De kampioen van de breedte

Als Van Zijderveld woensdagavond ook de derde wedstrijd van BCA wint, kan er een nieuwe naam worden bijgeschreven bij de badmintonkampioenen van Nederland....

ROB VAN ZIJDERVELD lijkt wel geboren in een trainingspak. Zes dagen in de week ('alleen zaterdags niet, dan wil ik vrij hebben') bestiert hij zijn eigen sportschool in Amstelveen op een steenworp afstand van de Bankrashal. Daar werden in het verleden volleybalclubs als AMVJ en Martinus en de basketballers van Kinzo kampioen van Nederland. Woensdag is zijn badmintonclub aan de beurt als BCA uit Amersfoort voor de derde keer wordt verslagen.

Het is die middag een soort van zoete inval in het clubhuis, waar oude bekenden zich melden en onmiddellijk wordt gevraagd of ze woensdagavond wel komen. Want de eerste landstitel is hét hoogtepunt in de bijna 28-jarige geschiedenis van de kleine, hechte club. Zelf wordt Van Zijderveld om de haverklap weggeroepen door de telefoon. Een voor hem onbekend iemand wil woensdagavond een premie aanbieden. De gulle gever wordt doorverwezen naar de stichting ZtoB, die sinds kort de zaken rond het eerste team regelt.

Maus Huliselan (68) is een van de commissarissen van Zijderveld topsport Badminton. Hij is sinds de oprichting van de club de vaste rechterhand van Van Zijderveld (61). Tot vorig jaar speelde Maus nog zelf wekelijks zijn partijen bij de veteranen. In Buitenveldert kwamen de twee elkaar aan het begin van de jaren zeventig tegen. Van Zijderveld had er zijn eerste sportschool en Huliselan had net een badmintonclub opgericht: UVO; Uit Vrienden Ontstaan.

Van Zijderveld had zijn CIOS-diploma op zak en gaf trainingen in judo, karate en voetbal. 'Ik werkte toen ook op tennisparken, maar zag al gauw dat een uurtje les in de week voor talentjes van acht of negen jaar niet genoeg was. Na de training nam ik ze dan nog even apart op een baan. Ik kreeg al snel te horen dat dat niet de bedoeling was. Die banen waren er om verhuurd te worden.'

In Amstelveen had Van Zijderveld die ruimte wel in de sporthal die hij liet bouwen in de nieuwe wijk Kostverloren. Judo, karate, basketbal en volleybal stonden op het programma, maar het werd al snel voornamelijk badminton. De toeloop was enorm; vooral van mensen die ook in Indonesië waren geboren en getogen. Die op de kampongs badminton hadden gespeeld op met bamboestokken uitgezette veldjes, waar een elektriciteitsdraad als net dienst deed.

De club was een nieuwkomer binnen de bond (NBB) en moest dus van onder af aan beginnen. De kampioenschappen regen zich aaneen en zo snel als mogelijk was meldde 'Van Zijderveld' zich in de eredivisie. Daar stokte de succesreeks, althans de eerste plaats was haast bij voorbaat voor Duinwijck uit Haarlem gereserveerd. In de breedte was Van Zijderveld wel sterk. Zo speelde in het seizoen 1984-'85 zowel het eerste team, als de reserveploeg in de hoogste klasse. Maar steeds weer werden de opgeleide talenten door andere clubs overgenomen.

Dit seizoen is het allemaal anders. Ediport diende zich als sponsor aan en ditmaal kwamen juist toppers als Brenda Beenhakker, Joris van Soerland en Dennis Lens naar Amstelveen. In december werd voor het eerst feest gevierd toen over de rug van - weer - Amersfoort de NBB Cup werd veroverd.

'Ik doe het hem niet na', zegt Huliselan. 'Zes dagen in de week is hij van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat bezig. Natuurlijk zijn er ook periodes geweest dat hij dacht, waar doe ik het allemaal voor. Steeds maar weer werden onze beste spelers weggekocht door andere verenigingen. Als dat niet was gebeurd, waren we al veel eerder kampioen geworden.'

'Ho, ho, àls we kampioen worden', sputtert Van Zijderveld tegen. Zelf heeft hij wel een verklaring voor het snelle succes in de beginjaren. 'Ik heb gewoon de dingen die ik op het CIOS heb geleerd naar het badminton vertaald. We konden een compleet programma aanbieden. Mensen met een blessure of trainingsachterstand konden we doorsturen naar Salo Muller, de oud-verzorger van Ajax, en Wim Crouwel, die een sportmedisch centrum in het Olympisch Stadion hadden. We waren een drie-eenheid.'

'Rob kan tijdens de training wel eens hard zijn', weet Huliselan. 'Voor nieuwe mensen is dat vaak even wennen. Ik ben meer het klankbord, maar vraag altijd wel eerst of hij dan geen gelijk had. Alles wordt hier besproken. Ook als de opstelling van een team min of meer vaststaat, wordt er uit tactische overwegingen wel eens iemand anders opgesteld.'

Van Zijderveld doet dat omdat hij zoveel mogelijk jonge spelers een kans wil geven. 'Mensen die van andere clubs komen, hebben het daar wel eens moeilijk mee. Die hebben het dan over mijn team. Dan zeg ik, correctie: ons team. Het is belangrijk voor de doorstroming. Die ontwikkeling mag je niet tegenhouden. Dat heb ik dit seizoen ook gedaan in wedstrijden waarin we het ons konden permitteren.'

Langzaam maar zeker wordt de club verder geprofessionaliseerd, maar toch wil Van Zijderveld niet te ver vooruit kijken. 'Laten we eerst dit seizoen maar eens afmaken. Van de sponsor hebben we in principe een toezegging voor drie jaar. Dit seizoen werd als enige voorwaarde gesteld dat we de play-offs moesten halen. Wij hebben toen alleen gezegd, maar mogen we wel zelf blijven bepalen welke spelers bij ons passen.'

Plannen leven er al wel bij ZtoB. 'Straks moet het niet alleen om het eerste team draaien, maar hebben de eerste drie teams de prioriteit', stelt Huliselan. Samen hebben ze vaak genoeg gezien waar het bij andere clubs fout ging. Een paar jaar geleden was Drop Shot plotseling een topclub. Van Zijderveld ging er luisteren, maar hoorde alleen maar verhalen over het eerste team. 'Ze hadden het speerpunt-model. Geef mij maar het piramide-model.'

Zo heeft hij ook geleerd zich te wapenen als er met sponsors moet worden onderhandeld. 'Ik hield het nooit bij, maar van Harry de Haas hoorde ik dat er altijd eerst gevraagd wordt naar de exposure op televisie. We hebben alle beelden van dit seizoen achter elkaar gezet en hebben nu een band van de twaalf minuten die we bij de NOS zijn geweest en eentje van veertig minuten op AT 5. Dat soort dingen moet je leren.'

'Van een kennis bij een voetbalclub kreeg ik de presentatiegids. Hij vertelde ook dat winkeliers de wedstrijdbal sponsoren. Dat zou hier met de shuttles net zo goed kunnen. Ik vind nog steeds dat er rond onze thuiswedstrijden meer tamtam moet worden gemaakt. Als club moeten we de badmintonsport beter verkopen.'

Van Zijderveld is bereid de clubnaam er voor in te leveren. 'Dat heb ik zelf al eens voorgesteld. Waarom zouden we er niet BV Kostverloren van maken. Of zou er alleen maar een koppeling met de naam Van Zijderveld zijn. Dat voorstel is afgewezen. Eigenlijk ben ik er ook wel trots op dat we het zo lang hebben kunnen volhouden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden