Brieven

De kracht van PewDiePie is dat hij je laat lachen

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 9 april.

Youtube-gamer PewDiePie op de rode loper van de Social Star Awards 2013, in Singapore. Beeld epa

The winner takes it all, hoera!

De uitstekende opiniebijdrage van Miek Smilde ('Zelfdoding en het gevoel niet goed genoeg te zijn', O&D 7 april) heeft een veel bredere context dan depressie en zelfdoding, vooral haar opmerking: 'Ik ben ervan overtuigd dat we de samenleving ernstig ondermijnen door de eisen steeds verder op te schroeven.'

Zoals ze zelf ook terloops opmerkt, gebeurt dit al op de lagere school, maar daarna gaat het verder op het voortgezet onderwijs en de universiteiten. Twee voorbeelden uit mijn eigen beroepspraktijk: zogenaamde tenure-trackers tijdelijke medewerkers met voorwaardelijk uitzicht op een vaste aanstelling die twintig jaar geleden direct tot hoogleraar zouden zijn benoemd mogen nu nog eens een onzekere vijf jaar zweten om hun targets te halen, waarna ze nog steeds onder aan de academische ladder bungelen.

Studenten krijgen een alsmaar strenger BSA (Bindend Studieadvies), wat overigens vooral als bedoeling heeft dat de opleidingen hun rendementscijfers verbeteren.

Ook de sportwereld gaat gebukt onder de niet aflatende prestatiedruk, die zoals bekend vele misstanden tot gevolg heeft.

Maar wie heeft er eigenlijk belang bij dat drie tennissers alle belangrijke finales alleen nog maar tegen elkaar spelen, een handjevol voetbalclubs navenant, in de wetenschap een kleine groep het leeuwendeel van de subsidies krijgt (zoals aangetoond door Volkskrant-journalist Martijn van Calmthout), de rijken alsmaar rijker worden en het middenkader in alle segmenten van de samenleving wordt uitgehold?

En toch is het beleid juist daarop gericht: iedereen in competitie met elkaar, the winner takes it all, hoera!

Zelfs wie van mening is dat alleen de top de samenleving vooruit helpt, zou moeten beseffen dat de bovenste steen van een piramide niet in de lucht zweeft.

Klaas Landman, hoogleraar mathematische fysica, Radboud Universiteit, Nijmegen

Dood Rogier Mooij

Afgelopen Kerst lag ik, een 17-jarige jongen, met een klaplong in het ziekenhuis. Na mijn ontslag kwam een behandelend arts langs met een groep studenten voor een 'bed-teachingmoment'. Het eerste, en volgens hem ook het belangrijkste, dat hij aan hen meegaf was: 'Als je zo'n jong iemand op de EHBO hebt, dan is het meestal goed mis. Jonge mensen worden niet zomaar geveld.' Het artikel over de tragische dood van Rogier Mooij (+) (Ten eerste, 6 april) deed mij hieraan denken.

Natuurlijk, de dienstdoende longarts in het Tergooiziekenhuis is ook een mens; mensen maken fouten. Echter, hoe kan het dat een heel artsen- en verplegersteam niet tot daadwerkelijke actie overgaat wanneer een piepjonge topsporter al moeite heeft om rechtop te zitten? De beschreven 'onderbuikgevoelens' van de medewerkers komen op mij over als een excuuspoging; waarom wordt er afgewacht en niet op eigen initiatief gehandeld?

Het lijkt of de Raad van Bestuur meer aan zichzelf denkt dan aan de patiënt en zijn nabestaande, terwijl dat juist de hoofdtaak van een Nederlandse zorginstelling is. Ik heb veel respect voor deze moeder, die in een klein etmaal en het (onderzoeks-)proces daarna momenten heeft meegemaakt die haar voor het leven tekenen. Mevrouw Mooij, u bent een dappere dame. Sterkte.

Berend Thies, Amsterdam

Wetten volgens Jos van Rey

Aan een verouderde wet hoef je je niet te houden. Dat is, zo valt in de Volkskrant te lezen, in het kort wat voormalig Roermonds wethouder Jos van Rey ter verdediging betoogde (+) op de eerste dag van het strafproces tegen hem (Ten eerste, 5 april). Van Rey : 'Er vindt geen politieke benoeming plaats zonder overleg binnen de partijlijn. Dat is ingeburgerd in Nederland. We doen alsof hier hel en verdoemenis is uitgebroken, maar zo gaat het met alle benoemingen. De gemeentewet is verouderd.'

De redenatie van Van Rey volgend, zijn er twee soorten wetten: verouderde waaraan je je niet hoeft te houden en niet verouderde waaraan je je wel moet houden. Wanneer is een wet verouderd? Welke criteria worden hierbij gehanteerd? Wie bepaalt die criteria en dus welke wetten er verouderd zijn? Van Rey noemt één criterium: als ongeveer 'iedereen' het doet. Zou een bouwbedrijf dit ook kunnen gebruiken? In de bouwwereld is een steekpenninkje of een snoepreisje om iemand om te kopen heel ingeburgerd. De wet is verouderd. Of bankiers? In onze sector is het heel gebruikelijk dat we gezamenlijk bepalen hoe hoog die rente is. Ze zouden worden weggehoond.

Van iemand die jarenlang wethouder is geweest, zou je mogen verwachten dat hij ervan op de hoogte is dat er maar één soort wet is, een geldende wet en daaraan moet iedereen zich houden. Zou een houding zoals die van Van Rey een belangrijke oorzaak kunnen zijn van het gebrek aan vertrouwen in politiek en bestuur?

Frans Kuijpers, Venlo

Oud wethouder Jos van Rey. Beeld anp

Prestatiedwang

Wat een prachtige bijdrage van Miek Smilde over zelfdoding (O&D, 7 april). Zij legt de vinger op de zere plek. We leven in een maatschappij waar een enorme druk wordt gelegd op mensen om te presteren en succesvol te zijn. Lukt dit niet, dan ben je een loser. Ik denk dat de wereld er heel wat mooier uit zou zien als mensen zouden mogen zijn wie ze zijn. Dat goed gewoon genoeg is.

Silvia Lievaart, Goedereede

PewDiePie

Ik zou graag willen reageren op een uitspraak van Ryan Wyatt (Ten eerste, 7 april). Hij besluit zijn verklaring voor het succes van gamers zoals PewDiePie met de volgende zin: 'Wij mensen kijken graag naar iemand die een bijzondere prestatie neerzet. Dat kan in een sport zijn, maar ook in iets anders.'

Dit is naar mijn mening niet de hoofdreden dat PewDiePie zo populair is. Ik snap ook wel waarom iemand die opgroeide in een tijd dat 'mens erger je niet' een hit was dit niet ziet.

PewDiePie is namelijk als die melige vriend waarmee je samen gamet. Zijn commentaar is grappig, en voor jou als kijker leuk om naar te luisteren. Ik herken dit ook bij mezelf. De beste tijden die ik heb gekend toen ik een korte periode van veel gamen had, waren die toen ik nog niet goed was in Grand Theft Auto IV en mijn beste vriend hier op zeer geestige wijze commentaar op gaf.

Dat is de kracht van PewDiePie. Hij maakt contact en laat je lachen. En welke groep ontbeert dit in het echte leven en is hier naarstig naar op zoek? Juist ja, die ietwat gesloten jongen van 14.

Dát is de reden dat PewDiePie zo populair is

Elias Marseille, 16 jaar, Den Burg

Lekker tegelen

Leuk die gratis aandacht voor Intratuin (+) en de ellende van tegels ( Economie, 4 april). Maar besteed ook wat aandacht aan de ellende van werknemers. Een paar dagen voor de Kerst werd een nichtje van mij voor de zoveelste keer ontslagen in zo'n tuincentrum met groene vingers. Dezelfde dag stond er al een advertentie in de krant voor een nieuwe kracht. En 'natuurlijk' - om maar in het jargon van de tuincentra te blijven - steeds wanneer de verplichting er was om een vast contract te moeten aanbieden. De 'groene vingers' zijn vooral goed voor de bazen die de bankbiljetten tellen. Ik heb mijn tuin ter grootte van vijf voetbalvelden met tegels volgeplempt!

Hans Dukker, Delft

Kabouterbos

Dank Caspar Janssen, voor je column over de 'verpretting' van onze natuur op 5 april (+). Ik erger me al jaren aan het feit dat onze natuur steeds leuker moet worden en daardoor helaas steeds rommeliger. Je kunt niet meer een bos bezoeken zonder dat er ook een kabouterbos voor kinderen is (met stupide huisjes en dito tekstbordjes), een pannenkoekenrestaurant en vooral (mijn ergernis no. 1) een overdaad aan paaltjes en informatieborden. Inderdaad: meer natuureducatie helpt, en graag meer van dit soort columns.

Christa Ran, Dronten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden