Column

De lol is je gekloonde huisdier 'Kloontje' noemen

Als ze daar in Zuid-Korea dan toch bezig zijn met klonen, zou ik het wel redelijk vinden dat ze bij de prijs inbegrepen dan ook meteen een beetje genetisch gingen manipuleren.

Drie gekloonde katten.Beeld afp

Zou het het ultieme luxeprobleem zijn? Dat je je afvraagt welke van je overleden huisdieren je zou klonen? Want dat kan nu, luidde het dierendagnieuwtje, je huisdier klonen. Het kon al, maar zo'n kloon mag nu ook naar Europa geïmporteerd worden. Ja, het is omslachtig en duur, want het gebeurt in Zuid-Korea, er is veel gedoe met embryo's terugzetten en overlevingskansen en het kost tienduizenden euro's, maar dan heb je ook wat.

In mijn geval: Suus, gereïncarneerd. Of de reïncarnatie van Lapsang, ook goed.

Maar: wie kies je dan? Stel, in je achtertuin lagen de poezenlijkjes voor het oprapen, wat bij veel mensen het geval is. Dan kun je zo je overleden lievelingspoes opgraven, een stukje DNA-materiaal erafhalen met de kaassschaaf en de boel opsturen naar Zuid-Korea.

Blijft de vraag: wie wordt het?

Mijn eigen dodehuisdierengeschiedenis, bijvoorbeeld, omvat de poezen Lapsang, Babbel en Suus en de hond Sacha. En een paar vissen, maar die tellen niet mee. Vissen tellen nooit mee. Vegetariërs eten ze zonder scrupules op en huisdierbezitters, dat weet ik zeker, zouden nooit vijftigduizend euro betalen voor het klonen van een dode vis.

Blijven die drie poezen en de hond over. Van wie ik allemaal zielsveel gehouden heb natuurlijk, maar je moet toch kiezen. Lapsang was een schat, maar ze had de vervelende gewoonte om nattig kattenvoer door het huis te slepen, omdat ze wilde doen alsof ze een jager was. Babbel was excentriek maar wegloperig. Suus was mijn soulmate maar ze plaste vaak op de bank. Van mijn hondje Sacha weet ik niet meer zo veel, en alleen daarom al zou ik haar willen klonen, maar ik heb geen idee waar haar graf is - mijn vader gaf haar toen ik 6 jaar was aan een mij onbekende boer omdat wij naar Amerika emigreerden. (Schrijnend, ik weet het. Ik schrijf er nog wel een keer een aangrijpend jeugdboek over.)

Als ze daar in Zuid-Korea dan toch bezig zijn met klonen, zou ik het wel redelijk vinden dat ze bij de prijs inbegrepen dan ook meteen een beetje genetisch gingen manipuleren. Dus dat wildplasgen eruit bij Suus, en dat avontuurlijke eruit bij Babbel. Ja, dan wil ik ze wel terug.

Maar ja, dan is het niet echt een kloon meer. Terwijl dat de lol is: om je dode huisdier terug te hebben. En hem dan 'Kloontje' te noemen.

En toch, het kan nog leuker. Morgen wordt er uit Bergen op Zoom een poesje bij ons gebracht. Negen weken oud is ze. Ze heeft niets te maken met de poezen die haar in mijn leven voorgingen. Ze heeft een hele eigen Bergen op Zoomse genenpoel. Ze is schattig en mooi en zal haar eigen bloedirritante eigenschappen blijken te hebben. En daarom zullen we heel veel van haar houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden