De linksbuiten met de narcistische persoonlijkheidsstoornis

In 1998 parkeerde Glenn Helder zijn auto (BMW 8-serie) bij een benzinestation langs de A4 en probeerde hij zichzelf met slaappillen van het leven te beroven....

De oud-international (vier interlands) en oud-speler van Sparta, Vitesse, Arsenal, Benfica en NAC had de plek zorgvuldig uitgekozen. Op de parkeerplaats lagen vaak mensen in hun auto te slapen. Hij zou niet opvallen. Zijn auto redde hem het leven. De BMW trok de aandacht van een politieauto.

Wie in de Randstad woont, weet dat je op parkeerplaatsen langs de A4 (Amsterdam - Den Haag) niet dood wil worden gevonden. Dat Helder er anders over dacht, typeerde zijn radeloosheid. Hij was berooid en geestelijk, laten we zeggen, niet helemaal in orde. Altijd al een beetje rare snuiter geweest, Helder, maar niet onaardig. Nogal druk.

Hij was een groot kind die het allemaal ook maar overkwam. Plotseling was hij een speler van het Nederlands elftal en kon hij een driejarig contract tekenen bij Arsenal.

Helder kreeg een miljoen gulden tekengeld en een netto jaarsalaris van een miljoen. Een dag nadat hij het contract had getekend, kocht hij zijn BMW 850 CSI, voor 250 duizend gulden. Na het betalen van zijn gokschulden was het geld al bijna weer op.

Sommige voetballers raken aan lager wal. Dat is niet bijzonder, maar voetballers trekken nu eenmaal veel aandacht. Daardoor wordt vaak gedacht dat voetballers grote kans lopen op een drugs-, alcohol- of drankverslaving. Dat is onzin. Alleen voetballers met een zwakke plek in hun karakter raken verslaafd en smijten hun geld over de balk.

Hun verhalen zijn universeel. Sinds George Best kan niets ons nog verrassen, hoewel Diego Maradona een verdienstelijke poging heeft gedaan hem te overtreffen, met zijn cokeverslaving en zijn geflirt met Cuba en Fidel Castro.

Paul Gascoigne is de laatste in een lange reeks. Hij drinkt nog meer dan hij als voetballer al deed en heeft zijn geld er doorheen gejaagd. In februari werd hij opgenomen in een psychiatrische kliniek. Zijn leven wordt gekenmerkt door dwangneuroses en drankmisbruik.

In Nederland valt het alleszins mee. Fernando Ricksen raakte aan de drank en Ulrich van Gobbel gaf een paar auto’s niet terug aan een leasemaatschappij, dat is het wel zo’n beetje.

Wat een voetballer die in de goot is terechtgekomen zo aantrekkelijk maakt, is het contrast met zijn vorige leven. Het ene moment zwelgt hij in het geld, wimpelt hij het zoveelste verzoek van de media af, laat hij zich toejuichen en koopt hij een BMW 8-serie.

Het volgende moment verschijnen stukjes over hem in de krant waarin zijn ellende uitgebreid uit de doeken wordt gedaan; en met enige gretigheid, want op de een of andere manier spreken gevallen sterren geweldig tot onze verbeelding.

Het moet iets calvinistisch zijn. Misschien speelt jaloezie een rol. Er is in elk geval meer aan de hand dan nieuwsgierigheid. We vinden het niet héél erg, dat een voetballer ten val komt, ondanks de tragiek.

De vorige keer dat Glenn Helder in het nieuws kwam, was toen hij opdook in een pokerprogramma van Veronica. Donderdag werd hij door de rechtbank in Alkmaar veroordeeld wegens stalking en bedreiging.

De straf was fors: een gevangenisstraf van 373 dagen, waarvan 180 voorwaardelijk. Voorts moet hij een behandeling ondergaan in een psychiatrische kliniek en kreeg hij een straat- en een contactverbod opgelegd.

Omdat hij nu eenmaal vier interlands op zijn naam heeft staan en voor bekende clubs heeft gespeeld, wordt hij in de berichtgeving niet gespaard en wordt zijn naam voluit genoemd. Mijn regionale krant plaatste het bericht op de voorpagina.

Hoewel het een kort bericht is, wordt duidelijk dat Glenn Helder niet altijd zo’n aardige jongen is. Hij heeft in 2006 in Heiloo zijn ex-vriendin, haar nieuwe vriend en haar werkgever gestalkt en bedreigd. De vriend heeft hij ook mishandeld en er was iets met verboden wapenbezit.

Sinds september vorig jaar zit hij in het huis van bewaring in Zwaag. Vorige maand werd dankzij De Telegraaf de inhoud bekend van enkele sms’jes die hij zijn ex-vriendin verstuurde: ‘Ik zal je pijn doen. Dit eindigt in een fucking bloedbad’ en ‘Ik maak je af’.

Volgens de rechtbank in Alkmaar is uit onderzoek gebleken dat Helder lijdt aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis met trekken van borderline. Dat is best heftig, blijkt uit de Wikipedia-pagina op internet. We hadden het destijds niet achter hem gezocht.

Ik herinner me nog goed hoe uitgelaten Helder in december 1995 was in Liverpool, nadat het Nederlands elftal in een beslissingswedstrijd Ierland met 2-0 had verslagen en zich voor het EK plaatste. Oranje bestond in dat jaar uit tien (oud-)Ajacieden én uit Helder, een dartele linksbuiten die plotseling bij bondscoach Hiddink in de smaak was gevallen.

Voor veel jonge voetballers was de wedstrijd op Anfield Road de start van hun internationale loopbaan. In de nationale ploeg namen ze de laatste twijfels weg. Glenn Helder speelde nooit meer een interland en beleefde in Liverpool het begin van een duister einde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden