De Labour-leden staan achter hem, nu de partijtop en het land nog

Het is kwart voor twaalf wanneer zaterdagochtend massaal gejuich klinkt in de Great George Street Congregational Church van Liverpool. Honderden corbynista's vieren er de eclatante herverkiezing van hun held Jeremy Corbyn, bij de aanvang van het officiële congres van de Labour Partij elders in de havenstad.

Jeremy Corbyn tijdens het partijcongres in Liverpool waar bekend werd dat hij het Labour partijleiderschap heeft gewonnen. Beeld afp
Jeremy Corbyn tijdens het partijcongres in Liverpool waar bekend werd dat hij het Labour partijleiderschap heeft gewonnen.Beeld afp

De oproep van de 67-jarige socialist om met een schone lei te beginnen valt in goede aarde. 'We kunnen niet vechtend doorgaan,' zegt Alex Comiskey, een dertiger die een T-shirt met de tekst I Still Hate Thatcher draagt, 'we moeten samen de Tories bestrijden. Dat bindt ons.' Wat eind juni begon als een coup vanuit de fractie tegen de leider, eindigt drie maanden later met een versterking van diens positie. Na een boosaardige stammenstrijd met Owen Smith krijgt de 67-jarige socialist 62 procent van de stemmen, drie meer dan een jaar terug toen hij vanuit het niets partijleider werd. Meteen na de bekendmaking van de uitslag spreekt hij over verbroedering. 'We behoren allemaal tot de Labour-familie en dat is hoe we moeten doorgaan.' Later, evenwel, weigert hij de verwijdering van tegenstribbelende parlementariërs uit te sluiten.

Eenheid. Samenwerken. Vrede. Het zijn woorden die alom, en plichtmatig, klinken aan de noordoever van de Mersey. Binnen de partij heerst nu het besef dat Corbyns positie ijzersterk is en dat verdeelde partijen bij voorbaat kansloos zijn bij parlementsverkiezingen. Maar met jaloezie kijken Labour-leden naar de Conservativen, die ondanks alle interne verschillen naar buiten eenheid tonen. Eenvoudig zal dat niet zijn voor Labour. Zo gaapt er een kloof tussen de fractie, de leden en de stemmers. Daar komt bij dat Smith onder de leden van vóór 2015 een ruime meerderheid bleek te hebben.

Tot die laatsten behoort Kevin Wilson, die voor het congrescentrum in het voormalige dokkengebied tegen de milde zeewind in een sigaret probeert aan te houden. Hij is raadslid in Milton Keynes en heeft sinds 1964 bij elke parlementsverkiezing campagne gevoerd. If you can't beat them, join them, lijkt het motto te zijn van deze pragmatische partijman. 'Een week is lang in politiek, zoals je weet, en we hebben nog vier jaar tot de volgende verkiezingen,' klinkt het voorzichtig optimistisch, 'ik ben ervan overtuigd dat de partij bijeen blijft. Het moet een 'brede kerk' blijven.'

De Conservatieven, die volgende week hun congres houden, lijken nu op rozen te zitten. Wanneer Theresa May nu verkiezingen zou uitschrijven, zou haar partij een monsteroverwinning kunnen behalen, Labour ontredderd achterlatend. Aan de andere kant is het verleidelijk om Corbyn te koesteren. Hij is immers het soort socialist (baard, vegetariër, geheelonthouder, middle-class, pacifist, sober) wiens orthodox linkse ideeën een nieuwe generatie kiezers aanspreken- een generatie waarover lang is gedacht dat ze geen interesse had in de politiek. Corbyn als botoxbehandeling voor de partij.

'Elke organisatie zou blij zijn met een enorme toeloop van enthousiaste mensen,' zegt Maya Goodfellow, een 27-jarige antiracisme-activiste uit Londen. 'Met Brown hebben we verloren, met Miliband ook. Daarom is het tijd iets nieuws uit proberen. Tony Blair heeft een paar goede dingen gedaan, maar we moeten dit land helemaal in de steigers zetten. Nu hebben we die kans.'

The world transformed, heet dan ook de vierdaagse bijeenkomst van Momentum, de groepering die zichzelf ziet als het nieuwe New Labour. In een tot wijkcentrum omgebouwde kerk (met Brussels geld), waar bezoekers door een haag van trotskisten moeten lopen, zijn T-shirts te koop met Corbyn als Che Guevara, liggen boeken met titels als How to fight elections en er klinkt soulmuziek. Er hangt een geur van koffie, eerlijke koffie. 'Hier zie je de politiek van vroeger en van de toekomst, informeel en bevlogen,' zegt Thatcher-hater Comiskey, 'wat hier gebeurt gaat verder dan de persoon Corbyn.'

null Beeld afp
Beeld afp

Wat deze ambtenaar uit Stockport betreft komt er wapenstilstand. 'We moeten ophouden met te spreken over Red Tories en Blairites. Bij onze Momentum-afdeling hebben we mensen uit de Blair-hoek uitgenodigd om te laten zien dat we geen trotskisten zijn. De dingen die Corbyn wil, zijn op het vasteland normaal, zoals huurbescherming en spoorwegen in publieke handen. Maar als zijn rechterhand John McDonnell in het Lagerhuis met het Rode Boekje van Mao gaat wapperen, dan geef je de vijanden munitie. Dat is amateuristisch. Wat Corbyn nu nodig heeft, is een goede mannetjesmaker!'

Niet alleen de kerk en de congreshal zijn zaterdag het domein van de corbynmanie. Op Anfield Road hangen fans van Liverpool voor de wedstrijd tegen Hull een spandoek voor Corbyn op, als dank voor zijn steun aan de Hillsborough-nabestaanden. Maar de leider weet dat hij na jaren te hebben gepreekt voor eigen parochie, hij nu de gewone kiezers moet overtuigen, in een behoudend land dat doorgaans de partij kiest die het dichtst bij het politieke midden ligt. Hem wacht een grote uitdaging, of in de bemoedigende woorden van zijn kameraad George Galloway: 'Now walk across the Mersey!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden