Column

De kiezer denkt: bekijk het met je gamechanger

Sheila Sitalsing
null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Landerig en chagrijnig zijn ze, de verslaggevers die de verkiezingscampagne moeten volgen en vastleggen - althans, dat valt op te maken uit de verslagen die ze maken. De Volkskrant rept van een 'bloedstollend saaie' campagne. De NOS behandelde de afgelopen dagen een reeks existentiële kwesties in berichten waaruit een nauw verholen teleurstelling sprak ('Er gebeurt bijna niets in de peilingen, hoe kan dat?' 'Tweestrijd blijft uit'). En de NRC vraagt zich vertwijfeld af 'waar gáán deze verkiezingen over?'

Om die laatste vraag te beantwoorden: gewoon, over waar de kiezers thuis zich druk over maken. De file bij Zoeterwoude-Dorp. Of ze iets minder kunnen schelden in Den Haag en iets minder onbeschoft over migranten kunnen praten, qua normen en waarden. Wie dat onopgevoede kind van de eens aan zijn oren durft te trekken. Of we anders zelf iets kunnen bedenken om de buurvrouw van de vriendin van het neefje aan een betaalbaar huis te helpen, want van Den Haag zal het niet komen. Wanneer het zzp'ertje pesten stopt.

Of we niet een feestdag moeten organiseren waarin al het personeel van verzorging- en ziekenhuizen bloemen en zoenen krijgt wegens het beste zorgstelsel ter wereld met de liefste verpleegkundigen. Wat we gaan doen in de vakantie. Of het geen tijd wordt voor van die leuke rotsplantjes op het dak qua milieu. Of we iets kunnen verzinnen om het leven voor de Wajonger plezieriger te maken, want van de politiek zal het niet komen. Of we het niet gewoon moeten hebben van crowdsourcing, crowdfunding en het zelf maar zo plezierig mogelijk maken bij ons in het dorp, in plaats van dat we wachten op Sybrand Buma of op Jesse Klaver. En nog wat van die dingen.

Driekwart van de kiezers zweeft nog, zo rekende I&O Research onlangs aan de NOS voor. Dat is overigens niet nieuw. Sinds de verzuiling is afgeschaft, doen kiezers dat. Dat is heel vervelend voor wie de verkiezingscampagne graag in wedstrijdtermen verslaat, en graag 'koplopers' en 'gamechangers' ziet, maar kiezers springen nu eenmaal niet op commando door hoepels.

In kringen van officiële waarnemers wordt ondertussen gesnakt, zo lees en hoor ik alom, naar een gamechanger, naar iets dat vroeger gewoon 'verandering' heette en toen dat niet interessant genoeg was 'scharnierpunt' ging heten en toen de managers het overnamen tot 'kantelpunt' verwerd, en wat probleemloos 'ommezwaai' genoemd kan worden, of 'omslag' voor mijn part, of als als dat niet belangwekkend genoeg klinkt: 'kentering'.

De verkiezingen gaan in elk geval níét over de belegen stellingen die de samenstellers van het Carré-debat zondagavond op tv hadden bedacht. 'Het eigen risico in de zorg moet worden afgeschaft.' 'De AOW-leeftijd moet terug naar 65 jaar.' 'Een sterkere Europese Unie is meer dan ooit noodzakelijk.' 'Nederland heeft zijn eigen cultuur onvoldoende beschermd.' (De enige die weigerde hierin mee te gaan, was Marianne Thieme, die gewoon over het klimaat begon toen de door campagnestrategen bedachte 'cultuurstrijd' ter sprake kwam.)

Drie van de vier stellingen gingen over vroeger, toen alles beter was. Over houden wat je hebt en terugpakken wat je verloren bent. Een treurige, haast beledigend-neerbuigende kijk op 'wat de kiezer wil'.

Geen wonder dat 'de kiezer' denkt: bekijk het maar met je gamechanger. Ik blijf voorlopig lekker zweven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden