De melancholie van Peggy Lee

Zangeres Peggy Lee, die wordt gerekend tot de categorie Ella Fitzgerald en Billie Holiday, is gisteren op 81-jarige leeftijd in Los Angeles overleden....

NATUURLIJK is Fever prachtig en van Is that all there is bestaat geen betere vertolking, maar het allermooist klonk de gisteren overleden zangeres Peggy Lee in Don't smoke in bed. In dit droevige lied neemt de zangeres definitief afscheid van een liefde en waarschuwt hem nog één keer: Remember, darling, don't smoke in bed.

Met haar platinablonde haar en hese stemgeluid heeft Peggy Lee vooral de reputatie gehad van een zwoele zangeres. Maar met haar uitzonderlijke timing en ingehouden emotie lagen de melancholieke liedjes haar veel beter, zeker nadat de jaren gingen tellen. 'Veel vocalisten verwarren emotie met schreeuwen. Peggy Lee stopte haar gevoelens in de stille hoekjes van een lied', schreef een criticus van The New Yorker ooit. Daaraan voegde hij het zinnetje toe: She doesn't carry a tune; she elegantly follows it.

Peggy Lee werd in 1920 geboren in een plaatsje in North Dakota als Norma Deloris Egstrom, het zevende kind van Scandinavische immigranten. Norma Deloris Egstrom had een zware jeugd, maar heeft daarover nooit haar beklag gedaan in interviews, integendeel. 'Mensen vragen wel eens hoe ik het in de show business heb volgehouden. Het is een kracht die ik als kind ontwikkeld heb.'

Het was voor haar al show business op veertienjarige leeftijd. Norma zong in cafés en voor het lokale radiostation. Ze verhuisde naar het nabijgelegen en grotere Fargo om er aan de slag te gaan als serveerster. Ook hier drong ze door tot de plaatselijke radio en de baas daarvan bedacht haar artiestennaam: Peggy Lee.

Fargo veranderde in 1940 in Chicago en daar kwam haar carrière pas echt van de grond. De beroemde bandleider Benny Goodman hoorde Peggy Lee zingen in een hotel, zat toevallig net zonder zangeres en huurde haar in. Het leverde een paar hitjes en een echtgenoot op.

Ze trouwde met Goodmans gitarist David Barbour en gaf de band op voor het gezinsleven. Maar Peggy Lee bleef een populaire zangeres voor radio, platenindustrie en later ook de televisie. Bovendien ontwikkelde ze zich tot liedjesschrijfster en later ook tot actrice. Het leverde nauwelijks gedenkwaardige rollen op, maar wel een Oscarnominatie voor de beste bijrol in Pete Kelly's Blues (1955).

Na de eerste van vier scheidingen ('Mijn huwelijken waren weinig meer dan een gekostumeerd bal') keerde Peggy Lee eind jaren veertig terug op het podium om haar succesvolste periode te beleven met Fever (1958) en Is that all there is (1969), haar lievelingsnummer. 'Het was me op het lijf geschreven, al heb ik wel een jaar gezocht naar de juiste interpretatie. Het is in wezen een dieptreurig nummer, maar ik wilde er een positieve draai aan geven.'

Zelf had Peggy Lee haar grootste geluk op dat moment vergooid. Een musical over haar leven werd in 1983 al na een paar voorstellingen geschrapt en haar gezondheid werd steeds slechter. Ze brak haar bekken bij een val in Las Vegas en was daardoor vaak aan een rolstoel gekluisterd. Verstopte luchtwegen dwongen haar geregeld tot het gebruik van een zuurstofmasker. Een beroerte in 1998 werd gisteren gevolgd door een hartaanval. Die werd Peggy Lee fataal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden