De lekkage van de alibi-jury

Jurylid Arie van den Berg van de Libris Literatuur Prijs ontkent dat hij loslippig is geweest over jurygeheimen. Schrijver A.F.Th....

'Als A.F.Th. doorgaat met zijn beschuldigingen, dan sleep ik hem voor de rechter.' Aldus Arie van den Berg, gelegenheidsdichter en jurylid van de Libris Literatuur Prijs 2004, gisteren in de Volkskrant. Eerder al had hij me via Querido-redacteur Anthony Mertens laten weten dat ik wel op mocht passen, want: 'Ik heb karate.' Dat niveau.

Welke beschuldigingen? 'Volgens hem (=A.F.Th.) heb ik Japins naam genoemd in (cafDe Zwart. Ik kan aantonen dat ik ziek thuis zat in de periode die hij aangeeft.'

Kijk hij geeft er meteen een glashard alibi bij ook. Goh, de ziel, denk je dan; zou hij wegens ziekte ook meerdere juryvergaderingen hebben moeten missen? Maar dat ik jou de naam van Arthur Japin als winnaar in de mond leg, Arie: waar, in welk geschrift van mij, staat dat? En wat is dat voor periode die ik zou hebben aangegeven, Arie?

Inderdaad heb ik me in extenso uitgelaten over de loslippigheid, aangaande de jurering van de Libris Prijs, van Arie van den Berg in Propria Cures van 10 april 2004. In bedoeld artikel staat te lezen hoe Van den Berg vanaf dag 1 dat hij zitting had in de jury de Centrale Tafel van cafe Zwart op de hoogte hield van de ontwikkelingen. Ik beklaag me erover dat ik al begin juli 2003, als pas de helft van de jaaroogst aan boeken binnen is, van Van den Berg moet horen dat mijn roman De Movo Tapes 'zeer slecht valt' bij de jury en dat ik het verder wel kan vergeten. Boven zijn lekkenjaarde muil letten zijn ogen achter de medeplichtige brillenglazen scherp op wat de uitwerking van de woorden is op het gezicht van de ander. Want daar is het deze ongemaskerde, zweeploze sadist om begonnen: het eerste leed te peilen, de vroegste stippellijn van vers opwellend bloed.

Afgezien van mijn hoog opgetrokken wenkbrauwen geef ik geen krimp, maar ik wens wel te signaleren dat ik het stuitend vind, dergelijke ongewenste intimiteiten halverwege de jurering.

Namen heeft Arie van den Berg in de loop van het openhartige

2003 bij bosjes genoemd, maar ik heb hem er in mijn stuk nergens een in de mond gelegd. Vorige week woensdagavond werd ik hier op Chau St. Gerlach, waar ik sinds een maand zit te werken, gebeld door een redacteur van Propria Cures, die van mij een bericht uit zekere bron bevestigd wilde hebben als zou Bernlef de prijswinnaar zijn. Ik zei van niets te weten, en verzocht mijn naam in dit verband dan ook niet te noemen.

Zelfs op deze afstand begrijp ik dat er gisteravond in het Amstelhotel enige consensus bestond aangaande het tijdstip waarop het lek-Japin voor het eerst een niet meer tegen te spreken feit was: afgelopen weekend in een Amsterdams cafmogelijk De Zwart. Als bekken voor het opvangen van de lekkage kom ik dan niet in aanmerking, want vrijdagmorgen vertrok ik vanuit Maastricht naar Antwerpen, om daar 's avonds het Vlaamse Boekenbal bij te wonen. De volgende twee dagen moest ik in Brussel zijn voor optredens op Het Groot Beschrijf, waarna ik zondagavond laat ben teruggekeerd naar St. Gerlach. Je ziet Arie, ook ik heb een alibi eentje veel minder vaag dan het jouwe. Maar laat dat je vooral niet beletten mij voor het gerecht te dagen.

De jury van de Libris Literatuur Prijs 2004 had wel meer alibi's nodig, zo kunnen we nalezen in een column van juryvoorzitter Plasterk, gepubliceerd toen de jury nog in functie was. Een voor een werden de juryleden tijdens vergaderingen de gang op gejaagd maar volgens jurylid Benali, gisteravond in TV3, moesten we dat niet letterlijk nemen. Niemand de gang op dus. Iedereen gewoon aan tafel, meejureren.

Laten we opgelucht zijn dat de jury 2004 nu eindelijk alsnog de gang opgaat, en voorgoed verdwijnt door de achterdeur, zodat we het er nooit meer over hoeven te hebben. Kunnen we eindelijk onze aandacht weer verleggen van dat pakketje merendeels middelmatige boeken naar het 'verdachte pakketje' dat Nederland in brand poogt te steken, waar het elders de wereld al in brand gestoken heeft.

En wat Arie van den Berg betreft: heel verstandig van hem om mij juridisch aan te willen pakken in plaats van met karateslagen. Er is al meer dan genoeg fysiek geweld in de wereld. Dus, Arie: see you in court, pal! Enne . . . doe een warme sjaal om: dat je niet opnieuw ziek wordt eer het Grote Treffen daar is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden