De jonge stalker met de twee gezichten

Wie viel Tara lastig? Haar ex-vriend of Bart Schuil? Schuil bekent, maar stalkte onder druk, zegt hij. Ondanks zijn onschuldige voorkomen wordt hij niet geloofd....

Laten we de jongeman die vandaag voor de meervoudige kamer van de Rotterdamse rechtbank moet verschijnen Bart Schuil noemen. Een stevig gebouwde jongen (20) die opvallend beheerst antwoord geeft op de vragen van de rechters.

Schuil wordt ervan verdacht samen met Jan Romer (36) Tara (de ex-vriendin van Romer), haar vader, een pastor en een bakker in haar dorp en studenten van haar flat te hebben lastiggevallen.

Schuil is een bizarre verdachte. De een noemt hem gek, de ander superintelligent. De reclassering schrijft in haar rapport over hem dat ze geen hoogte van hem krijgt. Een psychiater adviseert de rechtbank Schuil 'zeer intensief' te laten behandelen. Maar wie Schuil zo ziet zitten, vraagt zich af wat hij hier doet. En dat is Schuils kracht. De onschuld zelve en een meester in het geven van sociaal wenselijke antwoorden.

Waar het met Schuil is misgegaan, kunnen de deskundigen niet achterhalen.

Een keerpunt lijkt het moment waarop de 11-jarige Schuil (tijdelijk) bij zijn oma moest gaan wonen na een ruzie met zijn vader. In de jaren erna ontwikkelt hij zich tot iemand die moeilijk sociale contacten legt.

Als Schuil in 1999 in contact komt met Jan Romer, een collega van zijn vader, claimt hij hem meteen als vriend. Na enkele maanden vertelt Romer Schuil over een strafzaak die tegen hem is aangespannen door zijn ex-vriendin Tara, die hem van stalking beschuldigt. Maar volgens Romer luist zij hem erin. Tara zou gefascineerd zijn door het fenomeen stalking.

Vele maanden later vraagt Schuil Romer of hij diens dossier mag inzien voor een werkstuk op school. Vanaf dat moment gebeuren er rare dingen, zegt Romer. Romer die voor zijn werk het hele land doortrekt, komt Schuil keer op keer onverwachts tegen. Hij wordt er gek van, verklaart hij bij de rechters. De bedreigingen aan het adres van Tara en haar familie blijven intussen aanhouden. Als Romer begin 2002 in hechtenis wordt genomen lijkt het ergste voorbij. Maar niet lang daarna begint het bellen opnieuw. En als Romer in mei 2002 weer vrij man is, komt de stalking, die dan al bijna drie jaar duurt, tot een hoogtepunt.

De politie constateert in de zomer van 2002 2500 telefoontjes aan Tara en de andere belaagden. Op 9 november 2002 verschijnt een rouwadvertentie in het Leidsch Dagblad waarin het overlijden van Tara wordt gemeld. In het dorp waar Tara woont zijn dan al aanplakbiljetten, posters en brieven met een naaktfoto van Tara verstuurd naar familie en buren. Later zou de politie bij Schuil thuis de foto vinden.

Schuil bekent bij de politie te hebben gebeld, maar pas vanaf 19 november 2002 en in opdracht van Romer, die anders zijn zusje zou verkrachten, verklaart hij.

De officier van justitie gelooft Schuil niet. Hij eist één jaar en tbs of behandeling bij het Dok, een instelling voor forensische psychiatrie. Schuil, zegt hij, beseft niet welk leed hij anderen heeft aangedaan. De verdachte hoort het roerloos aan.

(Het vonnis, twee weken later: vijftien maanden gevangenisstraf waarvan vijf maanden voorwaardelijk en behandeling.)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden