'De kermisachtige wereldbollen voor Rotterdam CS zijn gedrochten'

De ingezonden brieven van vrijdag 21 augustus

De verwoeste stad, een beeld van Zadkine ook wel bekend onder de naam Jan GatBeeld ANP

Zet Jan Gat bij het nieuwe CS

Brief van de dag

Er is ophef over de plannen het Stationsplein van Rotterdam te sieren met twee wereldbollen. Het heeft 20 augustus zelfs geleid tot een Stekel met de titel 'Hollandse ziekte'. De kritiek is terecht, de grote kermisachtige wereldbollen zijn wanstaltige gedrochten, die de burgers geld kosten en afbreuk doen aan het nieuwe Centraal Station, bouw- en kunstwerk ineen.

Dit brengt mij ertoe een oude discussie op te rakelen, het verplaatsen van het standbeeld van Zadkine, De verwoeste stad. Dit beeld, ook bekend als Jan Gat, staat nu op een verlaten plein bij de Leuvehaven. Het beeld wordt nu door enkele toeristen gezien en tijdens de Herdenking door een klein gezelschap bezocht. Daarentegen loopt over het Stationsplein dagelijks een ontelbaar aantal mensen, toeristen en mensen op weg naar hun werk. Het Stationsplein ligt op een steenworp afstand van het voormalige station Delftsche Poort, verwoest tijdens het bombardement in 1940. En het standbeeld van Zadkine zal de aanblik van het nieuwe CS niet schaden. Verplaatsing van Jan Gat kost ook geld, maar op het Stationsplein zal het beeld op een plek staan waar het thuis hoort en dagelijks door ontelbare voorbijgangers worden gezien.
Kees Punt, Maastricht
Rotterdammer van oorsprong

The Commitments

Het moet inderdaad enige jaren geleden zijn dat Tom Frohwein de film The Commitments zag (Brief van de dag, 19 augustus). In de film van Alan Parker komt naar mijn weten het woord 'nigger' in het geheel niet voor. Misschien doelt Frohwein op de volgende scène: als manager Jimmy Rabbitte de muzikanten wil overtuigen om soulmuziek te gaan maken zegt hij: 'Do you not get it, lads? The Irish are the blacks of Europe. And Dubliners are the blacks of Ireland. And the Northside Dubliners are the blacks of Dublin. So say it once, say it loud: I'm black and I'm proud.'

In het boek waarop de film gebaseerd is, maakt auteur Roddy Doyle wel gebruik van het 'n-woord' in een soortgelijke passage. Hiermee refereerde hij aan de kolonisatie en uitbuiting van Ierland en de Ieren door de Engelsen, zo heeft hij in een interview verklaard.

De makers van de film hadden blijkbaar in 1991 al door dat het woord 'niggers' te gevoelig lag, en vervingen het door 'blacks'.
Úna Bergin, Amsterdam. Zangeres

Zeilreus

Dat Nederland zich heeft afgekeerd van de zee (O&D, 19 augustus) blijkt ook hieruit dat bijna niemand meer weet dat het Nederlandse woord voor 'tallship' (Voorpagina, 20 augustus) 'zeilreus' is.
Frens Bakker, Nijmegen

Withuiden

Het artikel van Louis Zweers (O&D, 17 augustus) roept bij mij het relaas op van mijn moeder. Zij was er getuige van hoe in haar straat een konvooi van uit de Japanse kampen geëvacueerde Nederlandse vrouwen en kinderen door pemuda's (Indonesische nationalisten) werd belaagd en alle inzittenden werden afgeslacht. Omwonende Chinezen probeerden nog een reddende hand te bieden. In de kali's (kanalen) dreven de verminkte lijkjes van Nederlandse kinderen.

Een massa opgehitst door Soekarno die door de ether opriep 'Bunu segala kulit puti' (Maak alle withuiden af). De reden waarom ik nooit meer naar mijn geboorteland ben teruggegaan.
Pieter Knape, Rotterdam

Cultuurrelativisme

Arnon Grunberg bezondigt zich aan cultuurrelativisme (Voetnoot, 20 augustus).

Cultuurrelativisme betekent dat je onze beschaving met zijn verworvenheden als de seculiere democratische rechtsstaat, vrijheid van meningsuiting, vrijheid van godsdienst, zelfbeschikking van het individu, gelijkheid van man en vrouw, recht op onderwijs, geloof in de wetenschap en de rede, et cetera in beginsel niet beter acht dan het voormalige Talibanregime van Afghanistan, waar al deze verworvenheden ontbraken. En dat je accepteert dat leden van een minderheid, middels sociale druk of (dreiging met) geweld, rechten worden onthouden door hun geloofsgenoten die voor anderen vanzelfsprekend zijn: een uiting van gevaarlijk doorgeschoten tolerantie die duidt op onverschilligheid en zelfverloochening.

Zahra Jafari (29) ontvluchtte Afghanistan, omdat ze voor haar leven moest vrezen, nadat een neef haar samen met haar vriend had betrapt in een park (Ten eerste, 18 augustus). Ik lees nooit over westerlingen die vluchten naar Afghanistan.
Pieter Markus, Geldrop

Let op de brugpiepers

Ze zijn er weer! De jongens die met veel bravoure slingeren over de weg, de meisjes in rijtjes van drie tegen elkaar aangekleefd, heftig kwetterend en de eenzame jongen die zich, nog onbehendig, met te grote rugzak naar het gym begeeft. De fietsende brugpieper.

Het Journaal begon met het item dat in de maand september het aantal verkeersdoden stijgt door de brugklassers die zich, met vaak niet meer fietservaring dan het stukje naar de basisschool, in het verkeer begeven. Dit deed mij besluiten toch nog maar eens met mijn jongste zoon mee te fietsen. 'Voor de gezelligheid', zei ik. 'Tot het begin van de straat', zei hij.

Mijn oudste zoon is inmiddels al twee keer aangereden door een scooter, gelukkig zonder ernstige gevolgen maar beide keren met een scheldkanonnade van de bestuurder toe.

Jongens doen nou eenmaal stoer en meisjes kletsen graag op de fiets.

Daarom, verkeersdeelnemers aller provinciën, verenigt u! Denk eens terug aan de tijd dat u zelf naar school fietste en wees wat extra coulant en geduldig... En niet alleen in de maand september.
Corine Cevat, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden