Column

De kijker ziet de verrotting en denkt: wij rotten mee

Recentelijk zag ik de film Buongiorno, notte (Goedemorgen, nacht) van de Italiaanse regisseur Marco Bellocchio over de kidnapping van Aldo Moro in 1978 door de Rode Brigades.

Militairen bewaken de snelweg van Rome naar L'Aquila tijdens de grootste mensenjacht in de Italiaans geschiedenis naar de ontvoerders van christendemocratische partijleider Aldo Moro Beeld anp

Moro, leider van de christen-democraten, stond op het punt een historisch compromis te sluiten met de Italiaanse communisten, iets waarover men in Washington en Moskou vermoedelijk niet enthousiast was. Na vijfenvijftig dagen werd Moro's lijk in Rome gevonden.

De ware toedracht van de kidnapping en moord is nooit helemaal opgehelderd. Beweerd wordt dat het Italiaanse establishment van Moro af wilde. En er zijn aanwijzingen dat de Rode Brigades geïnfiltreerd waren door de Italiaanse geheime dienst.

De film eindigt met documentairebeelden van Moro's staatsbegrafenis. Het gehele Italiaanse establishment en de paus zijn aanwezig. De kijker ziet de verrotting en denkt: wij rotten mee.

Vergeleken met de verrotting van het toenmalige Italiaanse establishment is de verrotting van de VVD zo erg nog niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden