De jeugd heeft de toekomst van laptop en iPad

De publieke omroep moet meer programma's op internet maken, vindt staatssecretaris Dekker. Daar zijn jongeren te bereiken. Heel Holland bakt is voor ouwe taarten, de jeugd heeft de toekomst van laptop en iPad.

Goede reden om eens te kijken wat de publieke omroep al doet op dat vlak. De VPRO is het verst. VPRO.nl/Dorst is de digitale speeltuin voor 'jonge, talentvolle makers' die er vrijelijk mogen experimenteren met (korte) films, documentaires en andere baksels. Afgelopen zomer maakte Tim den Besten daar een aardige alternatieve Zomergasten waarin jonge mensen hun favoriete 'gifjes' (korte loops van internetbeeldjes) toelichtten.

Maar de opbrengst is zeer wisselend. Dat hoort bij 'experiment', maar vaak (ook bij het jaarlijkse TV-Lab op NPO3) is de vraag waarom dat trefwoord onvoldoende kwaliteit zou rechtvaardigen.

Onlangs verscheen op Dorst het eerste van een vierdelig 'multidisciplinair dataonderzoek animatie experiment met audiovisuele uitkomsten' over de omvang van internet. Het speelfilmpje gaat over Daan (Jip van der Dool) die de schetenfilmpjes zat is en besluit zijn Facebook-pagina op te heffen. De jonge Luna (Judith Hazeleger) verschijnt in zijn kamer en onderwijst hem over internet. Volgt een monoloog over de werking, vol vrolijk geanimeerde ASN's en DNS'en. Het klonk als een integraal uitgeschreven boektekst met onbevredigend, open einde. Speels ideetje eens na te denken over het beginnen van een eigen netwerk 'zonder sturing van bedrijven en overheden'. Maar het rechtvaardigt niet het houterige acteerwerk dat alle aandacht doodt.

Beter is het op dezelfde webplek van Dorst gesteld met Layla Leila, sinds afgelopen vrijdag een wekelijkse webserie over twee meiden (gespeeld door Scarlet Tummers en Sofieke de Kater) die voor het eerst naast elkaar wakker worden. In de eerste aflevering (ruim 6 minuten) gebeurde niets meer dan dat de twee ontwaakten, een van hen zich ziek meldde voor haar werk en ze besloten samen te ontbijten.

Oké dan.

Het acteerwerk is beter dan het 'internetonderzoek', ook het scenario (Daan Windhorst) is sterker. Toch is Layla Leila nog niet zo'n voldragen productie dat je smachtend de volgende aflevering afwacht. Waarom trouwens nieuwe afleveringen op een vaste dag in de week? Typisch 'oude' televisie, waar zendtijd schaars is.

Intussen is internet een rijke bron voor klassieke tv. Geen rubriek meer die niet een of meer funniest home video's van internet plukt. Vorige week haalden de Haagse jongens Sacha en Cédrique (van het bedrijfje Lifehunters) wereldwijde publiciteit met hun 'viral' over McDonald's-eten dat zij op een voedselbeurs wisten te slijten als exquise bio-hapjes. Echt of niet, amusant is het om de culi's stellig te horen beweren dat 'je echt verschil proeft': 'veel puurder' dan het McDonald'svoer. Typisch klassieke tv à la Bananasplit, de makers zaten donderdag dan ook in RTL Latenight.

Zondag eindigde bij de VPRO Bram Vermeulens reis Dwars door Afrika. Wederom een ijzersterke reeks, met de wat wrange handicap dat de weelde van dergelijke ondernemingen begint te wennen. De slotaflevering, over Angola, was niet de laatste. Er is een negende aflevering, over Zambia, waar Nederland de ontwikkelingshulp heeft beëindigd. Een vermakelijke en onthullende aflevering, waarin vrijwel iedereen vraagtekens zette bij het nut en opbrengst van de 'hulp'.

Het raadsel: de aflevering is alleen te zien op internet (en op dvd), niet op tv. Geen idee waarom, maar misschien is dat typisch de vraag van een ouwe taart.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden