De lieve vrijheid

De zon zakt, maar het weer blijft uitermate geschikt voor een terras. V Zomer zoekt de mooiste. Op dat van het pas geopende Plantage in Vogelenzang mag bovendien álles.

Ineens was het er: een uitspanning aan de rand van Vogelenzang, verscholen tussen weiland en bollenveld, luw maar levendig, splinternieuw en vertrouwd tegelijk. Een plek waar je niet alleen kunt eten en drinken, maar je je ook kunt overgeven aan yoga, moestuin, schilderen, schommelen, kletsen en knutselen. Met picknicktafels in de tuin, slootjes aan de rand en hangmatten in de bomen.


Zo'n plek waarvan je denkt: was die er nog niet dan?


Nee dus, en hoera hoera voor Anja de Rijk (47), die het bedacht en ook dééd, terwijl ze haar handen toch al vol genoeg had als fotograaf voor Prénatal, Sissy Boy en allerhande particulieren. Maar ja, in die hoedanigheid kwam ze ook op hon-der-den huwelijken en daardoor zag ze niet alleen hoe leuk de liefde kan zijn, maar ook hoe lelijk de locaties. 'Ik had altijd commentaar. Op het eten, op de aankleding, op alles eigenlijk. De meeste horeca is toch gewoon vier muren en een dak.' Aangespoord door een steeds dieper gevoelde afkeer jegens plofkippen, E-nummers en pesticiden begon ze op een plannetje te broeden. De diagnose borstkanker, nu zes jaar geleden, deed de rest.


Klaar d'r mee.


De knop ging om, de angst aan de kant en van het geld dat ze verdiende met de verkoop van haar fotostudio's, kocht ze de oude showtuin van Roozen, een stuk grond van anderhalve hectare met een in perfecte staat verkerende kas als middelpunt. Anja ontfermde zich over het menu, de styling en het concept - Slow down, be good. Man Gerrit ging aan de slag met hout, spijkers en een hamer, en toen de boel open ging, konden zonen Jesse (17) en Noa (15) mooi in de bediening en de spoelkeuken.


Dat is nu vier weken geleden.


En sindsdien loopt het als een malle. Misschien dus wel omdat het lijkt alsof dit er al jaren zit. Of omdat er zoveel ruimte is, waardoor je niet meteen bij mekaar op schoot zit als de zon een keertje schijnt. En misschien is het omdat je wel een heel kwaaie moet zijn om níét van Plantage te houden: met chocoladeviooltjestaart op het menu, krijtjes op het bord en Fiep Westendorp-achtige vogeltjes in de vormgeving is de sfeer ronduit lief te noemen. Maar volgens Anja is het vooral het gevoel van vrijheid. 'Van de week zag ik een bejaard echtpaar met een fles wijn en een schaakbord naar achter lopen. Pas drie uur later kwamen ze er weer uit. Je bent hier vrij.' Vrij om te lummelen, vrij om te spelen en zelfs vrij om je eigen eten mee te brengen. 'We hebben natuurlijk liever dat je van onze keuken geniet, maar als we kinderen met een zakje chips zien rondlopen, gaan we dat echt niet afpakken.'


Maar je zou wel gek zijn, om je eetlust te laten verpesten door een zwik wokkels. De keuken is Frans met een wereldse twist, en maakt alles zelf: roken, bakken, pekelen, inmaken, wecken, álles, van de ketchup tot het zuurdesembrood aan toe. En wat ze niet zelf maken, betrekken ze van boeren, vissers en jagers uit de regio. De publieksfavoriet, nu al, is de roti, een heel vreemde roti. 'Ik ga niks verklappen, maar het is iets wat je nog nooit hebt geproefd.'


En het publiek zelf?


Dat is nog niet zo strandtent- gitaartje-teenslipperig als Anja graag zou zien, maar misschien kun je dat ook niet verwachten als je in een van de duurste gemeenten van Nederland, Bloemendaal, een zaak begint. Het heeft wel een ander voordeel: de terugtocht naar huis is een feest voor real life Funda-lovers. Op de fiets komen dus, en dan lekker fantaseren over de eigenaren van al die rietgedekte villa's en dikke wagens op meanderende oprijlanen. Voor wie dat stadium reeds gepasseerd is - het leven gaat natuurlijk over héél andere dingen - gaat gewoon langs de andere kant, langs de eindeloze bollenvelden, een adembenemend landschap voor iedereen die niet afraid is voor red, yellow and blue.


En Anja?


Die hoopt nog heel lang van Plantage te kunnen genieten.


Gezond te blijven.


Wat geld te verdienen.


En ooit een commune op Bali te beginnen, met de kleinkinderen in een hangmat en zij en Gerrit op de veranda voor het huis, trots, tevreden, kuierend door het leven.


We houden u op de hoogte.


buitenplaatsplantage.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden