De international die ging stappen (3 en slot)

WAT VOORAF ging:..

In aflevering 1 van De international die ging stappen werd daar melding van gemaakt. In aflevering 2 werd de naam onthuld van de speler die in Zeist tegen de lamp liep: Willem van Hanegem.

Twee oud-spelers, Pleun Strik en Willy van de Kerkhof, maakten al in respectievelijk 1994 en 1996 melding van het incident, zonder dat het iemand was opgevallen. Van Hanegem zou volgens hen pas 's ochtends vroeg op zijn kamer in het sportcentrum van de KNVB zijn teruggekeerd.

In aflevering 3 ontkent Van Hanegem dat. In een exclusief telefoongesprek vertelt hij dat hij het slachtoffer is geworden van een complot. 'Wat had ik om te beginnen in hemelsnaam tot vijf uur 's ochtends in Zeist moeten doen?'

Van Hanegem verliet 's avonds de hotelkamer - die hij deelde met Piet Keizer - maar keerde al om acht over elf (23.08 uur) terug. 'Dat zweer ik op de gezondheid van mijn kinderen.'

Het verhaal van Willem van Hanegem:

'Ik had die avond bij de slagboom van het sportcentrum een afspraak met een kennis, John Zuidgeest. Hij kwam kaarten halen voor een van de wedstrijden in West-Duitsland. Toen ik terugkwam op de kamer, zaten Keizer én Cruijff daar.

'Ik ging pissen en daarna zat plotseling ook Michels op de kamer. Jij bent erbij, zei Michels, jij moet naar huis. Oké, zei ik, bel maar een taxi. Ik ga wel.

'Nee nee nee, zei Michels. Dat moet de ploeg beslissen. De volgende dag zeiden de andere spelers dat ik moest blijven.'

- Vreemd allemaal.

'Ik had toen al meteen het gevoel dat Cruijff en Michels het in elkaar hadden gezet. En dat gevoel heb ik nog steeds. Het was een opzetje. Wat deden Cruijff en Michels anders plotseling samen bij mij op de kamer?

'Die twee wilden een voorbeeld stellen. Ze kozen mij uit en lieten de groep vervolgens beslissen of ik weg moest of mocht blijven.'

- Wie is John Zuidgeest?

'Een kennis uit Rotterdam. Hij kwam altijd bij Feyenoord kijken. Hij heeft me nog 'ns 350 duizend gulden geboden om mijn vriend te worden. Maar dan mocht er niemand anders bij mij thuis komen.'

- Goedemiddag meneer Zuidgeest. Heeft u in 1974 op een avond in Zeist bij een slagboom ooit kaarten in ontvangst genomen van Willem van Hanegem?

'Jazeker. Het waren kaarten voor zijn vrouw Truus en voor zijn schoonvader, dat was trouwens een voormalige worstelaar, en voor nog een paar mensen.

'Ik heb die kaarten 's avonds opgehaald in Zeist. Nee, niet 's nachts. Elf uur? Ja, dat zou kunnen. Meneer, gelooft u mij, Willem was geen stapper. Hij gebruikte geen drank. En toch hebben we in die tijd verschrikkelijk veel gelachen.'

- Dat geloof ik graag. Maar waarom zou Michels indertijd Van Hanegem te pakken hebben genomen?

'Het zat helemaal niet goed in die groep. Ik kan het weten, want ik was overal bij. Ja, ook in het zwembad van het Hiltrup-hotel, met die blote vrouwen. Na de laatste oefenwedstrijd, tegen Argentinië, zijn er trouwens 's avonds ook hele rare dingen gebeurd.

'Michels wist niet goed wat hij met Willem aan moest. Willem zei hem altijd alles recht in zijn gezicht. Dat deden die Amsterdammers niet. Hoewel, Krol, dat was me er ook eentje hoor.'

Het is tijd dat de voormalige kamergenoot van Van Hanegem aan het woord komt. Piet Keizer denkt daar helaas anders over.

Ook het argument dat hij Van Hanegem en de geschiedschrijvers van het WK '74 een dienst kan bewijzen, brengt Keizer niet op andere gedachten. 'Wat je meemaakt, moet je onder elkaar houden.'

Dan maar contact opgenomen met de twee spelers die vier en zes jaar geleden verklaarden dat Van Hanegem 'de hele nacht' (Van de Kerkhof) of tot 'vijf uur 's ochtends' (Strik) de hort op was.

- Van Hanegem beweert dat hij om acht over elf terug was op zijn kamer, nadat hij kaarten had afgeleverd bij de slagboom. Hij zou in een val van Michels en Cruijff zijn gelopen.

Strik: 's Ochtends, bij het ontbijt, werd ons verteld dat Van Hanegem was betrapt, in de nachtelijke uurtjes. Michels heeft in een stoel op de gang op hem zitten wachten.

'Wie dat vertelde weet ik niet meer. Michels misschien. Hij liet het aan ons over om te beslissen of Van Hanegem mocht blijven of niet. Dat was slim van Rinus. Natuurlijk mocht hij blijven.'

Van de Kerkhof: 'Wie brengt er nou om elf uur kaarten weg? Laat ik me voorzichtig uitdrukken. Het zou waar kunnen zijn, wat Willem zegt. Ik lag niet bij hem op de kamer. Maar Willem was een levensgenieter hoor, die dronk zo nu en dan wel eens een glaasje.

'Wij kregen de volgende dag in de ontbijtzaal te horen dat Willem te laat binnen was. Michels zei niets over het tijdstip. Daar was hij te slim voor. Het is aan jullie, zei hij. Moet hij weg of niet?'

Er zit niets anders op dan alle moed te verzamelen en te bellen met De Generaal zelf, Rinus Michels. Het begin van het gesprek is niet erg hoopgevend: 'Ik kan hier niets over vertellen. Het gaat om details en details doen er niets meer toe.'

- Meneer Michels, dit is een heel mooi verhaal!

'Voor u misschien. Maar wat doet het er nu allemaal nog toe? Het was in 1974.'

- Het gaat om eerherstel voor Willem van Hanegem.

'Willem van Hanegem was te laat. Dat geef ik toe. Ik geef ook toe dat hij niet is wezen stappen. Hij was wel te laat. En daardoor overtrad hij de regels van het huis.'

- Hoe laat keerde hij terug op zijn kamer?

'Hij was genoeg te laat om naar het vuurpeloton te worden gestuurd.'

- Ik vind het nog steeds een schitterend verhaal.

'Meneer, in de grote context van het leven heeft dit verhaal geen enkele betekenis.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden