De leugen, de vriendin en de wraak

Een boete voor te hard rijden werd het begin van het einde van zijn carrière. Hij loog erover, met steun van zijn vrouw. Maar die klapte uit de school toen de minister een affaire kreeg met zijn secretaresse. Nu dreigt de cel.

'Wraak is zoet - vooral bij vrouwen.' De woorden die Lord Byron zijn onverbeterlijke rokkenjager Don Juan in de mond legde, moeten door het hoofd hebben gespookt van de Britse ex-minister Chris Huhne toen hij maandag op de trap van een Londense rechtbank het einde van zijn politieke carrière aankondigde. Eén troost: hij sluit zich aan bij een rijke traditie van Britse politici die om van alles en nog wat aftreden, behalve om beleid.

Chris Huhne zal niet hebben beseft dat hij zijn politieke carrière aan het wankelen bracht toen hij in de late avond van 12 maart 2003 het gaspedaal van zijn BMW nog maar eens flink intrapte. Het was verleidelijk voor de politicus die niet zou misstaan als gast bij Top Gear. Er was weinig verkeer op de autoweg tussen vliegveld Stansted en Londen. De toen 48-jarige Huhne was net teruggekomen uit Straatsburg, waar hij voor de Liberaal-democraten in het Europarlement zat. Hij verheugde zich op het weerzien met zijn vrouw, de Brits-Griekse econoom Vicky Pryce, met wie hij in 1984 was getrouwd.

Enkele weken later arriveerde de snelheidsboete. Het bedrag was geen punt voor Huhne, een miljonair wiens vastgoedportefeuille acht huizen telt. Het probleem was dat hij al zo veel strafpunten op zijn rijbewijs had verzameld dat een rijontzegging dreigde. Daarom haalde hij zijn vrouw over de strafpunten over te nemen door te verklaren dat zij had gereden. Twee weken later kreeg hij alsnog een rijverbod, nadat hij bellend achter het stuur was gesignaleerd. De fraude zou nooit aan het licht gekomen zijn als Huhne niet verliefd zou zijn geworden op zijn jonge assistente, de biseksuele Carina Trimingham.

Deze affaire werd in juni 2010 door een zondagskrant onthuld, een maand nadat Huhne minister van Energiezaken en Klimaatbeheersing was geworden. Zijn vrouw, die geregeld op televisie komt om commentaar te geven op de eurocrisis, ontplofte van woede. Hun zoon ook. Een half jaar later berichtte The Mail on Sunday over de puntenfraude. De bron was een op wraak beluste Pryce. Justitie kondigde aan beide echtelieden te gaan vervolgen en Huhne trad terug als minister. Hij ontkende te hebben gefraudeerd, maar al op de eerste procesdag bekende hij schuld. Na bijna tien jaar was de leugen uitgekomen.

Zijn politieke loopbaan is nu nagenoeg voorbij, tot ingehouden vreugde van vicepremier Nick Clegg met wie Huhne enkele jaren geleden een bittere strijd voerde om het leiderschap van de partij. In de politiek heeft Huhne wegens zijn onbarmhartige houding sowieso weinig vrienden gemaakt, behalve dan zijn huidige levenspartner. Deze Carina Trimingham wordt gehaat door de pers. Daily Mail-journalisten hebben haar omschreven als 'the PR girl in Doc Martens' en 'a comedy lesbian from central casting'. Ze spande een smaadproces aan, maar dat leverde haar minnaar slechts een rekening van 400 duizend pond op aan proceskosten.

Voor Huhne breken er eenzame tijden aan, temeer omdat er een verblijf van enkele maanden in de cel wacht. Hij is niet de eerste politicus die in het gevang belandt. In de jaren negentig kregen de bekende Conservatieve politici Jeremy Archer en Jonathan Aitken gevangenisstraffen opgelegd, in beide gevallen wegens meineed.

Eerstgenoemde maakte van de gelegenheid gebruik om er (dag)boeken te schrijven, terwijl Aitken, die voor het proces nog aangekondigd had de media met 'the simple sword of truth' te zullen bestrijden, het goddelijke licht tussen de tralies door zag schijnen.

Huhne belandt nu in het pantheon van politici die door bijzaken ten val zijn gekomen. Eerder in deze coalitieperiode verloor partijgenoot David Laws zijn baan als staatssecretaris van Financiën nadat hij had gesjoemeld met onkosten. De Conservatieve minister van Defensie Liam Fox verloor het vertrouwen van de premier wegens een mysterieuze werkrelatie met een jonge adviseur. Het spectaculairste schandaal betrof Jeremy Thorpe, de leider van de Liberalen, die er in 1979 van werd beschuldigd een huurmoordenaar te hebben ingeschakeld om zijn voormalige vriendje te doden toen deze hun heimelijke relatie dreigde te openbaren.

Maar de meeste politieke carrières eindigen in een vreemd bed, van John Profumo (bekend van het schandaal dat een halve eeuw geleden de seksuele revolutie inluidde) tot David Mellor, de minister van Nationaal Erfgoed ('the minister of Fun') die overspel pleegde met een Spaanse actrice, getooid in zijn Chelsea-shirt. Anders dan Nederlandse bewindslieden treden hun Britse collega's zelden af om inhoudelijke kwesties. Wie slecht functioneert, wordt tijdens een herschikking van het kabinet discreet weggemanoeuvreerd.

Dat laatste is Chris Huhne nooit overkomen. Hij was dan ook een bekwame minister.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden