De koning is terug, leve de koning

LONDEN - Natuurlijk is het verval in de carrière van Roger Federer onmiskenbaar, maar vrijdag was een diepe buiging gepast voor de beste tennisser aller tijden. De 32-jarige Zwitser speelt morgen tegen Novak Djokovic zijn 25ste finale in een grandslamtoernooi en zijn negende op Wimbledon, dat hij al zeven keer heeft gewonnen. Het zijn statistieken om stil van te worden.


Na de Australian Open leek ook Wimbledon het jachtterrein voor de uitdagers van de zogeheten Fabulous Four. Rafael Nadal ligt al enkele dagen op het strand van Mallorca, terwijl de Britten dolgraag willen weten waarom Andy Murray zonder strijd afstand deed van zijn troon. Vrijdag moesten twee debutanten in de halve finale van een grandslamtoernooi erkennen dat de Big Four zich niet eenvoudig laten verjagen.


Grigor Dimitrov deed zichzelf te kort door tegen Djokovic drie setpoints te verspelen in de tiebreak van de vierde set. De 27-jarige Serviër ontsnapte met 6-4, 3-6, 7-6, 7-6 en begint in zijn derde Wimbledonfinale met een 18-16 achterstand op Federer. Als iemand het Centre Court van Wimbledon zijn huiskamer mag noemen, is het Federer, die in drie sets (6-4, 6-4, 6-4) afrekende met Milos Raonic.


Sinds 2005 hebben alleen Safin (Australian Open, 2005), Del Potro (US Open, 2009) en Wawrinka (Australian Open, 2014) de oneindige zegetocht van Federer, Nadal, Djokovic en Murray kunnen onderbreken. Nick Kyrgios was op Wimbledon de vaandeldrager van de aanstormende jeugd, de 23-jarige Dimitrov en de even oude Raonic konden de grote tenoren niet afstoppen.


'Je krijgt ons niet alle vier in één keer weg', zei Federer. 'Eigenlijk is alleen de prestatie van Kyrgios opvallend, want het werd tijd dat een tiener doorbrak. Dimitrov en Raonic doen al zes jaar mee in de ATP Tour. Ik hoop dat ze zich blijven ontwikkelen. Het zou goed zijn voor de tennissport als ze de World Tour Finals halen.'


Toch is ook de terugkeer van Federer op het hoogste podium een zegen voor de sport. Er zijn meerdere redenen om uit te kijken naar de droomfinale op Wimbledon, want Djokovic - Federer is tevens een remake van drie confrontaties in 1988, '89 en '90 in Londen tussen hun coaches Boris Becker en Stefan Edberg.


De Zweed oogt niet alleen meer afgetraind dan de corpulente Duitser; Federer kent vast ook die cijfers. Twee keer versloeg zijn begeleider de regisseur van Djokovic. Becker won de finale van 1989. Voorlopig moet ook worden vastgesteld dat de meesterzet van Federer om Edberg te consulteren meer effect heeft dan de samenwerking tussen Becker en Djokovic.


Het netspel van de Servische baseliner was vrijdag soms bedroevend. Hij moest leren duiken als Becker, vertelde Djokovic vorige week, nadat hij in zijn partij tegen Simon hard op zijn schouder was gevallen. Becker zal Djokovic nog meer huiswerk hebben gegeven, al rende hij na de partij van zijn pupil meteen naar een televisie om het Duitse voetbalelftal te kunnen zien winnen van Frankrijk.

Grillig

In het grillige gevecht met Dimitrov miste Djokovic volleys die Becker met zijn ogen dicht had gemaakt. De Bulgaar hielp zijn tegenstander met zijn achtste dubbele fout over de drempel. Met een tweede titel op Wimbledon zal Djokovic tevens de eerste plaats op de wereldranglijst heroveren. Maar een voor hem pijnlijke statistiek bonkte vrijdag al door zijn hoofd. 'Nole' verloor niet alleen zijn laatste drie grandslamfinales, maar ook zijn enige duel met Federer op gras: halve finale Wimbledon 2012.


Het zal Federer ook niet zijn ontgaan dat Djokovic kwetsbaar blijft als hij naar voren wordt gelokt. Federer moest gedeeltelijk zijn oude speelstijl hervinden om nog een achttiende grandslamtitel te kunnen veroveren. Naar het net, is het devies van Edberg, met een groter racketblad, en als de protagonist van een antiek concept.


Het gras van Wimbledon leent zich het beste voor service/volleyspel, besefte Federer. 'Met Stefan was de puzzel compleet, mijn finaleplaats is tevens een teamprestatie.'


Ook in de halve finale tegen powerhitter Raonic hield Federer de toch al spaarzame rally's kort. Hij verdiende 75 procent van de punten aan het net, Djokovic kwam vrijdag niet verder dan 57 procent. Raonic trachtte vergeefs de deur in te trappen, maar Federer speelt juist graag tegen servicekanonnen.


Hij brak Raonic direct in de openingsgame. Het recept in de drie sets was identiek. Federer wachtte geduldig tot de lange Canadees een tweede service nodig had en strafte vervolgens diens matige voetenwerk af.


In 2013 verloor Federer op Wimbledon al in de tweede ronde van nobody Stachovski. Nu is de koning terug, voor een laatste meesterwerk in een toch al unieke carrière.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden