De keiharde academie van goeroe Bollettieri

Amerikaanse tennisacademies hebben het vizier gericht op Nederlandse kinderen. In Bilthoven begon gisteren een vierdaagse talentenjacht van IMG-trainers Nick Bollettieri en John Evert, de broer van Chris....

Ik kan jou niet helpen, zei bondscoach Michiel Schapers over het jonge talent en toen ging Sander van Grinsven naar Nick Bollettieri, de goeroe onder de tennistrainers. Hij verbleef, op voorspraak van Schapers, een half jaar in Bradenton, Florida.

Het was in het normaliter peperdure trainingskamp - 940 dollar per week onderbrenging - een onderneming met gesloten beurzen. Van Grinsven: 'De bond had nog wat te goed van Bollettieri voor de zomerse opvang van Stephanie Herz, het grote talent dat daar nu al een paar jaar zit.

'De bond had dat geregeld met IMG, de McCormack-groep, die achter Herz staat. Ik was daar in die tijd de enige Nederlandse jongen. Er was ook nog een Brabants meisje, Dominique van Boekel, maar die zat er onder andere voorwaarden.

'Ik ben in oktober 2001 gegaan en heb er, met een pauze, twee keer drie maanden gezeten. Ik heb in de tussentijd ook met groepjes van Bollettieri gereisd, naar de graveltoernooien van Zuid-Amerika. Eind maart 2002 ben ik weer in Nederland teruggekeerd.'

Het was een ervaring die Van Grinsven op het spoor zette om aan een tennisloopbaan te bouwen. Op zijn zestiende haalde hij het gymnasiumdiploma. Toen durfde hij zijn geld op tennis te zetten. Het is het typische traject van een Nederlandse laatbloeier.

'Bij Bollettieri was alles tennis. Ruim voor zes uur 's ochtends al op, dan was het tijd voor de eerste conditietraining. Dan moet het lichaam al een tijdje wakker zijn. Zes uur training per dag. Die dagen zitten heel vol.

'Ik zat in het begin op de campus van de academie. Daar was het om kwart voor tien al bedtijd. Er werd gecontroleerd, maar dat hoefde niet. Iedereen poogde aan genoeg slaap te komen.'

Het was een zware tijd voor Van Grinsven, de Nederlandse jeugdkampioen van 2000. 'Ik ben van nature geen harde werker. Alles is me komen aanwaaien. Op school deed ik weinig, net genoeg om een redelijk cijfer te halen. Met tennis ging het ook simpel.'

In Bradenton stond hij op de baan met profs als Tommy Haas en het legertje aan trainers dat daar voor handen is. De grote dagen van de opleiding zijn, wanneer Bollettieri zich meldt. 'Ik ben sowieso heel veel wijzer geworden van de training in Florida. We hadden daar heel goede groepen en een hoge discipline.

'Maar die keren dat Bollettieri er bij was, zijn me het meest bijgebleven. Een kwartiertje alleen met hem op de baan heeft zo'n enorme waarde. Het biedt je ongelooflijke vorderingen. Hij veranderde mijn forehand. Die had een technisch mankement waar ik al jaren aan werkte. Hij koos voor een rigoureuze verandering en die zat meteen goed.'

De tweehandige backhand, het handelsmerk van Bollettieri sinds Agassi, is bij de linkshandige Van Grinsven gewoon een enkele greep. 'Ze kijken bij Bollettieri vanuit de speler, niet vanuit de coach. Zeker als je al zeventien bent, veranderen ze dat niet. De speler is de baas. Die moet zeggen wat hij wil. Bij de bond was het contact speler-coach eenzijdiger. Daar deed je wat de coach wilde.'

Van Grinsven, nu achttien en zich bedienend van de bijnaam Greg (Rusedski), is van een lichting die bij de bond tussen wal en schip is gevallen. Hij reisde in zijn jeugd weinig, te weinig naar de huidige begrippen en het veranderde beleid. En als hij naar toernooien ging, kreeg hij elke keer weer een ander trainer.

'Er was onbegrip, dat zorgde voor misverstanden en botsingen. Het team onder de 14 kreeg zelfs DTL's mee, districtsleraren. Wat daar de bedoeling van was, is mij niet duidelijk geworden. Het is in die jaren minder goed geweest. Er was niet zo'n goed beleidsplan bij de bond.

'Ik heb mijn eigen wil. Dat botst wel eens. Schapers, de bondscoach, was van mijn tennis gecharmeerd. Ik heb privé getraind met hem, maar het werkte onderling niet. Ik kon daarom ook niet terugkeren bij Jong Oranje toen vorig jaar die periode bij Bollettieri werd afgesloten.'

Nulander Van Grinsven, al jaren begeleid door Tim Gorré (KNLTB) en Rob Simon (Bastion Baselaar te Den Bosch), heeft gekozen voor een eigen weg. Hij traint tegenwoordig bij meesteropleider Henk van Hulst in Valkenswaard. 'Hij biedt mij de beste mogelijkheden van heel Nederland. Ik moet van hem werken aan mijn baseline-spel. Ik ben een service-volley speler. Maar je moet van Henk super-allround zijn voor de returngame. Die is aanzienlijk verbeterd.'

ATP-punten heeft hij nauwelijks, vier in het dubbel, en daarom gaat Sander van Grinsven de komende tijd reizen. Met zijn eigen stichting, First Serve, heeft hij een budget van 25 duizend euro bijeengebracht om zijn eerste internationale jaar te kunnen bekostigen. Laatbloeier Martin Verkerk (pas op zijn 23ste doorgebroken) is zijn voorbeeld; 2007 is het jaar dat Van Grinsven de tophonderd moet naderen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden