het werk gaan (...)?'


Een verhaal in De Groene Amsterdammer over de 'metroseksueel' komt als een verrassing. Voor wie de draad even kwijt is: een metroseksueel is een 'jonge man uit de grote stad die graag aandacht aan zijn uiterlijk besteedt, al is hij dan niet homoseksueel.' Juist. Conclusie: 'De metroman in inmiddels volkomen ingeburgerd.'


In het coververhaal onderzoekt De Groene hoe sympathiek, maar vooral hoe gewoon de Rabobank is. Het even ontnuchterende als voorspelbare antwoord wordt gegeven door een oud-werknemer: 'De Rabobank is een bank als alle andere, wat ze daarover ook mag beweren.'


Het verrassendste verhaal in 360 gaat over een oud-terrorist van de Rote Armee Fraktion die in 1977 in Amsterdam-Osdorp betrokken was bij een schietgevecht met de politie. Acteur/schrijver Christof Wackernackel bracht tien jaar in gevangenschap door.


In 2003 vestigde hij zich in Mali. Al in gevangenschap zwoor hij geweld af. Inmiddels treedt hij weer op in Duitse tv-programma's.


In Bamako is hij de 'laatste blanke' en kreeg hij een half jaar geleden een zoon bij een jonge Malinese vrouw. 'Nooit wilde ik kinderen op deze shitwereld zetten. En dan uitgerekend nu en hier.'


Vrij Nederland interviewde Kees van Kooten. Hij schreef het Boekenweekgeschenk, over zijn vader. Het stuk van Coen Verbraak is, zoals alle interviews met Van Kooten, zeer de moeite waard, bijvoorbeeld vanwege een opmerking als 'het handschrift is een verdwijnend fenomeen'.


Hij vertelt ook dat er op het Hilversumse Mediapark voorlopig geen Van Kooten en De Biestraat komt, zoals Han Peekel heeft voorgesteld. 'We hebben vriendelijk voor de eer bedankt. Alleen al vanwege het feit dat we dan met Han Peekel tussen ons in op de foto zouden moeten.'


Van Kooten is fan van Sander van de Pavert, de maker van Lucky TV. Op zijn verzoek laat 'hoofd techniek' Barbara, zijn vrouw, het filmpje zien waarin Ruud Lubbers zegt dat hij ontzettend veel seks heeft gehad met koningin Beatrix. 'Geniaal. Geniaal in het satirische doordenken, in de vrijpostigheid. Dít is de nieuwe vrijpostigheid.'


Geen Elsevier-man, Kees van Kooten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden