De lenteklassiekers zitten erop: wat zal ons bijblijven?

De lenteklassiekers zijn voorbij. Een terugblik in vijf stellingen. Wat kleurde het wielervoorjaar?

De Vlamingen Van Avermaet en Vanmarcke. Beeld Klaas Jan van der Weij
De Vlamingen Van Avermaet en Vanmarcke.Beeld Klaas Jan van der Weij

1. De aanval loont

De dubbele winst van Alejandro Valverde in de laatste kilometer van de Ardense klassiekers (Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik) versluierde enigszins dat de vroege aanval loont, maar het waren renners met durf in de dijen die de lente kleurden.

De koersen ontbrandden geregeld op tientallen kilometers voor de eindstreep en het waren niet de minsten die zich in het strijdgewoel stortten: Peter Sagan en Greg Van Avermaet in de Omloop het Nieuwsblad, Tom Boonen en Philippe Gilbert op de Muur van Geraardsbergen in de Ronde van Vlaanderen, weer Sagan en Van Avermaet in Gent-Wevelgem en Parijs-Roubaix, Gilbert met Tiesj Benoot in de Amstel Gold Race op de Kruisberg.

Kanttekening: deze zwaluwen maken nog geen zomer. Etappekoersen hebben zo hun eigen dynamiek. Of de favorieten in die discipline de komende maanden erin durven te vliegen als de finish nog in de verte ligt of in wolken is gehuld, is allerminst zeker. Dikwijls worden de seconden gesprokkeld in de laatste kilometers bergop. Dat stelt het eindeloos geduld thuis op de bank zwaar op de proef, tenzij het langstrekkende landschap genoeg afleiding biedt. Maar deze lente leerde gelukkig weer dat een wielerwedstrijd meer opwinding kan bieden dan de trage treinen in het tv-programma Rail Away.

2. De Belgen stellen de Nederlanders ver in de schaduw

Zo dramatisch was het ook weer niet. Zeker, in het aantal zeges was het België boven. Het zoet van eerdere overwinningen gaf Van Avermaet de brandstof voor indrukwekkende krachtsexplosies. De wederopstanding van Gilbert is zeker zo opmerkelijk. Maakt het lagere basissalaris bij Quick-Step in combinatie met hogere winstpremies niet meer vermoede krachten in hem los?

Er kwamen op wielerfora speculaties voorbij over de hereniging met de Spaanse dokter José Ibarguren Taus. De arts, die in het vizier is geweest van het Openbaar Ministerie in Italië nadat zijn naam viel in een reeks dopingkwesties, begeleidde Gilbert ook toen de renner zes jaar geleden eveneens het voorjaar domineerde. Quick-Step is er laconiek over. Zonder veroordeling is er geen reden om aan de integriteit van Ibarguren te twijfelen.

Van de Nederlanders stelde vooral Lars Boom teleur- zijn ploeg LottoNL-Jumbo én zichzelf. In de aldus ontstane leemte reden vooral Dylan van Baarle (vierde in de Ronde van Vlaanderen) en Sebastian Langeveld (derde in Parijs-Roubaix) zich in de kijker. De overgave waarmee Bert-Jan Lindeman koerste was hartveroverend. Maar echt om de winst ging het niet. Ze reden mee. Probleem was ook dat Nederlanders zelf de schaduw opzochten. Velen bleven weg, zelfs in de Amstel Gold Race. Ze kozen voor hoogtestages en/of voor deelname aan minder aansprekende wedstrijden, ver weg, als voorbereiding op de grote ronden. Maar een lekkere koers voor eigen publiek kan hetzelfde effect hebben als een extra dosis rode bloedlichaampjes. Fietsen zit ook heel erg tussen de oren.

Greg Van Avermaet toont zijn kracht in de eindspurt van Gent-Wevelgem. Beeld Klaas Jan van der Weij
Greg Van Avermaet toont zijn kracht in de eindspurt van Gent-Wevelgem.Beeld Klaas Jan van der Weij

3. De heerschappij van Peter Sagan vertoont barsten

De opening van het seizoen duidde op een periode van absolutisme onder tsaar Peter de Grote. Hij verkeek zich nog op Van Avermaet in de Omloop Het Nieuwsblad, maar stelde een dag later in Kuurne-Brussel-Kuurne bijna nonchalant orde op zaken. Op de Poggio in Milan-San Remo liet een eerste flintertje van het aureool los. Hij viel aan, maar zag Michal Kwiatkowski en Julian Alaphilippe aanpikken. In het vervolg was er veel pech: lekke banden en valpartijen in cruciale fasen. Bepaald niet des Sagans: de Slowaak heeft een neus voor de juiste plek in het peloton. Maar toen hij in de Ronde van Vlaanderen op de Oude Kwaremont met zijn stuur bleef haken achter een jas die over het dranghek was gedrapeerd, was dat door eigen toedoen. Hij kwam naar de jas toe, de jas niet naar hem.

De hegemonie bladderde het duidelijkst af in Gent-Wevelgem, toen hij na gebakkelei met Niki Terpstra in één ruk het gat met de weggereden Van Avermaet en Jens Keukeleire probeerde dicht te rijden. Tevergeefs. Zijn sneren na afloop aan het adres van Terpstra waren mogelijk typerend voor zijn gemoedsrust. Hij weet zich niet meer onaantastbaar.

Pech en een matige ploeg speelden parten bij de wereldkampioen. Beeld Klaas Jan van der Weij
Pech en een matige ploeg speelden parten bij de wereldkampioen.Beeld Klaas Jan van der Weij

4. Het zijn dertigers die het doen

Valverde, vandaag 37 geworden. Gilbert, 34. Van Avermaet, 31. Het heeft met ervaring te maken, met koersinzicht. Weten wat je kan en wat je beter kunt laten. Valverde voelt minder druk, zegt hij. De prijzenkast puilt al uit. Van Avermaet zegt dat hij een renner is die stap voor stap is gegroeid, waar 'anderen ontploften als een kanon'. Het staat niet op zichzelf. Tennisser Roger Federer (35) speelt ook weer als een jonge god. Er zijn volop dertigers in het topvoetbal. Fysiotherapeuten, voedingsdeskundigen en verwante begeleiders remmen de slijtage. Bovendien: wie al jaren meedraait, moet wel een gepassioneerde liefhebber zijn. Valverde schept er nog altijd behagen in tijdens trainingen amateurs eraf te rijden.

Niemand kwam in de buurt van topfavoriet Valverde in Luik-Bastenaken-Luik. Beeld Klaas Jan van der Weij
Niemand kwam in de buurt van topfavoriet Valverde in Luik-Bastenaken-Luik.Beeld Klaas Jan van der Weij

5. De vrouwen treden uit de schaduw van de mannen

Een tikje wrang is het dat de dramatische ontknoping van de olympische vrouwenrace in Rio de Janeiro de belangstelling fiks heeft aangewakkerd. Het waren beklijvende beelden: Annemiek van Vleuten die na een val als een geknakt vogeltje op de stoeprand bleef liggen, waarna Anna van der Breggen het goud binnensleepte.

De interesse is vervolgens niet ver weggezakt. Er zijn meer koersen waarop vrouwen en mannen op dezelfde dag en hetzelfde traject rijden. Dat werkt. Er staat meer publiek langs het parcours, er is extra aandacht van de media.

Wat hier zeker helpt: succes van de Nederlanders. Van Vleuten, Chantal Blaak, Ellen van Dijk en vooral Van der Breggen rijden in de voorste gelederen. Een opmerking in mineur is dat juist Marianne Vos, het afgelopen decennium de onbetwiste vaandeldrager van haar sport, nu wat onzichtbaar meerijdt. Eén impuls is nog zeker nodig: een verhouding in de prijzenpot van 1 (1.128 euro) staat op 14,2 (16.000 euro) is feodaal.

Anna van der Breggen pakt de hattrick en mag zich gerust tot koningin van het voorjaar kronen. Beeld Klaas Jan van der Weij
Anna van der Breggen pakt de hattrick en mag zich gerust tot koningin van het voorjaar kronen.Beeld Klaas Jan van der Weij
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden