Onze gids deze week

'De less is more-filosofie is aan mij niet besteed'

Susanna Lau ( 31 ), beter bekend als Susie Bubble, is een smaakmaker in de modewereld. Ze heeft een blog en schrijft voor Dazed en The Business of Fashion. Tussen de modeshows door vertelt ze over haar liefde voor klassieke literatuur, Londen en Tokio.

Beeld Els Zweerink

Susanna Lau is een en al kleur. Haar uitstraling houdt het midden tussen excentriek, speels en hip. Ze houdt duidelijk van de theatrale aspecten van de mode, en vanwege haar excentrieke, typisch Britse uitstraling komt ze daar goed mee weg. De modewereld is dol op haar verschijning. Je kunt geen straatstijlmodeblog openen of ze staat erop. Op Twitter heeft ze bijna 250 duizend volgers, op Instagram zijn het er 200 duizend en haar weblog Stylebubble.co.uk trekt ruim 300 duizend unieke bezoekers per maand. Behalve voor haar eigen blog schrijft ze al jaren voor de website van het hippe Engelse tijdschrift Dazed & Confused en sinds kort werkt ze ook voor de BBC, waar ze reportages over de internationale modeweken maakt.

Dat ze zo succesvol is, heeft onder meer te maken met het feit dat Lau simpelweg een van de eerste bloggers was. Toen zij in 2006 begon foto's van zichzelf online te zetten, waren dat soort blogs nog geen gemeengoed. Lau is ongeveer tegelijk begonnen met Scott Schuman van thesartorialist.com en Imran Amed van thebusinessoffashion.com. Inmiddels is haar naam in de modewereld net zo bekend als die van Schuman en Amed. Ze zit front row bij de modeshows van de grote luxemerken, ze gaat geregeld samenwerkingen aan met bekende modemerken en ze wordt voor de meest exclusieve mode-evenementen uitgenodigd.

Na afloop van een show staat ze vaak backstage naast Suzy Menkes, die jaren voor The International New York Times schreef en tegenwoordig voor Vogue werkt. Je zou Lau de nieuwe Menkes kunnen noemen. Ze weet waar ze het over heeft als ze het over mode heeft. Ze is geen klassieke journalist, maar ze is wel integer. Op haar blog wemelt het niet van de advertenties en ze schrijft alleen ergens over als ze er écht enthousiast over is. 'Daar ben ik altijd heel streng in geweest.'

Beeld Els Zweerink

CV

1983 Geboren op 13 december in Londen

2002-2005 studie geschiedenis aan University College London

2005-2008 accountmanager bij reclamebureau on Londen

2006 start blog stylebubble.co.uk

2008 aanstelling als editor bij Dazed Digital

1.Boek: The Forsyte Saga - John Galsworthy (1922)

'Ik las dit boek voor het eerst toen ik 13 jaar was. Dat was toen wat hoog gegrepen, want het is een trilogie en bovendien een oud boek. Maar ik was meteen enthousiast. Het is een van de weinige boeken die ik meerdere keren heb gelezen. De schrijver John Galsworthy is opgeleid als advocaat, maar hij verkoos de literatuur boven de advocatuur. Hij schrijft goed en is niet bang om zich kritisch uit te laten over de klassenmaatschappij. The Forsyte Saga gaat over de opkomst en de ondergang van een gegoede familie in het Londen van de negentiende eeuw.

'Natuurlijk is het Londen van nu heel anders dan dat van toen. Maar dat maakt deze romancyclus niet minder relevant, de problematiek rond geld en corruptie, en hoe dat menselijke relaties beïnvloedt, is immers van alle tijden. Ik heb ook ooit de serie gekeken die in de jaren zeventig van The Forsyte Saga is gemaakt. Die haalt het niet bij het boek. Maar dat komt, denk ik, vooral doordat ik liever lees dan dat ik televisie kijk. Ik heb geschiedenis gestudeerd, dus ik heb veel gelezen door de jaren heen. Ik lees nog steeds liever klassiekers dan nieuwe literatuur.'

The Forsyte Saga - John Galsworthy 'De problematiek rond geld en corruptie is van alle tijden.'Beeld .
Beeld Els Zweerink

2. Blog: businessoffashion.com

'Ik ken Imran Amed, de oprichter van businessoffashion.com vrij goed. Bij modeshows zitten we vaak naast elkaar op de eerste rij. Ik vind het heel knap hoe zijn blog in acht jaar is uitgegroeid tot de belangrijkste nieuwsbron ter wereld voor professionals in de mode. En dat terwijl het als een hobby begon. Imran werkte eerder als consultant bij McKinsey.

'In eerste instantie was zijn blog voor Amed een manier om greep te krijgen op de modewereld en zijn visie te delen. Hij zat gewoon thuis op de bank te schrijven, dat doe ik ook vaak. Het grote succes kwam toen hij zes jaar geleden begon met een dagelijkse nieuwsbrief waarin hij elke dag vijf Engelstalige artikelen over mode uit kranten en tijdschriften van over de hele wereld bij elkaar bracht.

'De kracht van businessoffashion is dat het juist niet gaat over de glossy kant van de mode en over de beroemdheden op de eerste rij. Als voormalig consultant heeft Imran vooral oog voor de zakelijke kant van mode, dat is verfrissend.

'Ik ben ongeveer gelijk met hem begonnen, ook voor mij was mijn blog in eerste instantie een hobby en ook mijn blog is uitgegroeid tot een belangrijke nieuwsbron. We kunnen prima naast elkaar bestaan, want mijn blog is heel anders. Stylebubble gaat over mijn persoonlijke stijl en over opkomende ontwerpers.'

Imran Amed (met Karl Lagerfeld) 'Hij heeft vooral oog voor de zakelijke kant van mode. Dat is verfrissend.'Beeld Erin Baiano / HH

3. Stad: Tokio

'Mijn ouders zijn Chinees en komen allebei uit Hongkong, maar eerlijk gezegd kom ik veel liever in Tokio dan in Hongkong. Tokio is geweldig. De kledingstijl van de mensen op straat, de winkels, het eten. Ik vind het allemaal even inspirerend. Japanse meisjes en vrouwen kleden zich niet voor mannen. Ze kleden zich voor zichzelf, ze durven ongebruikelijke combinaties te maken. Daarnaast hebben Japanners respect voor kwaliteit en voor hoe iets is gemaakt is, dat zie je terug in hun outfits.

'De winkels zijn zo goed omdat Japanners heel behendige curatoren zijn: ze mixen en matchen spullen uit de hele wereld en weten alles fantastisch te presenteren. Tokio heeft bovendien een paar outlets met tweedehands spullen van Junya Watanabe en Comme des Garçons, daar ga ik altijd naartoe. Gemiddeld kom ik twee keer per jaar in Tokio. Ik reis veel; het afgelopen jaar was ik zeven van de twaalf maanden onderweg.'

Tokio - 'Japanse meisjes en vrouwen kleden zich niet voor mannen. Ze kleden zich voor zichzelf, ze durven ongebruikelijke combinaties te maken.'Beeld Io Cooman

4. Modeontwerpers: Jonathan Anderson en Christopher Kane

'Ik vind het moeilijk om één favoriete ontwerper te noemen. Ik pin me niet graag vast op een naam, liever ook niet op twee. Maar als ik dan toch namen moet noemen, dan kies ik voor Jonathan Anderson en Christopher Kane, twee relatief jonge Engelse ontwerpers. Ze horen nog niet bij de grote vijf die het momenteel voor het zeggen hebben in de mode. Dat zijn Miucca Prada, Raf Simons, Rei Kawakubo, Nicolas Ghesquière en Hedi Slimane; die geven het modebeeld vorm.

'Jonathan en Christopher zijn de grote namen van de toekomst. Jonathan heeft zijn eigen label, JW Anderson, en hij is creatief directeur van Loewe, een bekend luxemerk dat eigendom is van LVMH. Christopher heeft ook een eigen label en hij werd twee jaar geleden ingelijfd door modebedrijf Kering.

'Ik ken beide ontwerpers redelijk goed, omdat we ongeveer tegelijk begonnen zijn. Jonathan is zelfs jarenlang mijn benedenbuurman geweest, toen ik nog in een morsig flatje in Holloway woonde. Holloway ligt ver weg in Noord-Londen, maar ik vond het heerlijk daar. Ik hoef niet zo nodig in een fancy wijk te wonen. Ik ben opgegroeid boven een Chinees afhaalrestaurant in Camden, en ik voel me nog steeds niet thuis in een chique buurt. Ik heb net samen met mijn vriend een huis gekocht in Seven Sisters, dat is ook een heel eind uit het centrum, niets snobistisch aan.'

Jonathan Anderson - 'Jonathan is een van de grote namen van de toekomst.'Beeld HH
Beeld Els Zweerink

5. Eten: Koreaans eten

'Ik ben echt geen modepopje dat alleen maar sla eet. Integendeel. Ik hou ontzettend van eten, en ik eet alles. Als ik er de tijd voor heb, dan kook ik graag. Ik geef etentjes voor mijn vrienden. Ook daarom ben ik blij dat mijn vriend en ik nu een huis met een logeerkamer hebben, want het wil nog wel eens laat worden op zo'n avond. Ik ben niet het type dat klakkeloos een recept volgt. Ik hou van experimenteren. Meestal kijk ik alleen even naar een recept ter inspiratie, vervolgens geef ik er mijn eigen draai aan.

'Als kind at ik vaak Chinees, omdat mijn ouders een Chinees afhaalrestaurant hadden. Chinees eten is nog steeds comfort food voor mij. Maar ik vind de Koreaanse keuken lekkerder, die is wat verfijnder. Overigens is het eten van mijn ouders heel anders dan dat van menig Chinees restaurant. Veel beter. En ik weet dat iedereen over zijn of haar moeder zegt dat ze zo geweldig kan koken. Maar mijn moeder is dus écht heel goed. Ik kom nog steeds graag bij mijn ouders eten. Dat komt ook doordat ik goed met hen kan opschieten. Mijn ouders zijn heel liberaal: ze hebben mij en mijn drie jongere zussen altijd heel vrij gelaten, en dat is niet zo vanzelfsprekend in een Chinese arbeidersfamilie. Volgens mij begrijpen ze nog steeds niet precies wat ik doe, maar zolang ik gelukkig ben en eten heb en een dak boven mijn hoofd, vinden ze het prima.'

Koreaans eten.'Mijn moeder kan écht heel goed Chinees koken. Maar de Koreaanse keuken vind ik nog lekkerder, want die is verfijnder.'Beeld Colourbox

6. Kledingstuk: Jas van Junya Watanabe

'Ik heb een heleboel kleren. Ik bewaar alles, ook dingen die al zestien jaar oud zijn. Er komt altijd wel weer een moment dat ik het aan wil. Ik ben niet zo iemand die voortdurend het nieuwste van het nieuwste draagt. Dat vind ik niet zo interessant. Van top tot teen in één merk hoeft van mij ook niet zo nodig.

'Mode is voor mij geen kwestie van regeltjes en trends, maar van persoonlijke smaak en gevoel. Dat is precies de reden dat ik ooit met mijn blog ben begonnen. Ik wilde laten zien dat je mode niet zo serieus hoeft te nemen en dat er heel veel mogelijk is met kleding.

'Ik was niet de slimste of de populairste uit de klas, voor mij waren mijn kleren een manier om mezelf uit te drukken. En dat is nog steeds zo. Ik hou van veel laagjes en van outfits die een beetje gek zijn.

'De less is more-filosofie is aan mij niet besteed. Ik vind: more is more. Ik heb bijna nooit hetzelfde aan, want ik combineer mijn kleren steeds weer anders. Maar op dit moment is er wel een kledingstuk dat ik geregeld draag: een warme dekenjas van Junya Watanabe. Die is al een paar jaar oud, maar het is nog steeds een geweldig ontwerp.'

Junya Watanabe 'Haar warme dekenjas is nog steeds een geweldig ontwerp.'Beeld Peter Stigter

7. Design: Faye Toogood

'In mijn nieuwe huis staan twee stoelen van Faye Toogood. Geweldige stoelen zijn dat. Ik volg Faye al jaren. Ze is een getalenteerde interieurontwerper en set designer en ze heeft haar eigen studio in Oost-Londen. Ze is ontzettend creatief en erg geliefd in de modewereld. Ze maakt installaties voor grote namen als Kenzo, Vivienne Westwood, Alexander McQueen en Hermès.

'Haar werk heeft iets speels, daarom spreekt het mij zo aan. Die speelse inslag dankt ze aan het feit dat ze geen klassieke vormgevingsopleiding heeft gevolgd, maar een studie kunstgeschiedenis. Ze denkt buiten de gebaande paden. Dat probeer ik ook continu te doen. Ik had nooit verwacht dat ik met mijn blog mijn brood zou kunnen verdienen, het begon als een hobby.'

'In mijn nieuwe huis staan twee geweldige stoelen van Faye Toogood. Haar werk heeft iets speels, dat spreekt mij aan.'Beeld Faye Toogood

8. Film: Who are You, Polly Magoo? (1966)

'Ik heb al mijn vrienden en vriendinnen verplicht naar deze film laten kijken. Ten eerste zijn de zwart-witbeelden prachtig, de film is geregisseerd door fotograaf William Klein. Ten tweede is het een geestig verhaal dat op een satirische manier een inkijkje geeft in de excessen van de modewereld in de jaren zestig.

'Polly Magoo is een Amerikaans meisje dat als fotomodel naar Parijs komt en door een Franse televisieploeg wordt gevolgd. De film heeft veel aandacht voor de manier waarop vrouwen met elkaar omgaan. Ik vind dat interessant, want ik ben zelf opgegroeid met drie jongere zussen en ik ben naar een meisjesschool geweest. Ik kan heel goed opschieten met al mijn zussen, maar ik weet ook uit ervaring hoe competitief vrouwen onderling kunnen zijn.'

Who are You, Polly Magoo? 'Het is een geestig verhaal dat op een satirische manier een inkijkje geeft in de excessen van de modewereld in de jaren zestig.'Beeld Rank Organisation
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden