De kathedraal is weer van de toeristen

Het Occupy-kamp bij St. Paul's Cathedral is ontruimd. 'Wat een smeerboel.' De bankiers zijn blij, de horeca mist goede klanten.

VAN ONZE CORRESPONDENTPATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - Het Laatste Avondmaal van zes lichamelijk gehandicapte duiven en een jonge rioolrat wordt ruw onderbroken wanneer Ian Chappell zijn hogedrukspuit aanzet op de plek waar achttien weken lang de gaarkeuken van Occupy London stond. 'Moet je eens kijken, wat een smeerboel het hier is', zegt de schoonmaker, 'normaal gesproken komen we hier elke twee weken, maar door dat tentenkamp is er sinds oktober niet meer schoongemaakt. De rest van de week zijn we hier wel zoet mee.'

Zo'n acht uur nadat de laatste wildkamperende antikapitalist onder dwang van de mobiele eenheid zijn biezen heeft gepakt, is het terrein bij St. Paul's Cathedral bezet door de gemeentelijke onderhoudsdiensten.

Op het pleintje voor de kathedraal beleeft een stratenmaker zijn warholiaanse kwartiertje faam wanneer hij voor de klikkende camera's van op hun buik liggende fotografen een beschadigde steen vervangt. In de platanen zitten nog punaises en in het pishoekje van het meesterwerk van architect Christopher Wren liggen wat stukken tapijt. Het tafereel doet denken aan Macavity, de mysterieuze boevenkat van de dichter T.S. Eliot, die overal waar hij geweest is een bende achterlaat.

Een grote verliezer van de nachtelijke ontruiming is Starbucks, waar vier mannen in pak werkoverleg plegen en even zoveel agenten, tussen het poseren voor toeristen door, een koffiepauze houden. 'Het waren goede klanten, de demonstranten', lacht de Italiaanse serveerster, alvorens ze zich bedenkt dat ze niet met de pers mag praten.

Voor de entree van het belendende Juxon House lucht een rokende Servische vermogensbeheerder, die eveneens een spreekverbod heeft ('Goed, noem me dan maar Jane Williams'), haar hart. 'Wat mij betreft hadden ze het plein met een waterkanon leeg mogen spuiten. In het begin ging het protest nog ergens over, maar de laatste maanden werd het beetje bij beetje een samenscholing van zwervers, alcoholisten en drugsverslaafden. Er ging geen rookpauze voorbij of er kwam wel iemand om een sigaret bietsen', zegt ze, terwijl ze de as van haar sigaret in een draagbaar asbakje aftikt.

Voor de hoofdingang van de kathedraal staan twee priesters, gewapend met walkietalkie, de herstelwerkzaamheden te bewonderen. Ze willen niets meer loslaten dan dat de bezetters 'good chaps' waren. Hun gebedshuis is nu weer het exclusieve domein van anglicanen en toeristen, zoals twee brunettes uit Uruguay die op de trappen foto's van elkaar maken. 'Was hier een protest? Maandenlang? Dat wisten we niet', zeggen de verbaasde dames, wier kennis van de Engelse actualiteit beperkt blijkt te zijn tot de avonturen van landgenoot Luis Suárez, die voetbalt bij Liverpool.

Op het met kauwgom geplaveide pleintje, ondertussen, loopt Occupy-woordvoerder George in zijn gescheurde spijkerbroek van microfoon naar microfoon. Nabij het beeld van Queen Anne staan de rugzak en de tent van deze mediagenieke milieuactivist. 'Straks sluit ik me aan bij de andere Occupy'ers op het tentenkamp van Finsbury Square, als er nog een stukje gras vrij is', zegt hij lachend. 'Dat terrein valt onder Islington. Een linkse gemeente. Die tonen vast meer begrip voor ons.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden