de knoest aan de A27

Ze komen van Almere, waar hun kinderen wonen, en zijn op weg naar Oosterhout, waar ze zelf wonen, en ze halen op De Knoest stoeltjes uit hun Opel en gaan in de berm zitten om uit te zien op het parkeerterein....

Aan de ruwhouten picknicktafel drinkt een middelbaar echtpaar uit Groningen koffie uit een thermoskan en eet krentenbollen uit een plastic zak. Dat ze uit de buurt van Delfzijl afkomstig zijn, kun je aflezen aan het plaatje op hun caravan. Ook Gro ningers - dat hoor je - zijn die stellen daar bij die auto's met kinderen. De vrouwen gaan met de kinderen naar het wegrestaurant en onderwijl staan de mannen bij elkaar over een motorkap gebogen naar een kaart te kijken. Eén van hen met een lolly. Gewoonte uit de tijd dat hij nog rookte: op een parkeerterrein automatisch iets in de mond doen om aan te zuigen.

Bij vakantiegangers is het niet moeilijk te voorspellen van waar ze komen. Twee à tweeënhalf uur rijden hier vandaan - in overeenstemming met het reis- en stopadvies van de anwb. Op deze pauzeplek, tussen het Amsterdam-Rijnkanaal en de Lek, zullen het voornamelijk reizigers uit Noord-Nederland zijn. 't Klopt: Friezen, Groningers, Den Helder, en uit Emmer-Erfscheidenveen een vader en twee jongetjes (een zoon met zijn vriendje) in vakantiekortebroek. Een ijsje halen ze uit het restaurant en rennen dan terug naar de man, type landmeter. Is de vrouw /moeder er met een ander vandoor gegaan?

Lunchtijd in het restaurant, drukt ook op het terras, waar een Marokkaans echtpaar en een zoontje hun van de saladebar opgeschepte borden leegeten. Op vakantiereis naar Marokko? De meesten doen dat in drie dagen tot de kust in Zuid-Spanje en hebben dan geen tijd voor een ruime lunchpauze onderweg.

Hoog boven de snelweg over de loopbrug wandelen een meneer en een mevrouw naar de overkant, hand in hand. Dat zie je meer op parkeerplaatsen onderweg: dat mensen kennelijk weer verliefd geworden zijn. Ze zijn on the road, stappen uit de auto, zetten voet op de aarde, zuigen de longen vol lucht: niets staat meer vast of nog niet vast. 't Is pure democratie op een P-terrein: er is niets om een privilege of voorrang aan te ontlenen. En straks gaat het weer voort, de verte lonkt.

Theo Hop beheert het tankstation aan de overkant. Naast benzine en diesel, water en lucht en een sleutel voor het toilet, heeft hij zeker zo'n 1500 artikelen in de verkoop, schat hij. In een hoek van zijn winkel: koffie uit de automaat, kroket, Tiroler stokje en meer warme snacks, een ronde tafel op barhoogte om onderwijl op te leunen en iets te zeggen tegen medereizigers. Het begon jaren geleden met saucijzenbroodjes in oventjes uit Engeland. Nu bakken ze in het pompstation zelf de gevulde koeken af en herkennen ook hun vaste snackklanten. Om zes uur in de ochtend zijn het de bouwvakkers die binnenvallen voor een 'bakkie'. Vrachtwagen chauf feurs eten vooral ballen, gehaktballen. Geen namen, geen woonplaatsen, alleen de gezichten zijn bekend. 'Sommigen', zegt Theo, 'hebben zulke vaste gewoonten dat ze zichzelf erop betrappen niet zoals normaal bij pomp 6 getankt te hebben, maar bij pomp 4.'

De man uit Oosterhout is een dutje gaan doen in zijn stoel aan de rand van de parkeerplaats. Zijn vrouw naast hem kijkt naar een echtpaar met baby uit Breda dat met opa en oma in de dichtstbijzijnde picknicknis pal langs de A27 is gaan zitten. De vrouw pakt uit een soort fietstas gezinsflessen cola en sprite, schenkt in in plastic bekers. De man legt een kleed op de tafel, waar oma een klein poezelig kuthondje op neerzet, dat opa aait.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden