De koffer in: Manon Uphoff

Schrijfster Manon Uphoff (50) is een 'binge'-lezer. Als ze druk aan het werk is voor haar nieuwste boek leest ze nauwelijks. Als het boek af is, volgt een inhaalslag. Met gemak leest ze dan zeven boeken in de week. 'Ik kan vrij bezeten lezen.'

Wat is de beste klassieker?

'Verzamelde werken van Nikolaj Gogol. Het zijn verhalen geschreven in de 19de eeuw, maar zonder gefixeerd mensbeeld waardoor je het naar elke plek en tijd mee kan nemen. Gogol heeft een jaloersmakende schrijfstijl, waarbij hij lijkt te verdwalen in de kleinste details. In het verhaal Neus bijvoorbeeld raakt de hoofdpersoon zijn neus kwijt en daarmee zijn status in de samenleving. Zo laat Gogol zien dat wie we zijn bestaat uit details. Dat vind ik van een ongelooflijke rijkheid.'


Wat is het beste boek van nu?

'Dan kies ik toch voor Nederlands werk: De dode arm, van Allard Schröder. Het boek gaat over een man die wil weten wie zijn vader is. In eerste instantie denk je: dit is de zoveelste romantische zoektocht van een zoon naar zijn vader. Maar eigenlijk gaat het boek over mensen die niet passen in de tijd waarin ze leven. In elk tijdperk heb je figuren die verdwaald zijn in hun eigen tijd. Dat vind ik een bevrijdende gedachte. Het boek is ernstig, dromerig en verdovend geschreven. De stijl lijkt denk ik op een lange opiumdroom.'


Wat is overschat?

'Juist als je veel van een schrijver en zijn boeken houdt, kun je zo ontzettend kwaad worden als hij er met de pet naar gooit. Dat heb ik met Amsterdam van Ian McEwan. Een afraffelboek. Het verhaal eindigt met een euthanasiescène in Amsterdam, totaal niet kloppend met de praktijk in Nederland. Hoe kan dat nou met een schrijver die ik zo goed vind?'


Wat gaat u op vakantie lezen?

'Ik ben nu op vakantie en lees vier boeken tegelijkertijd, waaronder Both Flesh and Not, een bundel essays van David Foster Wallace. De schrijver houdt ervan om op bijna obsessief exacte manier waar te nemen. Tegelijkertijd is hij erg gericht op de verbinding tussen taal en lichaam, het vlees en de geest. Wallace schrijft veel over tennis. Ik houd helemaal niet van die sport, maar door hem lees ik ademloos over Roger Federer.'


Over welk ongelezen boek voelt u zich schuldig?

'Ik heb nog nooit iets van Philip Roth gelezen. Sowieso ben ik niet zo thuis in de Amerikaanse literatuur. Veel meer in de Russische en de Japanse. Het is een soort sociaal schuldgevoel, waar ik alleen last van heb als ik tussen mensen zit die heel veel weten van Amerikaanse literatuur.'


MANON UPHOFF

Manon Uphoff debuteerde in 1995 met de verhalenbundel Begeerte (de Bezige Bij). In april won ze de Opzij literatuurprijs voor de novelle De ochtend valt. Haar nieuwste bundel De zoetheid van geweld verscheen in juni bij de Bezige Bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden