De kerstman is een bijtertje

Niet echt een geziene gast in Nederland, de morsige bolle kerel die zich zo graag kerstman laat noemen. 'Die rood-groene lul', zoals de schrijver Nicolaas Matsier hem eens noemde, werd jarenlang gezien als een kwalijk figuur, een 'onreine man' in een slee....

Maar de kerstman is een bijtertje. Hij laat zich niet zomaar weren uit sinterklaasland. Al vijf jaar komt hij dus een beetje stiekem aan in Baarle-Nassau, zonder tv-camera's en Aart Staartjes.

De intocht van de kerstman gaat, zien is geloven, als volgt: lang na de afgesproken intochttijd, ook de kerstman houdt zich aan het Brabants kwartiertje, nadert een groep in middeleeuwse pakjes gestoken vendelzwaaiers het plein voor het gemeentehuis, waar kerstliedjes van Anita Meyer tetteren. Naast de vendeliers loopt de grote trom, erachter volgen twintig kinderen in gesponsorde voetbalshirts, en daar weer achter een stuk of veertig klierende kabouters. Ze trekken aan elkaars wattenbaard, tackelen elkaar en delen lege doosjes in cadeaupapier uit. Dan komt de kerstman de hoek om, in een arrenslee op wielen, getrokken door paarden. De kerstman zwaait en roept 'ho ho ho'. Achter hem gaat de bonte parade van diverse volksgebruiken door. Er passeren 'minimannetjes te paard', een Sneeuwwitje in een kist, dwergen, minipaardjes, de fanfare, als leeuwtje verklede meisjes, twee jagers in het groen, met aan hun riem een tros dode duiven, en een Jan Plezier.

Na een extra rondje om het gemeentehuis wordt de kerstman - 'Frank Koyen', zegt Anneke van Erp van het organisatiecomité, 'daar doen wij niet geheimzinnig over' - toegesproken door de burgemeester. Daarna zegt de kerstman zelf nog wat: 'Alle kabouters en zeker ook de vendelzwaaiers, allemaal weer hartstikke bedankt. We gaan nu wat drinken in De Bonten Os.'

Anneke van Erp: 'Die intocht met vendelzwaaiers hebben we zelf bedacht, maar de kerstman is een ondergeschoven kindje. Het gaat ons vooral om promotie van de arrensleetocht van volgende week.' Zo, daar kan de kerstman het mee doen. En het bejaarde echtpaar Verheyen, wél zwaaiend in de deuropening, moet eigenlijk ook niets van hem hebben. 'Mijn zuster wel', zegt mevrouw, terwijl mijnheer Verheyen het van een kabouter gekregen cadeautje uitpakt. Een leeg pak snelkookrijst. 'Mooi is dat.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden